08-02-07

Mevrouw Verona daalt de heuvel af

Nee, mevrouw Verona is geen Italiaanse alpine-skiester, en ook geen collega-blogger/jogger die een heuveltraining op haar programma staan heeft.  Mevrouw Verona is een weduwe van 82jaar wiens man lang geleden zelfmoord pleegde nadat hij ongeneeslijk ziek werd.  Samen hadden ze een huis gekocht in het afgelegen (Waalse/Franse?) dorpje Oucwègne, en hadden er genoten van elkaar, van de kleine dorpsgemeenschap met al zijn excentrieke figuren, van de eenzame honden die steeds weer kwamen opdagen, en van de natuur.  En nu is ze aan het einde van haar leven.

Mevrouw Verona daalt de heuvel af” is een prachtig geschreven novelle van Dimitri Verhulst.  Deze jonge Vlaamse schrijver (°1972) hanteert in dit dunne boekje (112p) onze Nederlandse taal als een prachtig instrument om een eenvoudig, maar heel intens liefdesverhaal te creëren.  Het loont dan ook echt de moeite geregeld eens een zin of passage te herlezen en te genieten van het woordenspel.   Ondanks de ernst van het verhaal, zorgt Verhulst ervoor dat je ook geregeld glimlacht. 

Het is bijna Valentijn en dit boek is ideaal leesvoer voor iedereen die gelooft (of: wil geloven) in Liefde voor het leven.  Ter illustratie dit citaat over de mannen van het dorp die stiekem dromen van de weduwe: (…) Telkens dapper in hun voornemens zonk de moed hun in de schoenen wanneer ze dan uiteindelijk in dat huis waren, want weinig wisten zij van de liefde, doch voldoende om hier te zien dat Mevrouw Verona er nog steeds de intresten van inde (…)”.

                                                                                         Patrick

 

Commentaren

Dimitri ... ... komt uit een zeer getalenteerde familie. Ik heb zelfs eens gehoord dat zijn broer, Gert, ooit een hond heeft leren spreken ...

Gepost door: geert | 09-02-07

Subtiel verdwenen ik mag dan misschien geen VALENTINE hebben... het boekje staat wel in de boekenkast van mijn ouders. Fijne leestip, wanneer ik nog eens bij hen ben zal ik het subtiel laten verdwijnen voor enkele dagjes :-) (de helaasheid der dingen vond ik alleszins erg goed). Groetjes!

Gepost door: Katrien | 11-02-07

CD's Ook van de door Dimitri Verhulst ingesproken CD-versie kan je uren genieten. Je lost er de files niet door op, maar ze lijken minder vervelend.

Gepost door: Sven | 16-02-07

Dit boekje druipt van de prachtige zinnen. Als ik het in twee woorden moest samenvatten zou ik zeggen: teder en elegant. Het is de liefde die doorheen deze novelle voelbaar is. Niet de platvloerse variant maar de echte pure emotie. Niet alleen de liefde voor haar overleden man blijkt, maar ook de liefde voor het leven dat ze in haar Ardense dorp heeft geleefd loopt als een rivier door haar herinneringen. Een totaal ander boek als 'de helaasheid der dingen' en dat is een fijne vaststelling.

Gepost door: marianne | 05-07-08

De commentaren zijn gesloten.