25-02-07

Barcelona 6

Halfweg de zee en de Torre Agbar maken we rechtsomkeer op de Av. Diagonal, en lopen terug naar de nieuwe wijk die hier sinds kort uit de grond gerezen is: Diagonal Mar.   Na de twee wereldtentoonstellingen (1888 en 1929) en de Olympische Spelen van 1992 is dit het nieuwste grootschalig urbanistisch project van Barcelona.  Vroeger waren hier diverse textielfabrieken gevestigd, maar die sloten tijdens de voorbije decennia een voor een de deuren.  Toen Barcelona in 2004 samen met de UNESCO aan de basis lag van de eerste editie van het Universal Forum of Cultures, werd die gelegenheid aangegrepen om deze verlaten buurt grondig aan te pakken.  Er werd een groot congrescentrum aangelegd, een opvallend afdak met zonnepanelen, diverse woonblokken, een gigantisch shopping center (je vindt er o.a. een MediaMarkt), meerdere luxe-hotels, een nieuw park en nieuwe stranden.  Ook de dierentuin van Barcelona zou mettertijd naar deze buurt verhuizen.  Ondanks de goede bedoelingen van de Forum-principes (duurzaamheid, culturele diversiteit en wereldvrede) kreeg het bouwproject heel wat kritiek.  Zo zou het veel te exclusief zijn en mikken op hoge inkomens, terwijl de nabijgelegen arbeidersbuurt La Mina sociaal een van de meest achtergestelde buurten van Barcelona is. Ook de bereikbaarheid is verre van ideaal, waardoor bv. de winkeluitbaters in het shopping center klagen over te weinig bezoekers.  En het Parc Diagonal Mar (met nochtans een mooi aangelegd meer) werd in 2004 zelfs uitgeroepen tot “worst park of the world”. Blijkbaar zou het  - net als de rest van de buurt - openheid en menselijk gevoel missen; niet in het minst door de hoge afsluitingen rond park en wooncomplexen. (nb: een ander park van Barcelona, het Parc Guëll, haalde een 6e plaats bij de beste parken ter wereld). 

Voorbij het winkelcomplex lopen we via de C. Taulat  (km30) door het park en draaien dan linksaf naar de kust.  Eindelijk zien we de blauwe Middellandse Zee !  Zo’n 2 kilometer lang mogen we genieten van de frisse zeebries.  Ook de Barcelonezen genieten weer graag van hun herwonnen stranden en zeeboulevard.  Tot de jaren 90 werd deze kuststrook gedomineerd door industrie, spoorlijnen, en vuilnisbelten; en het kustwater was zwaar vervuild.  In aanloop naar de Olympische Spelen van 1992 werd een gigantische sanerings- en renovatie-operatie op poten gezet.  En het resultaat mag er zijn: er zijn weinig wereldsteden waar je op wandelafstand van het centrum van alle strandgeneugten kan genieten.  We lopen in de richting van de Olympische Haven die gedomineerd wordt door de twee hoogste gebouwen van de stad: de Torre Mafre (kantoren) en het vijfsterrenhotel Arts.  Na een tijdje verlaten we de kustweg en steken het langgerekte kustpark door naar de Plaça dels Champions waar alle winnaars van een gouden medaille vereeuwigd zijn.  België haalde tijdens de Spelen van ’92 geen gouden medaille, maar gelukkig heeft men ook enkele historische sporthelden vereeuwigd en redt Eddy Merckx op die manier de Belgische “eer”.  Via de zijkant van het voormalige Olympisch Dorp (Villa Olímpica) bereiken we de fonteinen van de Plaça dels Voluntaris Olimpics aan de voet van de twee wolkenkrabbers.  Achter deze torens start een mooie zeepromenade die je van de nieuwe jachthaven tot aan de oude haven voorbij Barceloneta brengt: een leuke wandeling voor wie eens iets anders wil doen dan musea bezoeken of winkelen.  Maar onze marathonwegwijzers draaien naar de andere kant.  In de verte doemt plots opnieuw de Sagrada Familia op.

Aan het volgende kruispunt begint rechts de Av. Icaria, de hoofdstraat van de Olympische wijk, met een opvallende middenberm ontworpen door Enric Miralles.  Iets verder bevindt zich verborgen in een winkelcentrum de bioscoop Yelmo waar je films in hun originele versie kan bekijken (in Spanje worden films meestal gedubd).

Wij draaien echter naar links en lopen richting Ciutadella-park.

                                                                                 Patrick

20:35 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (1) | Tags: barcelona |  Facebook |

Commentaren

Blik op oneindig Hier vlakbij (strand/Villa Olímpica) wonen onze vrienden bij wie we logeren. Bij Gelia en Manuel is het altijd erg gezellig, en ik zal oogkleppen moeten opzetten om niet hun straat in te draaien.
@Gelia y Manuel: Muchas gracias por la estancia en vuestra casa!

Gepost door: AnnAlice | 26-02-07

De commentaren zijn gesloten.