30-03-07

Happy birthday!!!

 

Onze Sara is vandaag jarig. Proficiat, meisje!! Daarvoor krijgt ze 14 dagen vakantie: één dagje voor elk levensjaar. Wie doet beter?

10:19 Gepost door AnnAlice in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: verjaardag |  Facebook |

29-03-07

Wenen om een theepot

 

Theepot.webMaar eerst wil ik graag iedereen uitgebreid bedanken voor het enthousiasme over mijn deelname aan de MMarathon van Lier drie weken na de Marató Barcelona. En ook jullie bewondering temperen, want zoveel lof behoeft dat echt niet. Denk maar eens aan ultralopers en triatlonners. Moeilijker dan het lopen zelf, zijn misschien het invullen van de drie tussenweken – wat doe ik en wat doe ik niet? – en het bepalen en aanhouden van het juiste wedstrijdtempo. Onder het motto ‘alles kan beter’ had ik graag mijn tijd van Barcelona minstens benaderd, maar misschien ben ik daarvoor te snel gestart (maar het liep toch zó goed!) – zie grafiek onderaan dit logje. Misschien heb ik juist dát wel meer moeten bekopen dan het feit dat Barça pas drie weken geleden was. Wie zal het zeggen? In elk geval heb ik de smaak van de lange afstanden nu wel écht te pakken.

 

Wenen doen we er dus niet om. Wel om een gebroken theepot. En wel geteld honderd water-landers. Is dit een raadsel voor u? Geen nood, terwijl wij op stap zijn met onze zakdoeken hebt u rustig de tijd om erover te peinzen.

 

Voor de keramisten: Wat gebeurde er met de theepot? Op de foto is hij nog gaaf, in lederharde toestand. In een volgende fase heb ik hem voorzien van ramen en deuren door inkerven. Tijdens de ruwbak is echter het kleine torentje (aan de achterzijde) losgekomen. Uren en uren werk zie je dan in rook opgaan, maar latexlijm en engobe voor ruw gebakken klei zouden het euvel moeten herstellen.

Bedoeling is voorlopig om er na de volgende ruwbak (om te controleren of de lijm het houdt) ijzeroxide op te zetten en hem af te werken met witte glazuur. De theepot is echter geïnspireerd op werken van een schilder/kunstenaar/architect van de generatie van Gaudí, en die zijn juist heel kleurrijk. Misschien moet ik er nog maar eens over denken om toch maar underglazes (onderglazuurverven) te gebruiken, om de spirituele herkomst van de pot niet te zeer te verdoezelen.

 

Cijfertjes:

Lier_marathon web

 

11:09 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (5) | Tags: keramiek, theepot, marathon lier |  Facebook |

26-03-07

Aflossingsmarathon AC Lyra

Tegelijkertijd met de marathon organiseerde AC Lyra op zaterdag 24/3 ook een aflossingsmarathon.  Terwijl Ann de moed en kracht had om drie weken na Barcelona de volledige MMarathon te lopen (zie haar verslag hieronder), hield ik het veiligheidshalve bij de aflossing.  (Eén van ons beiden moest toch in staat zijn om nog op zijn/haar benen te staan en voor onze drie dochters te zorgen J )

Samen met enkele APSO-clubgenoten vervoegde ik een aantal dorpsgenoten die vorig jaar met lopen gestart zijn via het Start-to-run-programma.  Omdat deelnemen voor ons belangrijker was dan winnen, werden er gemengde ploegen samengesteld.  Zo bleek tijdens een van de vorige dinsdagavondtrainingen dat 4 kandidaat-deelnemers in juli verjaren: Ann, Annick, Bart  en ikzelf.   De “Julilopers” werden boven de doopvont gehouden.  De andere ploegen werden gevormd door enerzijds Marcel VD, Fonne, Filip en Dries (de Apso Runners), en anderzijds Kristine, Marcel, Peggy en Kris (de Cha-Cha Lopers). We herkenden ook nog enkel andere dames uit Zandhoven, maar hun ploegnaam is me niet bekend.

Het weer was verre van ideaal: nogal kil, af en toe een stevige wind … maar dat zijn we gewoon in Lier (cfr de Natuurlopen).  Er moesten vier rondes afgelegd worden: 9,5 – 10,5 – 10,5 en 11,7 km.  De matten voor de tijdsopnames lagen op de Netedijk, aan het einde van elke ronde;  en aan de eindstreep (de laatste loper moest nog een enerverend extra rondje lopen om de exacte 42,195 km rond te maken).  Terwijl de marathondeelnemers met een chip rond de enkel liepen, was er voor de aflossing gezorgd voor stokken met ingewerkte chip (heel licht van gewicht, hinderden niet tijdens het lopen).

De drie ploegen haalden de eindstreep in minder dan 4 uur, wat toch wel een mooie prestatie is (zeker voor hen die nog niet zo lang bezig zijn met lopen): de Apso Runners eindigden in 3u10’22; de Julilopers in 3u20’40” en de Cha-Cha Lopers in 3u56’09”.  In totaal finishten 97 estafetteploegen. 

Ikzelf liep als tweede loper van de Julilopers de 10,5 km in 40’41”.

Voor volledige uitslagen en een massa foto’s kan je terecht op www.aclyra.com en op www.lierinbeeld.com

Enkele sfeerfoto’s:

 

 PF9G6599 PF9G7239PF9G6806 PF9G7183

21:35 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (3) | Tags: aflossingsmarathon ac lyra |  Facebook |

25-03-07

Marathon Lier

Zoals beloofd een verslagje over de MMarathon van Lier vandaag, of liever over hoe het is om drie weken na een vorige een nieuwe te lopen, of beter nog hoe dat mij verging – want sommigen hebben daar geen last mee, zoals bijvoorbeeld iXs die me op weg naar de start aan de Zaat vertelde dat hij aan zijn 86ste marathon begon, en dat hij die tegenwoordig loopt tegen een ritme van 2 per maand. Ultraloper…Petje af! (De man eindigde bovendien in 2.54.?? ondanks het feit dat men hem op 1,7 km van de finish de verkeerde kant uitstuurde. Enfin, terzake nu. Behalve wij twee stonden er aan de start een 300-tal andere Marathonners, en een 100-tal eerste-lopers van de aflossingsploegen. Startschot tegen elven, en op, iedereen de bottleneck in. Beetje bij beetje plekje en tempo zoeken – Marcel VD (aflossingsploep Apso-lopers) liep een paar meter voor me en maakte die afstand gestaag groter. Goed bezig, Marcel! Al snel kreeg ik even het gezelschap van Patricks collega Rudy V. die in 3.40 hoopte te finishen en voorspelde dat we elkaar geregeld zouden terugzien. Gelijk had hij, of toch wat de helft van de race betreft. Ik wenste hem succes, want zijn tempo lag me wat te hoog. Daarop geraakte ik aan de praat met een jongeman die ook in Barcelona gelopen had. Helaas zijn naam weet ik niet, en ook aan zijn borstnummer twijfel ik. Samen liepen we in op een groepje waarin ook Rudy zat, en de hele eerste 1/2M bleven we samen. Heel gezellig was dat! Af en toe nam iemand kop over (tja, tegenwind hoort er in Lier àltijd bij), er werd soms gegrapt en natuurlijk wat ervaringen uitgewisseld. Ergens rond KM 15 vervoegde nr 108 ons, een man uit Jette die vorige week nog een M in de Vogezen gelopen had,(!) en eraan twijfelde of hij na KM 30 al dan niet nog zou doorlopen. De hele tijd sprong Garmin tussen 12,1 en 12,7, hoewel we meestal constant liepen, ik vermoed tegen een snelheid ergens tussenin. Op het 20KM-punt word ik omgeroepen als 4de doorkomende vrouw, na Patricia De Proost een 150-tal meter voor ons. En natuurlijk waren daar ook de enthousiaste support(st)ers (12 estafettelopers uit Zandhoven en wat andere Apso-bekenden, ook Anke van Disrun schreeuwde zich schor, en zelfs van Ruthje(loopt) ving ik een flits op – Dank, dank, dank allemaal, ook aan Ralf en Jan onderweg, en onze mentor Albert en z'n zoon Werner die plots aan de spoorwegbrug opdoken.

Aan de drankstand (20K) even verderop blijf ik te lang aan de toog plakken: m’n energygel is koud en korrelig, en ik verslik me in het water. Ik geraak de groep kwijt, helaas en jammer, maar hetzelfde tempo had ik sowieso niet meer kunnen aanhouden – het lag ook in mijn bedoeling om de tweede helft wat gas terug te nemen. Nog twee andere (debuut)marathonlopers hadden het groepje moeten lossen, en even nog gingen we samen verder, maar dan haakten zij af. Ik zat net in een nieuw sukkeldrafje toen ik Jean passeerde, onze vriend-kinesist  - hem kon ik meteen vertellen dat de beloofde massage voor aankomst onder 3.30.00 niet voor vandaag zou zijn. (Hopelijk is zijn aanbod eeuwig geldend.) De Halve M passeerde ik rond 1.45, de 25K na 2.05… En toen begon voor mij de MMarathon. De vermoeidheid die anders rond 35K m’n benen teistert maakt zich meester van mijn benen. Er zijn nog 17K te gaan. Helllleeeppp! Met momenten geraak ik amper tegen 11km/u vooruit, zeker in de stroken met tegenwind. Bovendien loop ik al een poosje alleen (en dat blijft zo), en de ‘stokkenlopers’ die me passeren gaan te snel, veel te snel, om aan te klampen. Ik loop ook niet op iemand in. Drinkstop aan K30; de jelly brij nog eens proberen doorzwelgen en drinken. Het helpt even. Maar bij K34 wordt het weer moeilijk. Ik forceer me om het tempo nog wat aan te houden tot aan de volgende drankstand (door het verloop staat die inmiddels rond 36,5K. Pfffff…). Veel mentale kracht heb ik niet meer. Ik neem – noodgedwongen – weer een te lange pauze, en een eerste vrouw zonder stokje (wat erop wijst dat zij een marathonloopster is) gaat me voorbij. Haar weer inhalen zit er vandaag niet in. Integendeel, rond K38 word ik voorbijgelopen door opnieuw een vrouw zonder stokje. Aanpikken lukt hooguit een paar minuten. Nou, ja, eindigen als vierde, vijfde of zesde, wat maakt het uit?  (Een mens moet zich ergens mee troosten, niet?) Rond K40 zie ik  Patrick en Jean: ‘Nu niet meer stoppen, hé!’(of iets dergelijks), moedigen ze me aan. En ik denk: ‘Nou, jongens, dat heb ik inmiddels al twee of drie keer gedaan (drankposten niet inbegrepen)!’ En de volgend twee – en laatste – kilometers zou ik dat minstens nog evenveel doen. Patrick waarschuwde me nog snel  voor wat saai bochtenwerk op het einde (straat op- en langs de andere kant van een lint weer aflopen, nogmaals een toegang naar de atletiekpiste passeren, om aan de andere kant van de straat weer rechtsomkeert te maken en opnieuw langs gene zijde van het lint terug te lopen naar de pistetoegang). En dan… eindelijk de piste op waar nog 1,5  ronde op het menu staat (lees: een heel eind langs een lint en dan terugkeren langs de andere kant van datzelfde lint). Man, man, man…mentaal word je daar echt niet beter van! En het resultaat is dan ook dat ik na elke bocht een wandelpauze inlas. Bij de aankomst blijk ik als 6de vrouw over de streep te gaan: 03.42.44, zowat dezelfde eindtijd van mijn eerste Marathon in Eindhoven. Terug bij af!

 

Rudi eindigde in 3.30.10; de man met startnr 196 die ook BCN (rond 4u) liep deed het hier met 3.30.11 een stuk beter. De man uit Jette (nr.108) finishte in 3.31.15  en de loper (nr. 102) die na de eerste 1/2M   nog even met me meeging, eindigde zijn debuut in 3uur61minuten zoals hij zo mooi zegt. Proficiat, mannen!

 

Voor mij was het een moeilijke MMarathon, zo kort na Barcelona. Maar geheel ontevreden mag ik niet zijn. Filip van Disrun (hij was ook in BCN en liep daar zijn 60ste M in 2u48) had immers voorspeld dat ik met 10 minuten extra moest rekenen; ik beperkte het tot 7. Maar stilletjes had ik toch gehoopt dat de lagere temperaturen en de vlakheid van het parcours toch een groter voordeel zouden geweest zijn, en ik m’n tijd van BCN wat meer had kunnen benaderen. Filip die eigenlijk besloten had om Lier af te blazen, verscheen toch aan de start om een van z’n pupillen te hazen gedurende de eerste twee ronden. Uiteindelijk liep hij de Marathon uit in weeral een mooie 3.11.53.  Dus, beste mensen, het kan wel, twee M’s met een tussentijd van drie weken, maar in zo’n geval schrijf ik MMarathon niet met één hoofdletter, maar met twee. Enneuh, eindigen als 4de, 5de of 6de, het maakt wel degelijk een verschil. Want de dames die me bij KM 36,5 en 38 voorbijliepen, bleken beide W40-ers te zijn, waardoor ik in mijn categorie naar de 4de plaats gekatapulteerd werd. Geen geldprijs dus, maar een ervaring ben ik wél rijker. En een wijsheid ook: meer koolhydraten eten die laatste week (de eerste keer dat ik daar nu eens echt op lette) en nauwelijks nog lopen, resulteert bij mij in een extra kilo die ik 42,195 km moet mee torsen. En op zo’n afstand kost dat een paar minuten.

Loop ze! (eraf J)

 

PS: ook een dikke proficiat aan alle Zandhovense estafetteploegen!

00:13 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: marathon lier |  Facebook |

23-03-07

Barcelona 9 (nawoord)

Voor iedereen die naar Barcelona op reis wil en zeker voor wie volgend jaar de Marathon in deze mooie stad wenst te lopen, enkele correcties en aanvullingen op de toeristische parcoursbeschrijving die in februari op ons blog verscheen in 8 afleveringen:

-         het Palau Güell, een Gaudí-huis in een van de zijstraten (Nou de la Rambla) van de Rambla, dat we eindelijk dachten te kunnen bezoeken na jarenlange restauratiewerken, is nog steeds gesloten voor het publiek.  Volgens een bewakingsagent  zouden de werken nog twee jaar aanslepen … “por lo mínimo”.

-         een andere creatie van Gaudí – het Casa Batlló -  gelegen aan de Passeig de Gracía, is daarentegen sinds vorig jaar wel opengesteld voor het publiek.  Vele gidsen vermelden dit nog niet, zodat er (voorlopig) vrij weinig bezoekers zijn en je niet hoeft aan te schuiven.  Je kan er de heel mooie eerste verdieping bezoeken, het achtergelegen terras met veel mozaiekwerk, de prachtige traphal, de zolderverdieping met kloosterachtige gangen en kamers en het dakterras met de gekende Gaudí-schouwen.  De moeite waard ondanks de hoge inkomprijs.

-         we bezochten ook voor het eerst het uitzichtpunt van het Columbus-standbeeld (einde van de Rambla, aan de haven).  In de voet van de zuil kan je kaartjes kopen (nb: je kan hier ook fietsen huren !) voor de lift naar boven.  Veel plaats is er niet, noch in de lift, noch boven (het uitzichtpunt is in de bol onder de voeten van Christoffel); maar het uitzicht is prachtig.  Je hebt er een heel duidelijk zicht op de slingerende Ramblas, de nabijgelegen haven en de daken van de oude stad.

-         Men is van plan binnenkort de rommelmarkt “Els Encants” te verhuizen.  Nu bevindt deze gezellige markt zich nog naast de Plaça de les Glories Catalanes, maar wegens aanpassingswerken aan dit verkeersknooppunt, moeten de marktkramers op zoek naar een andere plek.  Voorlopig zijn er twee alternatieven aangeboden door het stadsbestuur: ofwel een braakliggend terrein nabij de Torre Agbar (dus in dezelfde buurt), ofwel de oude stierenarena “Las Arenas” aan de Plaça d’Espanya (nabij het vertrekpunt van de Marathon). 

-         Wie met het vliegtuig reist, kan de stad goedkoop bereiken met de trein.  Via een lange overdekte gang over de parking voor het luchthavengebouw bereik je het station.  Koop ineens een T-10 (tarjeta diez) : deze strippenkaart kan je immers ook verder in de metro en op de bus gebruiken.  Op die manier kost de trip naar de stad slechts 0,65 €.  Per uur zijn er twee treinen naar de stad (stoppen in Barcelona Sants, Passeig de Gracia en Estacio de França nabij Barceloneta).  Opgelet: valideer (kaartje in de gleuf van de doorgang steken) je T10 pas wanneer je de trein ziet aankomen, want binnen het uur na validering kan je zonder meerkost overstappen op metro of bus om zo je hotel te bereiken.  Het eindstation – Estacio de França – is trouwens prachtig gerestaureerd.

-         Tot slot nog een restauranttip in het vroegere Olympisch Dorp:  Restaurante Oriental La Villa (in het Centro Comercial op de Av Icaria).  Dit Chinese restaurant biedt een gevarieerd buffet met voor-, hoofd- en nagerechten voor de prijs van 5,95€ ’s middags en 7,25€ ’s avonds (vrijdagavond en in weekend 8,25€).  Vooral voor families met kinderen interessant, omdat er naast de typisch Chinese kost ook koude groenten, gebakken aardappeltjes, worstjes e.d. zijn (tot 10j  4,25€/kind).  Drank moet je wel apart betalen.

Wie nog meer info over Barcelona wil, kan ons contacteren via een mailtje.

                                                                 Patrick

13:37 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (3) | Tags: barcelona |  Facebook |

20-03-07

 Hallo, hallo!

Dat de klok tikt merk je niet alleen aan de countdowns naar wedstrijden op verschillende blogs, maar ook wel eens aan je telefoonfactuur, of je GSM-krediet dat alweer op is. Nochtans bieden maatschappijen, in hun ijver om klanten te ronselen, aan wie wat uitkijkt  de mogelijkheid om ook op die posten te besparen. Sommige maatschappijen laten je gratis bellen, al dan niet op bepaalde tijdstippen, al dan niet via het activeren van bepaalde diensten, al dan niet uitsluitend naar 'eigen'* nummers. Alleen is het voor de gebruiker niet altijd evident meer om te weten tot welke provider een bepaald nummer behoort. Immers, tegenwoordig mag je je bestaande nummer behouden als je overstapt naar een andere provider (zowel voor vaste als mobiele telefonie). Aangezien ik geld altijd liever besteed aan andere dingen dan aan nodeloos meer betalen voor hetzelfde, vond ik dit een ergerlijke situatie. Ik heb wel eens iets horen ronken over een regeringsmaatregel die communicatiemaatschappijen zou verplichten om een oproeper vooraf te informeren over de herkomst van het vaste nummer van zijn correspondent (allicht een sexy-voice die iets zegt in de trant van: "Het nummer van de correspondent die u wenst te bereiken, is een Belgacomnummer."), maar veel heb ik daar nog niet van gemerkt, tenzij mijn 'ontdekking' van afgelopen weekend daar een uitvloeisel van is. Op deze site kan je namelijk een telefoon- of een gsm-nummer ingeven, en dan vertelt de wijze man aan de andere kant bij welke provider het nummer is aangesloten. In functie van je abonnement of extra opties kan je dan bepalen wanneer je het voordeligst naar die persoon kan bellen, alleszins als de reden van je oproep dat toelaat. Voor sommigen van jullie is deze site misschien oud nieuws, voor mij een openbaring. Via de Freetime-optie van Proximus gsm-en wij tijdens het WE namelijk gratis (allez, 10u/maand) naar andere Proximusnummers; daarbuiten en naar andere nummers kost het ons 30ct/min - een verschil dat zich al gauw laat merken, vooral bij onze tieners.

En terwijl we het nu toch hebben over gratis bellen en ons blog ook geregelde info over Spanje belooft, nog even dit: als Belgacomklant kan je een optie activeren (Happy Time International) waardoor je tijdens de daluren (17-08u + weekends) gratis naar Spanje kan bellen. Uiteraard geldt deze optie niet alleen voor Spanje, maar ook voor een aantal andere Europese landen. Let wel: je kan maar één land kiezen. Het land wijzigen kost 5€. Meer info vind je hier.

 *D.w.z. correspondenten aangesloten bij dezelfe provider

16-03-07

A la recherche du temps perdu...

...of het leven na de marathon.

Na de marathon een zwart gat? Een zee van tijd? Neen hoor, niks van dat alles, alleszins niet hier in het Huis der Zotten. De talrijke klussen blijven zich aandienen, alsof het er nog niet genoeg waren. Met andere woorden, het normale leven gaat gewoon door, en daarin zitten nog steeds geen zwarte gaten (helaas). Jammer want hier ligt leesvoer om het halve heelal op te vullen (heelal te beschouwen als mijn levenstijd hier op aarde), en bloggen en internet bieden uiteraard ook massa’s opvulmateriaal. Te veel eigenlijk. Gelukkig hadden we in Barcelona  amper tijd om te winkelen, en stapten we slechts een paar boekhandels binnen (en in zoverre ik me herinner geen enkel andere winkel, tenzij een estanco voor krant en postzegels, en een supermercado voor wat etenswaren, waaronder natuurlijk bananen).

 

Trouwens, leef ik nu eigenlijk in dagen ná de Marathon (ja, vanaf nu altijd mét hoofdletter, ook al zou me dat de eerste prijs kosten op het Groot Nederlands Dictee) of eerder vóór de Marathon? Misschien is interMarathon (naar analogie met interbellum) een beter begrip. Onze Sara heeft me gisteren namelijk ingeschreven voor de Marathon van Lier op 24 maart (ook te lopen als aflossingsMarathon; inschrijven kan tot 17 maart, zie link Natuurlopen in rechtermarge onder Hulpposten), met andere woorden ze heeft de kno(o)p doorgehakt, of beter ingedrukt. Tja, af en toe moet iemand wat extra gewicht leggen in één des moeders Weegschaal schaaltjes.. Natuurlijk twijfel ik aan mijn deelname, amper drie weken na Barcelona. Anderzijds viel mijn laatste DL van 37k (3u40) slechts twee weken voor Barcelona, maar die verliep uiteraard tegen een heel ander tempo dan de M zelf. Kan ik de Marató dan als een training beschouwen naar Lier toe? Ik weet het niet, ik zal het aan den lijve ondervinden en u erover berichten. In elk geval, dit is de eerste Marathon waarmee ik een (gratis) massagebeurt kan verdienen. Helaas, in theorie, want voorwaarde is dat ik onder 3u30 finish, en dat lijkt me des Guten zuviel. Voorlopig is alleen ‘aankomen’ de boodschap, maar liefst wel onder 4u; langer wil ik die Netedijken niet aanschouwen. Een andere reden waarom ik in Lier wel op de M wil aantreden, is dat er nadien sowieso rust op m’n agenda staat. Dat heeft alles te maken met de werkplanning van ene Dokter De Leersnijder, die op 16/4 zijn mes in mijn vel wil steken, en - alsof dat niet genoeg is - mij vier weken werk-/sportverbod oplegt. Een hele resem heerlijke voorjaarscorrida’s gaan dus aan m’n neus voorbij, en bovendien op een moment dat ik in feite nog de vruchten zou kunnen plukken van de voorbije Marathontraining. Eigenlijk ben ik dus niet alleen…à la recherche du temps perdu, maar ook des fruits à perdre. L

 

PS: Patrick kiest in Lier voor de aflossing en verdedigt samen met Juli-ploegleden Ann, Annick en Bart (ze verjaren alle vier in de maand juli!) de Apso-kleuren. En in april zal hij aan de start staan van de Antwerp 10 Miles.

10:34 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (8) | Tags: marathon lier |  Facebook |

08-03-07

Anim...Anim...

Anim – klapklap klaaaap – anim – klapklap klaaaap… Ik weet niet meer precies waar het was, en dat is ook niet belangrijk, maar het Catalaanse kinderstemmetje dat de onafgebroken sliert lopers aanmoedigde door hen ‘anim’ (moed; kop op!...) toe te roepen en bijgevallen werd door de ‘klapklap klaaap’ (scanderend applaus) van de lopers bezorgde mij kippenvel, en ik moest een traan wegpinken van emotie omwille van de verbondenheid die op dat moment tussen de lopers onderling en tussen de lopers en het publiek ontstond. Ik vermoed dat we een paar km voor de Calatravabrug waren, en dat was een punt waar ik naar uitkeek, niet alleen omdat het een van de oriëntatiepunten was die ik gewis zou herkennen, maar ook omdat even verderop de eerste – theoretische – 1/2 M erop zat, en dus ook de meeste hellingen in het parcours. Inmiddels was het al flink warm geworden, en zag ik eruit als een verzopen waterkieken door de talrijke ‘douches’ (sponzen, waterflesjes) die ik onderweg had genomen. Op dit moment had ik al meer kruit verbrand dan in Eindhoven over dezelfde afstand. Maar de wetenschap dat ik in Lier 25K net onder 2 u gelopen had, gaf me de kracht om mijn tempo (uiteraard lager dan in de Pallieterstad) toch nog een paar km aan te houden. Een scheutje energiegel net voor de bevoorrading op 25K was de beloning daarvoor. Op 30K was het moeilijk – vooral het terug-op-gang-komen na de drankstand, want daar voelde ik de buitenkant van mijn linkerknie steken. Pas bij de derde poging heb ik doorgezet, in de wetenschap dat ik een paar km verder zou aangemoedigd worden door onze vrienden. Een honderdtal (?) meter verder was de pijn verdwenen. In de buurt van de Avenida Icaria (onze Barcelonese thuis) keek ik uit naar Manuel en/of Gelia – of  beter: ik hoopte dat zíj mij zouden opmerken want zelf had ik al mijn kracht nodig om mijn missie tot een goed einde te brengen. Helaas, we hebben elkaar gemist, maar desondanks had het idee hen te kunnen zien mij emotionele kracht gegeven. Even verderop liepen we het Parque de la Ciutadella in, en al enige lopers lasten een wandelpauze in. Voor mezelf vind ik dat nu geen optie meer. Dóórgaan is het devies, en ik denk aan Patricks woorden tijdens de laatste moeilijke kms van lange duurlopen: ‘Uit deze leer je de kracht putten om een marathon uit te lopen. Niet stoppen, Ann!’ Even voor de bevoorrading aan de Arque de Triunfo (35K) slurp ik de laatste druppel gel uit het enige zakje dat ik bij had, en ik denk nu aan Geerts commentaar op ons blog: ‘Aan de Arc de Triomphe begint dus de Marathon’, en ja, wat mij betreft, een Marathon mét hoofdletter. Waterflesje aannemen, bekertje sportdrank drinken, doucheke nemen… en op, richting oude stad. Vanaf hier staan de toeschouwers rijen dik. ‘Venga, anim, enhorabuena, bravo…’ maar de lucht van een restaurantje bezorgt me enige afkeer – hoe tuk ik ook ben op de Spaanse keuken. Plots duikt Anke een paar meters voor mij op. Tijdens de eerste kms na het vertrek vonden we elkaar ondanks de massa een paar keer terug en liepen dan enkele tientallen meters samen, maar telkens liet ik haar gaan want ik vreesde dat haar tempo voor mij net iets te hoog lag. In de omgeving van Camp Nou was ik haar helemaal uit het oog verloren. Dat ik haar nu nog tegenkwam verbaasde me. We zitten ergens rond km 37 vermoed ik. Aan de voeten van Columbus (einde Ramblas) merk ik dat achter mij een gat gevallen is doordat agenten meermaals de mensen laten oversteken als ik net gepasseerd ben: 'Sí ahora, pasa ahora!'. Ik pep mezelf op: nog één enkele start-to-run-proef, en ik voel me solidair met de aspirant-lopers die hun eerste volle 5 km aan één stuk lopen. Bij 40K trakteer ik me op een laatste bekertje sportdrank. Neen, het smaakt niet, maar ik heb de energie (voor mijn part tussen de oren) nodig om de finish te halen. En dan komt Ana… Ana Giralt Pratt. Ze wordt voortdurend, onafgebroken, aan één stuk, zonder stoppen… toegeroepen door haar begeleider. ‘Ana, Ana, molde, molde, Ana, Ana, venga, molde, Ana, Ana…’ Nu word ik door vrienden en familie in Spanje zelf ook Ana genoemd, en ja, van die aanmoedigingen heb ik dan maar lekker mee geprofiteerd. Jammer voor hen dat andere lopers blijkbaar anders heetten, want nog steeds vielen er stil of bleven stappen. En dan staat daar plots Patrick. Een hand, een groet, nog even… Nog 500 m dus, want op de Garmin staat al lang 42, maar sinds km 30 (zowat de eerste km-zuil die ik opmerkte, en dat was niet omdat die dingen niet groot genoeg waren) had ik een verschil vastgesteld van zo’n 330 m, en bij 40 K was dat gestaag opgeklommen tot zowat 500m. Toen koesterde ik nog de hoop dat de laatste kms wat korter zouden uitvallen. Maar neen dus! Met het enthousiasme van Patrick op m’n netvlies gebrand trotseer ik de laatste helling naar de finish. Voor mij loopt een man met z’n dochtertje aan de hand. Samen genieten zij van het hartverwarmende applaus en enthousiasme van de menigte, dat mij echter bij de start méér kippenvel en emotie bezorgd had – en toen ook het lood van de voorbije dagen uit m’n benen wegnam - dan nu waar ik alleen maar kan denken aan de andere kant van de blauwe boog. Maar het gejoel van die duizenden stemmen stuwt me wel naar die boog toe. Er stond 03.37.20 op de digitale klok toen ik die net voor de matten ontdekte. Garmin, die ik bij mijn eerste passage daar had opgezet, gaf 03.36.03 en 42.760 m aan, goed voor een feestmaaltijd van 2094 kcal. En die laatste begon met een voorgerecht van bananen, sinaasappels, appels, noten en gedroogd fruit, doorgespoeld met water en Powertrade (voor de liefhebbers, maar ik had daar dik genoeg van!).  Twee sinaasparten, een halve banaan en een gesprekje met een Spanjaard verder, kwam Anke tussen het fruitbuffet gewandeld, met ook rond haar nek de mooie medaille met op een van de zijden een bas-reliëf van de Eixample (uitbreiding) van Barcelona met z’n haaks op elkaar kruisende straten waardoor een patroon van vierkanten ontstaat, dat echter doorsneden wordt door de Avenida Diagonal.Eixample - Apartamentos en BarcelonaBarcelonamedailleweb

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samen met Anke wandel ik naar de trappen voor de expohal. Onderweg botsen we op Filip en even later vinden we ook Patrick. Ik ga nog even terug het startvak in om m’n oude shirt op te pikken, maar in de berg kleren is die onvindbaar. Niet erg, ’t was een oude, maar ik zou hem uit sentiment bijgehouden hebben.

Thuis worden we door Gelia en Manuel beloond met een beurt in het Thalassa-complex op de zeedijk, een paradijs van whirlpools, stoombaden, sauna’s, zwembaden… Zonder die verwenpartij had ik allicht de trappen van de Casa Batlló (een van die prachtige Gaudíhuizen) op maandag zélfs niet achterstevoren naar beneden gekund… Muchas gracias, Gelia y Manuel, también por la

estancia más agradable en vuestra casa!

 

Nog een beetje logistiek... hoewel die niet helemaal klopt met de officiële gegevens (afstand; Sporttracks werkte zelfs bij naar 43,1 km). En nu we dan toch officieel bezig zijn: de organisatie tekende voor mij een netto-tijd op van 3u36min08sec. Daarmee eindigde ik als 2020ste in het totaalklassement, was ik 69ste vrouw (van 765) en 14de (van 241) in mijn categorie (Vt45F), en had ik de volgende dag benen die op elke trap normale dienst weigerden.

Klik op foto voor een duidelijkere versie.

 

Barcelona forerunner5

 

En tot slot een sfeerfilmpje 

Besluit: voor herhaling vatbaar!

 

22:30 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (14) | Tags: marato barcelona, marathon |  Facebook |

07-03-07

Marathon Barcelona 2007

Ondanks een late aankomst in Barcelona op vrijdagavond maakten we zaterdagmorgen toch nog even tijd om wat te gaan loslopen langs de strandboulevard (30’).  Twee vaststellingen: ten eerste, van mijn enkel had ik geen last meer; ook het stijve gevoel van de voorbije week was nu helemaal weg; en ten tweede: het was daar naast het strand en in volle zon heel warm !  Dat beloofde voor zondag, want de plaatselijke weervrouw voorspelde nog hogere temperaturen.  Na de middag begaven we ons naar de Marató Expo om onze startnummers af te halen.  Daar liepen we Anke en Filip tegen het lijf.  Zij waarschuwden ons voor de lange wachtrijen, en inderdaad: Ann moest wel 1,5 uur aanschuiven; ikzelf had na 1u mijn borstnummer, 2 T-shirts, een Spaanse editie van Runners en nog wat andere gadgets en reclame (mooi ingepakt in 2 sportzakjes) te pakken.  Ook voor de gratis pasta was het uren aanschuiven zodat we wijselijk besloten elders een broodje te gaan eten (op een terrasje, in de zon).  (Tip voor wie volgend jaar zou deelnemen: ook op vrijdag kan je je nummer afhalen, en dan is er nauwelijks volk).  Van de planning om vroeg te gaan slapen, is niet veel in huis gekomen.  We hebben zelfs nog een deel van de maansverduistering kunnen zien.

Zondag: wekker om half zeven, een sneetje brood met confituur, 2 pannenkoeken met honing en een banaan, en dan naar de metro.  Onderweg nog een energiereep gegeten.  In elk station dat we passeerden, stapten steeds meer en meer deelnemers op.  De nachtbrakers die op dit uur pas naar huis terugkeerden, keken maar raar op !  Toen we boven de grond kwamen, straalde de zon reeds volop aan een helblauwe hemel.  Duizenden mensen krioelden over de Avenida Maria Cristina.  Gauw onze trainingspakken uitgedaan, en sportzak afgegeven in de tot “guardarropa” omgetoverde exporuimte.  Gelukkig waren er voldoende mobiele toiletten voorzien aan het einde van de startplaats, zodat we daar niet te lang moesten wachten.  Nog een sportdrank en zo’n 20 minuten voor de start begaven we ons naar de startblokken.  Ik had bij de inschrijving een tijd opgegeven van 3u – 3u30 voor mezelf en 3u30 – 4u voor Ann, maar kon haar toch “binnensmokkelen” in het 2e startvak.  Om stipt 8u30 werd de start gegeven en konden de 9571 deelnemers (7441 voor de marathon; de rest voor de 10km) zich op gang trekken.  sortida Marató Barcelona 2007Na zowat 1 minuut kon ook ik de startlijn overschrijden.  In het begin was het even slalommen – blijkbaar is niet iedereen even eerlijk in het opgeven van een realistische eindtijd – en moest ik toch wel doortrekken om bij de pacergroep van 3u te geraken.  Gelukkig kreeg ik na mijn aansluiting nog even tijd om te recupereren voor we aan de eerste helling begonnen (buurt van Camp Nou).  Bij de eerste bevoorrading (flesjes mineraal water van 33cl, enkele flesjes sportdrank van 0,5l en ook bekertjes met sportdrank) had ik evenwel moeite om aan drank te geraken zonder te stoppen, omdat onze groep zo groot was.  Daarom besloot ik rond km9 even te versnellen zodat ik mij vóór de grote groep rustiger kon bevoorraden. Op de grote, brede lanen was er nauwelijks schaduw en niet alleen de drank, maar ook de sponsen (vanaf km7,5 om de 5km) waren meer dan welkom.  Ik heb dan ook heel wat meer gedronken dan in Eindhoven vorig jaar.  De rest van mijn flesjes water kiepte ik gewoon over m’n hoofd voor wat extra verfrissing.  De Passeig de Gracia en vooral de Passeig Sant Joan bleken toch wel meer te klimmen dan verwacht.  Ook op de rest van het parcours waren geregeld golvende stukken.  Halfweg zat ik nog mooi op schema voor een eindtijd van 3 uur, maar toen merkte ik reeds dat de krachten aan het afnemen waren en dat ik het moeilijk zou krijgen dit tempo vol te houden.  Tot km30 heb ik nog meegelopen met de pacergroep, maar toen ik aan de bevoorrading in de Diagonal Mar-wijk even wat meer tijd nam om extra drank te nuttigen, was er al snel een gat van 10 meter.  Ik slaagde er niet in om dit dicht te lopen en zag integendeel de groep langzaam maar zeker meer afstand nemen.  Dan maar besloten om wat gas terug te nemen.  Vanaf dat moment was het ieder voor zich: sommige mensen stonden schijnbaar stil; anderen liepen mij voorbij alsof ze pas gestart waren.  De verschillen worden snel groot.  Gelukkig volgden enkele minder rechte stukken, en waren er luide aanmoedigingen van de talrijke toeschouwers in het Ciutadella-park, op de Pl. de Catalunya, aan de kathedraal en op de Ramblas.  Dat zorgde voor wat extra broodnodige adrenaline.  De laatste 4 km was het echt afzien voor mij; soms leek het alsof ik nauwelijks 10km/u liep.  Maar dat bleek slechts schijn, want uiteindelijk deed ik over de 2e marathonhelft slechts 6 minuten meer dan over de eerste.  De laatste honderden meters stonden de toeschouwers rijen dik, en werden we massaal toegejuicht.  Nog even licht bergop en dan – eindelijk – over de eindstreep: 3u02’42” (5’28” beter dan mijn vorige besttijd in oktober 2006 in Eindhoven).  (midden op foto in felrode singlet)

barcelona2007patrick

Dik tevreden; al was ik graag binnen de 3u geëindigd, maar dat was door de warmte niet haalbaar.  Voorbij de aankomst kregen we nogmaals volop drank (water en Powerade), en een massa fruit.  Op lange tafels lagen duizenden bananen, appels, appelsienen en noten klaar. Dat heeft mij enorm gesmaakt.  Nadat ik op krachten gekomen was, ben ik enkele honderden meters teruggekeerd om Ann en Anke nog aan te moedigen tijdens hun laatste meters.

De wedstrijd werd (natuurlijk) gewonnen door een Keniaan – Johnstone Chebii – in 2u12’04”.  Bij de dames zegevierde de Nederlandse Krstijna Loonen in 2u42’02”.  De Franse ex-wielrenner Laurent Jalabert, die zich aan het omscholen is tot triatleet, eindigde 62e in 2u45’53”. 

Mijn netto-tussentijden: 5km in 20:44 / 10km in 41:12 / 21,1km in 1:28:22 / 30 km in 2:06:06 / 42,195km in 3:02:42.

Ondanks de warmte (officiële temperatuur om 10u30 in de schaduw was 22°) en de vermoeidheid tijdens het 2e deel, was dit toch een mooie ervaring: een verbetering van mijn PR, een schitterend parcours, en nog enkele dagen genoten van onze favoriete stad.  Wat wil een (lopende) mens nog meer !?

NB: wie zin gekregen heeft: volgende editie vindt plaats op 2 maart 2008.  Inschrijvingen mogelijk vanaf 2 juli 2007 (www.maratobarcelona.com)

            Patrick

22:31 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: marathon barcelona 2007 |  Facebook |

Alvast

 

...heel veel dank voor jullie fijne reacties! Ze doen de stramme benen even vergeten. Uiteraard volgt binnenkort meer 'nieuws'. Hasta luego!

12:47 Gepost door AnnAlice in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-03-07

Vanuit een zonovergoten Barcelona

Ondanks het vroege startuur (8u30) is het een "warme" Marathon geworden: bijna 20graden in de schaduw, tussen 25 en 30 in de zon.  Gelukkig was er voldoende bevoorrading: we hebben nogal wat afgedronken onderweg (en nee: geen sangría).  Hoewel Ann niet van de warmte houdt, liep ze toch een mooi PR: netto-tijd = 3u36min8sec.  Daarmee werd ze heel knap 69e vrouw (en 14e in haar leeftijdscategorie).  Ikzelf besefte rond km25 dat 3u (voorlopig ?)iets te hoog gegrepen is, en heb toen gas terug moeten nemen.  Toch ook een nieuw PR : netto-tijd = 3u2min42sec.  Dat betekende een 384e plaats; 60e in mijn categorie.

Flip van Disrun deed het schitterend: hij eindigde op een 89e plaats in 2u48min51sec (en dat ondanks de hitte en het slenteren door Barcelona).  Partner Anke haalde het einde in 3u39min07sec.

Meer nieuws volgt wanneer we terug in België zijn.  Ondertussen genieten we nog even na van de supervroege lente in deze mooie stad.

                                                                           Patrick

21:07 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (22) | Tags: marathon barcelona 2007 |  Facebook |