24-04-07

Antwerp 10 miles 2007

Zondag opgestaan om 7u ; 2° gaf onze thermometer aan ! Bijna niet te geloven dat het vandaag 25° zou worden.  Na een stevig ontbijt vertrokken naar Antwerpen met dorpsgenoten Annick (die voor het eerst de 10M zou lopen) en Bart (die meeloopt met de aflossingsmarathon).  We waren reeds om half negen op LO zodat we nog vrij gemakkelijk een parkeerplaats vlakbij de aankomstplek vonden.  Nummer, chip, cadeau afhalen.  Het was nog vrij rustig, al arriveerden er steeds meer marathondeelnemers, waaronder Johan.  Iets later was de ploeg van Bart compleet: samen met Dries en enkele atleten van Schoten (“SAV Armada”) gingen zij voor een ereplaats bij de gemengde ploegen.  Aan de start van de marathon nog heel wat bekende gezichten uit KAVVV-middens en deelnemers aan de Natuurlopen in Lier.  Nadat we het vertrek gevolgd hadden, wandelden Annick en ik naar rechteroever.  Onderweg zagen we nog de koplopers van de (aflossings)marathon.  Rik Ceulemans had reeds het commando genomen.  Maya van de SAV-ploeg liep op een heel verdienstelijke plaats.

Aan de overkant van ’t Scheld vonden we een goede uitkijkplaats aan het begin van de Kloosterstraat (ca 12,5 km).  Al snel kwamen de toppers eraan: Ceulemans had zich wijselijk laten inlopen, zodat hij wat meer steun had.  Bart kwam voorbij met een verbeten gezicht, alles gevend voor de ploeg.  Opvallend was dat  tussen de grote groepen rond de pacers veel mensen helemaal alleen liepen.  Sven moet in de pacersgroep van 2u59 verborgen gezeten hebben, want ik zag hem niet.  Even later herkende ik wel Marc, en nog later kon ik Johan (gemakkelijk lopend) aanmoedigen.

Nadat Bart ons vervoegd had (al joggend vanaf zijn aflossingspunt), trokken we naar de Scheldekaai aan de voetgangerstunnel.  Ondertussen was het warm geworden (die 2° van vanmorgen leken heel ver weg).  Dat was ook te merken aan de marathonlopers die hier in volle zon aan hun laatste kilometer bezig waren.  Ceulemans liep – verrassend ? – pas 2e, maar later hoorden we dat hij een sanitaire stop had moeten inlassen wegens buikkrampen. Dat kan dus ook de besten overkomen ;-)  Anja Smolders liep nog vrij gemakkelijk – in het gezelschap van haar echtgenoot – naar de overwinning bij de vrouwen.  Ik zag ook nog Gino Casier en Dirk Vets naar een mooie eindtijd lopen.  De SAV Armada behaalde een knappe 7e plaats in de aflossingsmarathon (2e plaats bij de gemengde ploegen).  Spijtig genoeg hadden we geen tijd om Sven, Marc en Johan tijdens hun laatste kilometer aan te moedigen, want Bart moest nog naar Lier voor een turnoptreden van zijn zoontje en Annick moest aantreden voor een groepsfoto met de vele collega’s die ook deelnamen. Aan de voetgangerstunnel was ondertussen een ware file ontstaan (roltrap stuk; honderden fietsers aan het wachten op de lift).  Mijn vriend die in Antwerpen zelf woont, was door deze problemen zelfs te laat aan de start van de 10M!

Terug op linkeroever heb ik me dan omgekleed, mijn sporttas afgegeven aan een vriendin (bedankt An, want de bewaarservice was weer een ramp), en even ingelopen.  Aan de start zag ik Michael die toch een plaatsje vooraan had weten te bemachtigen.  Gelukkig was er in de startzone voldoende schaduw dankzij de jonge blaadjes op de bomen.  Na nog een praatje met clubgenoten Danny en Saïd, heb ik me dan naar het 2e startvak begeven (dankzij mijn plaats van vorig jaar had ik immers een “laag nummer” gekregen). 

Zoals gewoonlijk was het in het begin even zoeken naar een gelijkmatig tempo en een goede looplijn, maar de eerste km werd toch rondgemaakt in 3’55”.  Voorbij de voetgangerstunnel was het deelnemersveld reeds fel uiteengetrokken en liepen we niet meer op elkaars hielen.  Ik bleef kilometers lopen in net geen 4’, maar de warmte begon al heel snel te wegen.  Gelukkig waren er aan km5 bij de drankpost flesjes ipv bekertjes; hierdoor kon ik voldoende drinken en mezelf verfrissen.  Tijdens de afdaling in de tunnel ben ik een grote groep voorbijgelopen, maar dat moest ik bekopen bij de klim, want een deel van de groep haalde mij weer in.  Toch zat ik aan km10 (even na de tunnel) nog onder de 40’.  Een verbetering van mijn tijd van vorig jaar (1u02’48”) zat er toen niet meer in, maar ik hoopte nog op een eindtijd onder 1u05’.  Het draaien en keren in de buurt van de Meir, Groenplaats en Grote Markt (toch oppassen daar met de kasseistroken en de tramsporen) deed mijn tempo echter geen goed.  Kort voor de tunnel haalde ik nog wel de 2e vrouw van de wedstrijd in.  In de tunnel zelf was er bij momenten nauwelijks plaats om te lopen wegens de massa “collega-lopers” die nog van de andere kant kwamen; maar wat een indrukwekkend zicht: al die duizenden joggers, recreanten, start-to-runners die de uitdaging aangegaan zijn om deze 10M uit te lopen.  De klim naar linkeroever (die korter, maar steiler is dan de klim naar de stad) was zwaar, maar boven werden we opgewacht door duizenden toeschouwers die ons na de laatste bocht naar de aankomst schreeuwden.  Ik had toch nog een versnelling in de benen en finishte in 1u06’08” (na correctie 1u05’59”).  Op het eerste zicht een teleurstellende tijd (meer dan 3 min trager dan vorig jaar), maar ik hoorde al snel andere deelnemers met dezelfde ervaring.  Blijkbaar heeft de warmte ons toch wel parten gespeeld.  Dat blijkt ook uit de uitslag: ik eindigde nu 147e, terwijl ik in 2006 pas 218e was (met een veel snellere tijd).  En er liepen slechts 32 deelnemers onder 1u; vorig jaar waren dat er nog 126. 

Na mijn sporttas opgehaald te hebben bij onze vriendin, ben ik nog even blijven supporteren voor o.a. haar echtgenoot Johan en mijn chauffeur Annick, en de vele andere bekenden die aan hun laatste honderden meters bezig.  Speciale vermelding toch voor Vicenty Apiecionek uit Boechout (die ik ook ken uit het KAVVV-circuit): deze 58jarige liep ’s morgens de marathon in 3u20’22” en nam ’s namiddags ook deel aan de 10miles (ik dacht hem gezien te hebben bij de aankomst in de buurt van 1u20). 

Toen ik naar de auto terugging, zag ik Ruth en Julie die volop T-shirts aan het uitdelen waren aan de webloglopers die er een besteld hadden.  Toch wel een hele karwei.

Ondanks de warmte en de daardoor iets mindere tijd, toch een heel leuke dag beleefd.  Volgend jaar probeer ik terug te komen.

 

En hoe gaat het met Ann, mijn vrouwtje “zonder spataders” ?  Maandag zijn we terug naar het ziekenhuis geweest voor een eerste controle.  Eindelijk mochten de windels van haar benen (ze had de voorbije nachten bijna niet geslapen van de jeuk), en kregen we het resultaat van de operatie te zien.  Alles bleek in orde te zijn, zodat de hechtingen konden verwijderd worden en een nieuw verband niet meer nodig was.  Wel moet ze nog een hele tijd zoveel mogelijk liggen, en mag ze zo weinig mogelijk staan of zitten.  Af en toe 5’ stappen mag wel.  Ongeduldig wacht ze af tot ze weer haar loopschoenen kan aantrekken, maar dat zal nog niet voor de volgende weken zijn.  Ze bedankt trouwens iedereen voor de fijne reacties. 

                                                           Patrick

17:39 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (11) | Tags: antwerp 10 miles |  Facebook |

16-04-07

Eindelijk drank

MLier2007Ann4

… zuchtte Ann (op de foto in actie tijdens de M van Lier) toen ik ze daarnet haar eerste glaasje drinken in 24u mocht geven, na haar 4 uren durende operatie deze namiddag.  Dokter Deleersnijder (“what’s in a name”) heeft ettelijke meters spataders verwijderd uit allebei de benen die dit jaar reeds 2 marathons afhaspelden.  Het was geen dringende operatie, maar op termijn wel onvermijdelijk.  Toen ik haar verliet, was ze nog een beetje groggy van de algemene verdoving, maar de operatie was zonder problemen verlopen.  Hopelijk kan ze morgen terug naar huis.

De laatste week voor de gedwongen rustperiode wou ze toch nog even volop “trainen”: ze liep een weektotaal van 60 km bij elkaar, hielp mee bij weeral een nieuwe start-to-run-sessie in Zandhoven, en kon zaterdag niet aan de verleiding weerstaan om (ondanks de hitte) op de valreep nog aan een wedstrijd deel te nemen.  Het werd de stratenloop van de KAVVV-vriendenclub  SAV in Schoten: in de 6,3 km  eindigde ze (nog maar eens) 4e in haar categorie in 29’54”.

Zelf liep ik daar de 10 mijl.  Wegens de warmte (25°), een drukke voormiddag en de geplande 10miles volgende week in Antwerpen vertrok ik aan een rustig tempo.  Halfweg kon ik het echter niet laten om te versnellen en mijn metgezellen achter te laten.  Ik haalde nog enkele andere lopers in en eindigde in 1u08’57”.  Een geslaagde test voor Antwerpen.

Na de wedstrijd kregen alle finishers een fles wijn: wit voor de vrouwen, rood voor de mannen.  Die zullen we binnenkort kraken op een snel herstel van Ann !

                                                     Patrick

22:29 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: sav 10 mijl |  Facebook |

13-04-07

In het teken van 42

Wenen.spiegel Het weze duidelijk dat dit weekend in het teken staat van 42  - en in ons geval na 10 dagen niet lopen gaat dat niet over kilo's, tenzij teveel (zie foto). Jongens, wat hebben we gegierd bij het nemen van die foto in de Irrgarten van Schönbrunn in Wenen!! Enfin, maar terzake nu: met ons vijven wensen we heel veel succes aan allen die zondag verschijnen aan de start van Marathon Rotterdam of Parijs. Maak ze rond die 42K , en natuurlijk ook die onvermijdelijke 195 (m). Vergeet niet te drinken, genoeg, maar ook niet te veel. Lees hier: http://www.prorun.nl/index.aspx?FilterId=1048&ChapterId=2216&ContentId=25143 !

SUCCES !!!!

11:04 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-07

Honderd-water(landers)

Hundertwasserhaus (2)

Voor wie het zich afvroeg, het antwoord ; voor wie het giste, de bevestiging. Neen, natuurlijk werden hier geen tranen met tuiten gehuild om een gebarsten theepot (alhoewel J), ‘wenen’ (om een theepot) duidde hier op Wenen, Wien, Vienna…, honderdwater(landers) op de kunstenaar Friedensreich Hundertwasser, ‘om’ stond voor ‘omwille van’.  Tja, na 10 dagen van stilte op dit blog en na deze woordverklaring, zal het nu wel duidelijk zijn dat we een weekje vakantie doorbrachten in Wenen, de geboortestad van Hundertwasser, de kunstenaar op wiens werk m’n theepot geïnspireerd is. De kunstenaar die er ons ook toe aanzette om dit jaar Wenen te kiezen  als doel voor onze voorjaarsstadsvakantie.

En het eerste verslagje over onze Wenentrip mag dan ook aan hem gewijd zijn. Voor de theepotkwestie was ik niet zo vertrouwd met deze Friedrich Stowasser (onder die naam werd hij in 1928 in Wenen geboren), en al zeker niet met zijn architectonische ontwerpen en milieuvisie.

Ik wil hier echter niet z’n hele leven uit de doeken doen (daarvoor kunt u terecht op Friedensreich Hundertwasser - Wikipedia en hier (Kunsthaus Wien))  maar toch een paar aspecten die zijn blijven hangen. Zelf word ik in zijn werk sterk aangesproken door de vrolijke kleuren en golvende lijnen. Strakheid is uit den boze. Als kind verzamelde F.H. weidebloemen en liet ze drogen. Hij vond het echter zo jammer dat hun felle kleuren na een poosje zo sterk verbleekten, dat hij besloot de bloemen na te schilderen. Om landschappen te maken (nog steeds in zijn jeugd), inspireerde hij zich op postzegels, die hij natekende of aquarelleerde. Een zwak voor postzegels is hij zijn levenlang blijven houden. Telkens hij een brief verstuurde, maakte hij er werk van om zoveel mogelijk zegels te kleven met verschillende aspecten/uitzichten van het betrokken land. FH trok veel rond (o.a. met zijn boot ‘Regentag’), en liet overal kunstwerken achter. Bij een volgende passage werkte hij er dan verder aan. De spiralen in zijn werken duiden uiteraard op de spiraal van het leven: nooit kom je op eenzelfde moment terug.

Wat architectuur betreft, had HW ook eigenzinnige visies - gekant tegen het rationalisme - en hij deinsde er niet voor terug die af en toe naakt te verkondigen. Hij streed voor het ‘Baumenrecht’ en het ‘Fensterrecht’. Hundertwasserraam (3)Het eerste hield in dat bomen (groen in het algemeen) het recht hadden om overal te groeien waar regen en sneeuw vielen (dus straten, voetpaden, daken, terassen…). De stad moet ‘beboomd’ worden, in al haar dimensies. Het ‘vensterrecht’ geeft bewoners dan weer het recht om hun identiteit te tonen aan de buitenkant van hun pand: tot waar ze met een verfborstel vanuit  hun raam kunnen reiken, zover mogen ze de muur naar eigen ingeving beschilderen. Verder heeft ieder persoon zijn inziens drie huiden: zijn eigen vel, zijn kleding, en zijn huis. Hundertwasser zweert trouw aan de eigen identiteit en wil respect voor de aarde (cfr. Bomenrecht). Hundertwasseroven (2)Afval voorkomen is zijn leuze, maar hij aanvaardt na lang wikken en wegen toch om de Weense afvalverbrandingsoven in een nieuw kleedje te steken. Het resultaat is verbluffend; de hele installatie lijkt wel een snoepjesfabriek. Zijn  woonbouwproject met golvende weiden waarin de huizen, garages, etc… met hun grasdaken wegzinken, werd helaas door de stad afgeblazen. Jammer… Ook jammer dat de man reeds in 2000 overleed. In elk geval, na drie uur door zijn tentoonstelling in het Wien Kunsthaus gekuierd te hebben – lieve kinderen en man, heel veel dank voor jullie geduld daar – en zijn sporen in Wenen te hebben gevolgd,  heb ik de man voor eeuwig in mijn hart gesloten.

Ik heb hier maar een tipje van de Hundertwassersluier opgelicht, misschien net genoeg om jullie ook te inspireren tot een bezoek aan Wenen. Over een paar weken kan je dat combineren met een Marathon J aldaar, en natuurlijk met de honderden andere bezienswaardigheden die de stad rijk is, van Sisi-appartement ;-) tot Riesenrad.  Daarover de volgende dagen (weken) allicht meer.

 

15:31 Gepost door AnnAlice in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wenen, hundertwasser |  Facebook |