20-06-07

Fotomarathon, post 34

Dinosara

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sara de Soria, 2005

Foto's van oudere mensen treffen me vaak. De sporen van het leven, de wijsheid van de oude dag... Deze Sara ontmoetten we twee jaar geleden in een onooglijk dorpje in de provincie Soria in Spanje. Het was niet zo'n echt mooie dag, en we besloten om met de kinderen een tocht te maken op zoek naar dino's. De Ruta de los dinosaurios leidt langs verschillende dorpjes in het noordoosten van de provincie Soria waar sporen gevonden werden van dino's - gaande van voetafdrukken tot uitwerpselen. Onderweg in het landschap staan grote beelden van dino's opgesteld. Sommige daarvan waren tegen de donker-donkergrijze, onheilvoorspellende onweerslucht die er op een bepaald ogenblik hing, best wel indrukwekkend. Ergens op de route is er ook een museum gewijd aan deze tot de verbeelding sprekende wezens. Maar nu terug naar Sara. In een van de dorpjes werden we door haar aangesproken. Ze bracht ons zowat van de ene dinokeutel naar de andere, en allemaal wees ze ze met haar 'wandelstok' energiek aan. Daarbij vertelde ze boeiend over de dieren en hun levenswijze, dat ze zelf al eens op teevee gekomen was, dat profs terzake haar al om raad hadden gevraagd...Ongelooflijk deze vrouw van zo'n 70 jaar, zo energiek, zo verstandig - want geef toe: onthou al die namen van die dinosaurussen maar eens! (En dan nog in het Spaans ;-)) Geregeld greep ze me bij de arm, maar eigenlijk was dat niet nodig om mijn aandacht gevangen te houden. Het was een mooie belevenis, en ik vind het ook een voorrecht, om door deze dame op leeftijd gegidst te worden door een wereld van een paar miljoen jaar geleden. Ik vermoed dat ik me haar m'n ganse leven zal herinneren. Als je op Sara's foto klikt, gaat haar wereld voor je open. Morgen toon ik hier alvast een van haar lievelingen.

Para los que entiendan castellano:

"(...) la evidente atracción que generan los dinosaurios es capaz de desatar pasiones tales, que, en esta comarca soriana, no pueden quedar mejor resumidas que en la figura de Sara, una bretunesa de 66 años, que se ofrece como guía para enseñar y contar el origen y la historia de todas las icnitas que adornan las lajas de piedra que rodean su pueblo. (...)Pero el recorrido no acaba ahí. Incansable, apoyada en un desgastado palo de fregona que hace las veces de bastón y de puntero para señalar las icnitas, con un ritmo sorprendente para su edad y sin dejar de hablar, Sara conducirá a sus improvisados alumnos hasta el centro del pueblo, donde, en un corral, se pueden ver las huellas más pequeñas "de los dinosaurios chicos", el paso de las olas sobre la piedra, la rugosa piel de los grandes reptiles impresa en la roca en lo que se conoce como el cementerio o tres "culetazos", en palabras de Sara, porque "los dinosaurios se sentaban de culo". Luego, Sara lleva al visitante hasta su casa, donde guarda fósiles vegetales de robles y de palmeras gigantes y algún que otro caracol y conchas fosilizadas. Allí, enseñará los libros donde ha aprendido todo lo que sabe sobre dinosaurios, enseñanzas cultivadas al lado de los geológos y paleontólogos que han visitado el pueblo para estudiar las icnitas."

Bron: http://www.revistaiberica.com/rutas_y_destinos/cl/dinosaurios_sorianos.htm

 

16:15 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dinosaurus, sara, soria |  Facebook |

Commentaren

Waaaauw! Merci om dit moois met ons te delen.

Gepost door: buddha | 20-06-07

De commentaren zijn gesloten.