24-09-07

Zonnig weekend, letterlijk en figuurlijk

We hebben tijdens het weekend de zon nog eens gezien, zelfs even gedacht dat het nog ging zomeren, net nu de herfst is aangebroken. En we hebben ook geprofiteerd van dit zalige weer. Alle klussen en jobkes, behalve was en plas, boodschappen en halen en wegbrengen van kids - de enen in het midden van de nacht; de anderen 's ochtends - moesten dit weekend wijken want het zat tsjokvol op sociaal en sportief vlak.

Vrijdag stonden we rond zessen op het voetbalveld van de gemeente voor de APSO-clubcross. Er waren minder deelnemers dan anders; bij de junioren en senioren dames startte zelfs niemand. Onze Emmie finishte als eerste - en enige - in haar categorie (Miniemen meisjes) in 6' en een klets (1400 m). Haar deelname werd dus beloond met een beker, en dat verdiende ze ook, want ondanks dat ze de enige was, heeft ze toch haar best gedaan en gegeven wat ze kon. Zelf draafde ik 3000 m door het bos en rond het veld in 13'42", en dat bleek vergelijkbaar met de prestatie van vorig jaar (13'50"); vergelijkbaar, want het parcours lag door de aanleg van een atletiekpiste rond het veld iets anders. (Jaja, we krijgen van de gemeente na jaren van zagen en zeuren eindelijk een deftige piste - ik beloof foto's als ze klaar is!)  In elk geval, het deelnemersveld was zowat hetzelfde als vorig jaar, en daarbinnen behield ik ook mijn plaats. En dat zegt in het geval van een cross vaak meer over een prestatie dan de behaalde tijd. En dan Patrick: hij liep de 6000 m in minder tijd dan vorig jaar - hij is dan ook in topconditie - en haalde de derde plaats. Dus, we hadden alle drie de lekkere clubmaaltijd die na de cross volgde dubbel en dik verdiend - en ook het gezellige natafelen met de andere clubgenoten tot middernacht. Enig minpuntje van de avond: om 2 u moest ons Liselotte nog teruggehaald worden van een fuif ;-(   (En ook op donderdag lagen we pas rond 1.30 in ons bed).

Na een hectische zaterdagmorgen van rondrijden, boodschappen, was en plas, uitladen, opvouwen en wegrommelen... vertrokken Patrick en ik zaterdag rond vieren voor een lange duurloop. 20 km (1u55) liepen we samen door bossen en velden in Zoersel (waar we na de laatste boodschap de auto achterlieten) en Oelegem; daarna splitsten niet onze wegen zich, wel ons tempo (je kan al raden wie er vandoor ging). Enfin, z'n spoor volgend liep ik nog 8km verder tot thuis, en kwam daar na in totaal 2u55 stikkapot aan. Die laatste 8, en vooral 4 km waren loodzwaar - vergelijkbaar met de laatste kms van een marathon, maar ja, dan heb je er wel al tien meer opzitten. Maar ik heb ze uitgelopen, en met een beter moreel dan de vorige keer (begin sep.). Uiteindelijk waren er twee heel korte nachtjes en een snelle cross aan voorafgegaan. Patrick liep nog door tot Zoersel om de auto terug te halen, en had daarmee 36 km op de teller, goed voor 3u20 benenarbeid. Z'n laatste DL voor Eindhoven zit er daarmee op. Gelukkig ook, want de laatste kms kreeg hij flink last van z'n achillespees.

Zondag was al even druk gevuld: rond 10u vertrokken we naar Brussel voor de Dexia Family Day, een heel event. Alle Dexiagebouwen mochten we verkennen, maar de kers op de taart vond ik toch wel het verpozen in directiesalonnetje op de 34ste verdieping van de Dexiatower nabij station Brussel-Noord. Daarentegen is een afdeling waar ik knettergek zou worden de 'Marktenzaal': 4 (doorlopend) schermen voor je neus, twee telefoons en nog een communicatiemogelijkheid via micro en luidspreker op de koop toe. De zaal heeft airco nodig om de PC's niet te laten crashen - wat de mensen nodig hebben om niet te crashen werd helaas niet verteld. Verder vielen twee dingen op:

1 - wie denkt dat Brussel tweetalig is, is er nooit geweest. Van de 100-den hosten en hostessen hebben er twee mij in het Nederlands kunnen antwoorden (ik heb natuurlijk niet aan iedereen iets gevraagd; zó moeilijk ben ik nu ook weer niet).

2.- aan het hele event moet wekenlang oprommelwerk aan voorafgegaan zijn. Als je 2 min door ons huis loopt, heb je namelijk meer papier en bikken gezien dan na gisteren een halve dag door de Dexiagebouwen te slenteren. Behalve een telefoonlijstje dat op een van de vele bureaus gekleefd was, heb ik geen enkel blad, noch stylo gezien (tenzij wat uitgedeeld werd in het kader van het event natuurlijk). Eén keer heb ik zelfs eens een kast opengetrokken Verlegen in de overtuiging dat de hele inhoud er zou uitstromen, maar, neen hoor, er zat NIKS in!

Gelukkig zat er meer in het lunchpakket dat we kregen. Sowieso had onze innerlijke mens niet te klagen want we kregen tal van snack- en drankbonnen. En ook cultureel kwamen we aan onze trekken, want voor de gelegenheid was de Dexia-kunstverzameling opengesteld met werken van Fabre, Ensor, Delvaux, Margrit... Links en rechts kon je ook genieten van muziek, zowel klassiek, als jazz, als pop. En wie zich effe heel jong voelde - of z'n kinderen bij had - kon genieten van tal van kinderanimatie. Ik moet zeggen, ze hebben daar gisteren bij Dexia hun best gedaan. Zijn ze zich dan toch ergens bewust van wat ze van hun personeel eisen?

Toen we rond zeven thuis waren, moest er snel gekookt worden, want er stond nog één activiteit op het weekendprogramma: de première van "Búsquedad en silencio" om 21.45u in de Arenbergschouwburg. Geen kaskraker, maar wel een reële prent over de emoties en gevolgen van leven in ballingschap, niet alleen van de vluchteling zelf, maar ook - en vooral -  van zijn kinderen. In deze docu vertellen Chilenen die onder Pinochet hun land verlieten, hun wedervaren.

Na zo'n druk weekend zou een mens een weekje moeten kunnen uitrusten, maar ja, dat zit er helaas niet in. Tot de volgende!

10:45 Gepost door AnnAlice in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dexia family day, apso |  Facebook |

Commentaren

jawadde wat een weekend ... op die manier ben je wel blij dat je aan een nieuwe werkweek kan beginnen om een beetje te bekomen ...

Gepost door: geert | 24-09-07

De commentaren zijn gesloten.