31-01-08

Ethymologie

LA PALABRA DEL DÍA

maratón

En el año 490 a. de C., cuando los soldados atenienses partieron hacia la llanura de Maratón para entablar batalla con los persas, sus mujeres quedaron pendientes del resultado porque los enemigos habían jurado que, después de la batalla, marcharían sobre Atenas, violarían a sus mujeres y sacrificarían a sus hijos.

Al conocer esta amenaza, los griegos ordenaron a sus esposas que, si no recibían noticia de la victoria en veinticuatro horas, deberían matar a sus hijos y suicidarse enseguida.

Los griegos ganaron, pero la contienda les llevó más tiempo del que habían pensado, de modo que temieron que ellas ejecutaran el plan. Para intentar evitarlo, el general griego Milcíades ordenó a su mejor corredor, el soldado y atleta Filípides, que corriera hacia Atenas, situada a cuarenta kilómetros. Filípides recorrió esa distancia tan rápidamente como pudo y al llegar, apenas logró decir «Vencimos», y cayó muerto por el esfuerzo.

Sin embargo, Heródoto cuenta que, en realidad, Filípedes fue enviado antes de la batalla a Esparta para pedir ayuda, y que había tenido que correr doscientos cuarenta kilómetros en dos días.

Sea como fuere, unos tres mil cuatrocientos años más tarde, en 1896, en los primeros Juegos Olímpicos de la era moderna, Filípides fue homenajeado con la creación de esta prueba cuya distancia era de cuarenta kilómetros, pero que desde 1908 está estipulada en 42,19 kilómetros.

13:23 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (5) | Tags: marathon |  Facebook |

27-01-08

stem stem stem dank dank dank

GEZOCHT :

supporters voor SPRING IN 'T VELD

springelfoto2


Stem op SPRING IN  'T VELD!!

op WWW.OLYMPISCHEFAMILIE.BE 

Wie is dit sportieve gezin?

Wij kennen ze als trouwe en vooral superactieve leden van onze atlietiekclub APSO. Een rustig gezin dat op zowat elke wedstrijd voltallig aanwezig is, en in de uitslagen zie je dus verschillende keren de naam Van Springel opduiken.. Vader en moeder hebben er inmiddels ook al enkele marathons opzitten. Met z’n allen liepen ze bovendien een aflossingsmarathon. Maar ze blijven bescheiden. Momenteel zijn ze in de running voor de vijfde plaats in bovenvernoemd spel. Geef hen aub uw steun! Misschien belonen zij u dan wel met een verslagje van hun olympische ervaring op dit blog.

Je kan 1 keer per emailadres stemmen op WWW.OLYMPISCHEFAMILIE.BE.

Vergeet NIET om je stem te valideren door de bevestigingsmail te beantwoorden via de aangeboden link!

(Opgepast: misschien moet je de bevestigingsmail wel in de spamfolder van je mailprogramma zoeken)

Stemmen kan nog tot 7 februari, maar liever vandaag dan morgen!

ALVAST HEEL HARTELIJK DANK!!!!!

12:06 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (0) | Tags: olympische spelen |  Facebook |

19-01-08

Effe denken

ZATERDAG 2 FEBRUARI 2008 om 20 uur in de Parochiezaal te Zandhoven17e quiz van de Gezinsbond Ploegen van 4 tot max. 6 personen Deelnemen kost 15 € per ploeg. ELKE DEELNEMER WINT EEN PRIJS!!!! Inschrijven tot uiterlijk 28 januari bij Hubert De Schutter 03/484.32.44

15:02 Gepost door AnnAlice in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-01-08

Koude kramp

Afgelopen weekend begon voor mij met koude kramp. Nee, niet tijdens de 1/2 marathon in Lier (in het kader van de 100 km Natuurloop) die Patrick in 1u29 afhaspelde en ik ondanks een stevige verkoudheid/hoest en de obligate drankstops in 1u47. Uiteraard stond er ook weer een flinke wind op de dijken, maar gelukkig kregen we die op het eind in de rug zodat ik m'n vooropgestelde tempo van gemiddeld 12km/u tot aan de finish kon aanhouden, al leden mijn tanden daar (figuurlijk) heel erg onder.

Koude kramp is iets wat je in luie zetel krijgt, en liefst figuurlijk. Mij overkwam het vrijdag bij het zien van 'Man bijt hond' en meer bepaald de reportages over het slachten van kippen en het bevruchten van koeien. Ik vraag me af hoe sommige mensen zichzelf vinden als ze zich achteraf op tv bezig horen. In hun plaats zou ik de rest van het jaar niet meer durven buitenkomen - en bovendien blij zijn dat het jaar nog maar pas begonnen is. De kippenboeren werd gevraagd hoe zij hun kippen slachten. Eén van hen stopte de kip met zijn kop eerst in een omgekeerde verkeerskegel waarvan de top was afgesneden; door de smalle opening kwamen dan nek en kop van de kip te zitten, zodat hij de nek gemakkelijk kon afsnijden. Zijn besluit: hij voelde zich goed bij die methode, en zijn kip ook! Verbaasd Vraag ik me af waarom de man zijn arm dan nog een halve minuut tot aan zijn schouder meeschokte met het spartelende lichaam van het dier in de kegel. Gelukkig kon ik het hem niet vragen, hij zou misschien geantwoord hebben dat het dier genoot van een orgasme?!? Een tweede kippenboer zweerde erbij dat het oversnijden van de keel een mooie dood is - zou hij er ook zo over denken als hemzelf, zijn vrouw of kinderen hetzelfde lot overkwam? Allicht niet, want de overige kippen mochten het slachtspektakel niet meemaken; het gebeurde om het hoekje.

En van de dood gingen we naar het leven. Daar zorgde een boerenkoppel voor. "Z'est'er klaar veur" , zei Madame, ' ze verliest al slijmekes'. 'Tijd voor romantiek.' Ze neemt de koe bij een touw, en als toeschouwer verwacht je dat ze de tochtige koe naar een stier gaat brengen. In plaats daarvan vervoegt ze haar man, die zijn arm tot halverwege zijn biceps in de vagina van het arme dier stopt, om er voor te zorgen dat de metalen sonde die er ook nog bij moet, goed bij de baarmoedermond komt. Zo krijgt de tochtige koe haar portie zaadjes binnen (ik weet niet meer precies hoe ze dat zei). In elk geval vond de boerenvrouw het nodig te vermelden, dat zij en haar man dit altijd samen deden; hun eigen kinderen hadden ze immers ook samen verwekt. Daarom vond ze het zo romantisch. Man, man, man... mag ik hopen dat ze toch ook nog een andere bevruchtingsmethode kent?

Ik moet bekennen, ik was zo verontwaardigd over beide reportages, dat ik misschien niet exact dezelfde woorden meer leg in de mond van de juiste persoon, maar bovenstaande was echt wel de boodschap. Wie over 'Net gemist' beschikt, de aflevering 'Man bijt hond' van afgelopen vrijdag (11/01/08) kan herbekijken en voor mij zou kunnen opnemen, die zal ik heel dankbaar zijn. Geef mij aub een seintje. Toch hoop ik dat ik dit alles maar gedroomd heb; het zou me gelukkiger maken...

Loopinfo: De week in cijfers: week 2 was door werk en hoest/verkoudheid goed voor 45 km. Aangezien ik al een week met een luchtwegeninfectie sukkel, is het misschien beter dat ik een paar daagjes niet loop tot ik helemaal ben uitgeziekt.

11:51 Gepost door AnnAlice in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-01-08

Week 1 was goed voor 72 km

Vandaag nog eens een dertiger, eigenlijk 32-er achter de kiezen gestoken. De eerste 11km liepen we met z'n drietjes (bedankt voor het extra gezelschap en temposetting, Jean), daarna 19km met z'n tweetjes (dank voor het hazen en de drankjes onderweg, Patrick), en dan nog 2km alleen. De eerste 11 gingen vrij vlot, de volgende 19 gingen van vlot naar moeilijk: tot km 25 liep het nog redelijk, en toen begon het te voelen als de laatste 7 van een M. Tot 30 km (2u48 - stops om nieuwjaarskussen te geven, te drinken en pauze-pipi incluis) heb ik op m'n tanden gebeten om het tempo nog rond 11 km/u te houden. De laatste 2km was het nog harder bijten om het bij 10km/u te houden. Die laatste 2km brachten mijn weektotaal op 72 km; dat van Patrick ligt iets hoger door een extra yassoo en het feit dat hij tussen 2 yassoos in blijft lopen, terwijl ik wandel of hooguit wat dribbel. Deze week moet er weer les gegeven worden, en zal ik het lopen en bloggen misschien wat moeten terugschroeven. Maar met de Marato Barcelona die stilletjes nadert, kan dat maar beter niet te veel zijn. In elk geval staat er volgende zaterdag (12.1.2008) de 1/2 M natuurloop van Lier op het programma.

20:38 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-01-08

Bob heeft nog veel werk

 Misschien vonden jullie onderstaand verhaal een van de afgelopen dagen ook in je mailbox, en of het al dan niet waar is, boeit niet zo (boeien= turbotaal voor 'belangrijk, of interessant zijn'). Telkens weer wordt hier of daar een gezin door dronkenschap ontwricht, vernield. En elke keer, is een keer te veel.

Op de laatste dagen vóór Kerstmis, haastte ik me nog naar de
stad om cadeau's te kopen waar ik nog niet in geslaagd was om
eerder te kopen.
Terwijl ik aan het kijken was op speelgoedafdeling, merkte
ik een kleine jongen op van ongeveer 5 jaar. Hij hield een pop
tegen zijn borst gedrukt en streelde het haar van de pop en keek zo
droevig.
Ik was benieuwd voor wie deze pop bedoeld was.
Dan draaide de kleine jongen zich om en vroeg aan de oude
vrouw naast hem:
"Oma, weet u zeker dat ik niet genoeg geld heb?"
De oude dame antwoordde: "Ik weet dat je niet genoeg geld
hebt om deze pop te kopen, mijn beste kind."
Dan vroeg zij hem om hier 5 minuten te blijven terwijl zij
gauw even rond ging kijken.
De kleine jongen hield de pop nog in zijn hand. Tot slot
liep ik naar hem toe en ik vroeg hem aan wie hij de pop wilde
geven. Het is de pop die mijn zus zo graag wilde hebben voor
Kerstmis.  Zij was zo zeker dat de Kerstman hem zou geven.'
Ik antwoordde hem dat de Kerstman hem misschien wel zou
brengen.
Maar hij antwoordde droevig: "de Kerstman kan hem niet aan
haar geven waar zij nu is. Ik moet de pop aan mijn moeder geven
zodat zij hem aan haar kan geven wanneer zij daarheen gaat." Zijn
ogen waren zo droevig terwijl hij dit zei. 'Mijn zus is naar God
gegaan en papa zegt dat mama Ook spoedig naar God zal gaan. dus ik
dacht dan kan zij de pop aan mijn zus geven. "
Dan toonde hij me een zeer aardige foto van hem waar hij aan
het lachen was.
Hij zei: "ik wil ook dat ze deze foto meeneemt zodat ze mij
niet vergeet."
Ontdaan van dit verhaal keek ik snel in mijn portemonnee en
gaf de jongen wat geld. Gaf hem wat extra geld omdat hij eigenlijk
ook nog een witte roos bij haar wilde leggen.
Toen ik thuis kwam herinnerde ik een lokaal krantenartikel 2
dagen geleden, wat melding maakte over Een dronken chauffeur in een
vrachtwagen die een auto raakte waar een jonge vrouw en een klein
meisje in zaten. Het kleine meisje stierf gelijk, en de moeder werd
in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht en was in coma.
Was dit de familie van de kleine jongen?
Twee dagen na deze ontmoeting met de kleine jongen, las ik
in de krant dat de jonge dame was overleden. Ik kon het niet laten
en ging een bos witte rozen kopen en ging naar het mortuarium waar
het lichaam van de jonge vrouw was opgebaard.
Zij lag daar, in haar doodskist, hield een mooie witte roos
vast. Ook lag er een foto van de kleine jongen en de pop op haar
borst.
De liefde die deze kleine jongen voor zijn moeder had en
voor zijn zus is toch heel duidelijk. In een fractie van een
seconde, had een dronken chauffeur dit alles van hem afgenomen.
 

Onderaan de mail stond:

Nu heb je 2 keuzes:
        1) Verzend dit bericht naar iedereen die je kent.
        2) Doe  alsof zoiets je nooit raakt

Of je kan het zoals ik op je blog zetten...

Update: vandaag vijf yassoo's afgewerkt, en alle vijf geslaagd, al was de grens hééél dichtbij. Toch tevreden, want ik vond het al moeilijk om tot bij het yassooparcours op 2 km  van onze voordeur te geraken... pfff ... en had nooit gedacht dat ik er 1 binnen de tijd zou lopen, laat staan 5. Patrick liep er 6, ook naar tevredenheid. Met de training van vandaag erbij hebben we voor dit jaar 40km op de teller staan. Hopelijk lukt het om tijdens het weekend de geplande dertiger rond te krijgen. Vanaf maandag zal het weer moeilijker worden om het lopen in het school(werk)schema te passen... Maar we zien wel zeker?

12:18 Gepost door AnnAlice in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-01-08

2008

boek

Ziezo, er is weer een bladzijde omgedraaid. 2008 dient zich netjes aan, voor sommigen misschien nog sneeuwwit, voor anderen met al wat snelle krabbels voor afspraken, voornemens, nieuwe uitdagingen... In elk geval hopen we voor elkeen dat ook deze bladzijde des levens gevuld zal geraken met heel veel fijne ontmoetingen en belevenissen. Moge 2008 jullie heel veel geluk brengen, en alweer de beste bladzijde van je eigen levensboek worden!!!  

Daarom wensen we iedereen een jaar
als een alfabet
met alle letters van A tot Z
van Arbeid, Blijheid, Creativiteit
tot Zege, Zon en Zaligheid;

en voor lopers een alfabet met ooka andere woorden,
als (snelle) Aankomsttijden, Bloggen, en Crossen
tot X-socks en Yassoo's zonder Zuchten.

 

00:15 Gepost door AnnAlice in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |