22-03-08

Marathon, een keertje anders

MARATHONnieuwintekstTheater 'Marathon'

 Datum: vrijdag 18/04/2008 20.30 tot 21:00

Rob Sian en Tony Dunham schreven samen Marathon, een stuk over vriendschap en obsessie. Bert Cosemans speelt een maniakale marathonloper die zijn leven hoopt te vergeten in de zuiverheid van het lopen. Lopen als religie. Bart Van Avermaet speelt zijn maat, de pragmaticus, die niet verlegen zit met een mop. Hedonisme in menselijke vorm. De clash tussen deze twee persoonlijkheden met hun verschillende visie op de wereld staat garant voor een levendig, ontroerend avondje theater. 90 minuten bloed, zweet en tranen. Hilarisch en gevoelig tegelijkertijd. Een ‘must’ voor alle joggers en lamzakken! Vertaling door Tableau nr.1

locatie:
De Notelaar
Lierselei 19
2390 Malle

organisatie:
gemeenschapscentrum Malle ism Davidsfonds Westmalle
Sint-Jozeflei 26
Tel.: 03-312.33.75
ilse.vandeschoor@publilink.be

Bron: http://www.malle.be/pages/event.aspx?id=61812

-------------------------

Een makkelijke Marathon mag ook wel eens. Onze kaarten zijn dus alvast besteld. Smile

07:45 Gepost door AnnAlice in Gelezen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

18-03-08

20 km van Brussel x 20 x 20

Neen, ik heb geen plannen om van de Twintig een ultraloop te maken. Das wäre des Guten zuviel. Waarover gaat het dan wel? Eenvoudig, een sponsoractie op touw gezet door De Ladies in Red (zij-kant, ABVV-vrouwen, VIVA-SVV en FOS). Zij zochten - en vonden - 20 enthousiaste loopsters en lopers om de 20 km van Brussel op 25 mei te lopen voor het goede doel.

Enige tijd geleden kreeg ik zelf de vraag doorgespeeld van mijn jeugdvriendin Karin Jiroflée - vooral Vlaams-Brabanders onder jullie zullen haar kennen om wille van haar sociaal en politiek engagement - en uiteraard heb ik meteen mijn medewerking toegezegd.  Lopen combineren met een goed doel en een babbel met een jeugdvriendin (want Karin loopt zelf ook mee), wat is er beter op een zondagnamiddag?

SPONSORACTIE LADIES IN RED  (zij-Kant, ABVV-vrouwen, VIVA-SVV en FOS)

Het doel - aankoop van bevallingskits voor Afghaanse vrouwen - is vastgelegd, de 20 km uitgetekend, de loopsters gevonden. Alleen de centen moeten nog gezocht - en liefst ook gevonden - worden. Daarom deze warme oproep om te sponsoren! De bedoeling is om per te lopen km per loopster 20 € bij elkaar te sprokkelen.

Waarom Afghaanse vrouwen? 

Afghanistan heeft ’s werelds hoogste sterftecijfer voor vrouwen tijdens bevallingen en vrouwen worden er niet gerespecteerd. Bovendien ondersteunt VIVA-SVV in Afghanistan een prachtig Belgisch initiatief: het Vrouwenhuis van Istalif bij de hoofdstad Kaboel. In dit Vrouwenhuis kunnen vrouwen leren lezen, schrijven en naaien, krijgen ze hygiënelessen en medische zorg. 
 


Wil jij solidair zijn met het initiatief, stort dan snel je bijdrage op rekeningnummer 877-7986501-19 van VIVA-SVV met vermelding ‘20 x 20 x 20’ 
Alvast heel hartelijk dank!

SPREID HET NIEUWS!!!!   (Copy/paste de tekst vanaf de tussentittel)

 Achtergrondinfo: Gevaarlijk kraambed

10:37 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ladies in red, 20 km brussel |  Facebook |

17-03-08

Speciaal voor Patrick

Saint Patrick’s Day

Tja, dat heb ik (Ann) ondervonden ;-) en ik heb niet eens lang moeten wachten :-))

PS: dank aan Buddha bij wie ik de foto gaan lenen ben

11:50 Gepost door AnnAlice in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-03-08

Marathon Barcelona 2008 - verslag patrick

Hier volgt mijn verslag van onze vakantie in Barcelona en de deelname aan de Marathon 2008:

Woensdag zijn we – niet zonder enige problemen - vertrokken naar Barcelona met SN Brussels: nadat reeds enkele weken geleden onze vlucht met 2 uur verlaat was, kregen we nu ook af te rekenen met een vertraging van nog eens 2 uur (wegens dichte mist in Barcelona).  Daardoor bereikten we pas om 21 u het appartement dat we samen met een bevriend koppel gehuurd hadden.  Gelukkig was er rechtover een winkelcentrum (Diagonal Mar) met o.a. een supermarkt die tot 22 u open bleef.  Zo konden we nog gauw enkele inkopen doen om iets te eten.

De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan enkele musea.  Eerst bezochten we het MACBA.  Het gebouw zelf is prachtig, maar zowel de permanente tentoonstelling als de tijdelijke (moderne kunst) vielen tegen.  Daarna het vlakbij gelegen CCB : niet zo’n mooi gebouw (alhoewel de overhangende glazen spiegelwand wel spectaculair is), maar wel twee interessante tijdelijke fototentoonstellingen, de ene over toevallige ontmoetingen met onbekende vrouwen, de andere met shockerende beelden over slachtoffers van landmijnen.  Aan de andere kant van de straat ligt de faculteit Filosofie van de Universiteit van Barcelona.  Daar zijn we in het studentenrestaurant (“back in time”) een eenvoudige (maar goedkope) dagschotel gaan eten.  Daarna via de Ramblas en de Paseo  de Gracia naar La Pedrera, het bekende meesterwerk van architect Gaudi.  In de namiddag hebben we dan onze Barcelonese vrienden opgezocht, en daarna zijn we gaan loslopen langs de zeedijk.

Vrijdag trokken we na het ontbijt naar de Maraton Expo op Montjuic.  Na onze slechte ervaring van vorig jaar (uren aanschuiven op zaterdag) wilden we er deze keer tijdig bij zijn om onze rugnummers en chips af te halen.  Dat bleek een goede keuze, want we hoefden helemaal niet aan te schuiven.  Onderweg waren we in een metrostation Anke Morreel en Filip Gerard tegen het lijf gelopen.  Ook zij keerden dit jaar terug naar Barcelona voor de marathon.  Na wat rondneuzen op de diverse standen van sportwinkels, maratonorganisatoren e.d., bezochten we het nabij gelegen Caixa Forum.  Dit is een cultureel centrum gevestigd in een oude modernistische fabriek.  Daar liepen enkele heel mooie (gratis !) tentoonstellingen, o.a. over de Etrusken en over het honderdjarig bestaan van het Palau de la Musica (met heel mooie muziek- en beeldfragmenten).  Ook het Miro-museum vereerden we nog met een bezoek.  Na het eten keerden we terug naar de Paseo de Gracia om wat te winkelen, en om het  Palau Robert te bezoeken.  Daar liep immers een hommage aan een van onze favoriete Spaanse schrijvers:  Manuel Vazquez Montalban.  Het bleek een heel frisse en inventieve tentoonstelling te zijn die heel goed weergaf wat in het leven van Montalban belangrijk geweest is: sociaal engagement, liefde voor Catalonië en voor lekker eten. 

Zaterdagmorgen stond de Breakfast Run op het programma: de organisatoren van de marathon hadden de bekende Spaanse loper Abel Anton aangetrokken om “haas” te spelen voor een jogging over het parcours van de laatste 4,195 km van de olympische marathon uit 1992.  Enkele honderden (vooral buitenlandse) lopers waren hierop afgekomen en samen liepen we in een gezapig tempo tegen de flanken van de Montjuic-heuvel naar het Olympisch stadion, waar we mochten eindigen met een rondje op de piste waar indertijd Linford Christie goud haalde op de 100m en de Koreaan Hwang Young-Cho de zware marathon won (2u13’23”).  Toch wel een speciale ervaring, en een leuk (weerom gratis !) toemaatje.  Nadien kregen we nog een “ontbijt”: enkele pakken koekjes, een flesje water en een heel straffe koffie.  In de namiddag bezochten we nog het Palau Guel l (na jarenlange restauratie is voorlopig enkel de inkomhal en de kelder - gratis -  te bezichtigen), het romaanse kerkje van Sant Pau del Camp (net te laat, want gesloten), het oude Hospital de la Santa Creu, de Born-wijk en het Picasso-museum.  ’s Avonds probeerden we tijdig te gaan slapen.

Zondag: de grote dag.  Om 6u30 opgestaan, pannenkoeken als ontbijt en dan snel met de metro naar de start.  Onderweg nog een banaan en een energiereep gegeten.  Elk metrostation stappen meer en meer deelnemers op, tot we op de Plaza de España met honderden uit de ondergrond stromen.  Bovengekomen zien we duizenden mensen en een stralend blauwe hemel: het belooft weer warm te worden.  Ann moet dringend op zoek naar een ”sanitaire installatie”, want er rest maar een half uur meer voor de start en de wachtrijen zijn lang.  Zelf ga ik onze sporttas afgeven in de perfect georganiseerde bewaarruimte, eet nog een energiereep en drink wat sportdrank.  Na nog een plas en wat loslopen, ga ik naar het startvak van de -3uur, waarvoor ik me ingeschreven had.  Daardoor sta ik (10 minuten voor de start) toch nog vrij vooraan.  Om exact 8u30 (na de “ode aan Barcelona” door Montserrat Caballé en Freddy Mercury) klinkt het startsein en stormen de 8000 deelnemers over de Avenida Maria Cristina tussen de 2 Venetiaanse zuilen naar de Plaza de España.  Ik heb onmiddellijk de pacers van 3 uur in het vizier en probeer hun tempo te volgen. Dat is echter moeilijker dan ik dacht: de eerste 5 km gaan immers vooral omhoog (naar het Camp Nou-stadion) en achteraf bleek dat hun begintempo iets te snel was.  Omdat ze daarna wat gas terugnemen, en ik er niet echt van hou om  in een heel grote groep te lopen, ga ik door op mijn tempo en laat de pacers achter mij.  Na 10 km haalt Filip mij bij; we lopen een tijdje samen tot  we de Paseo de Gracia opdraaien.  Op deze lange klim moet ik hem echter laten gaan. Ook op de kort daarop volgende klim (Passeig de San Joan) probeer ik krachten te sparen en niet te forceren.  Vlak voor de afdaling naar de Sagrada Familia kan ik aansluiten bij een groep van zo’n 15 man: een heel bont gezelschap met 2 Polen, een 3tal Fransen, een Bask en enkele Catalanen.  Ook zie ik iemand met een T-shirt van een club uit Nijvel.   Ik probeer in deze groep te blijven, vooral omdat op de volgende lange rechte stukken de wind soms vrij sterk op kop waait.  Maar langzamerhand krijgen sommigen het moeilijk en de groep valt uit elkaar. Halfweg zit ik op 1u28’ en loop dan rond de 400e positie.  Na de bevoorrading van 25 km (er is nu ook fruit beschkbaar) zie ik Filip voor me uitlopen.  We komen in de buurt waar we verblijven en onze vrienden staan me luid aan te moedigen.  Enkele kilometers lopen Filip en ik samen, maar aan de drankpost op 30km moedigt hij me aan om door te lopen, want zelf wil hij even een pause inlassen.  Vorig jaar had ik het hier moeilijk en moest toen de pacers laten gaan; nu loop ik nog steeds voor de hazen uit, kan mijn tempo aanhouden en haal steeds meer lopers in.  Op de lange zandweg in het Ciutadella-park krijg ik het toch moeilijk; er is hier geen schaduw en de temperatuur is ondertussen opgelopen naar 20°.  Ik stop even (km35) om te drinken en een banaan te eten (mijn “energiegel” was ik onderweg verloren) .  Het is moeilijk om daarna terug te starten en het tempo terug te vinden.  Gelukkig draaien we naar de oude stad: hier zijn de straten smaller en is er meer schaduw en minder wind.  Ik loop nu helemaal alleen, kijk bij elke kilometeraanduiding op m’n klok en reken uit welk tempo ik moet lopen om binnen de 3 uur te eindigen: tegen 12km/u  moet het lukken !  Maar het wordt moeilijk, zwaar; m’n benen zijn moe; ik wil stappen i.p.v. lopen.  De laatste kilometers gaan weer licht omhoog  en ik moet op mijn tanden bijten.  Wanneer ik de Avenida Maria Cristina opdraai en aan m’n laatste 100 m begin zie ik in de verte nog steeds een “2” staan op de electronische klok.  Ik ga het halen !  Op 2u58’30” overschrijd ik als 262e de eindstreep (gecorrigeerde netto-tijd: 2u58’15”).  Dolgelukkig maar doodop.  Kort na mij komt ook Filip aan binnen de 3 uur (de 34e keer voor hem op 61 marathons !).  Eerst de medaille en daarna massa’s drank en fruit.  Ik probeer in beweging te blijven, te stretchen.  Ik zie ook nog Anke en daarna Ann het einde halen.

We gaan nog naar de zondagse boekenmarkt Sant Antoni en blijven daar even supporteren voor de laatste deelnemers die nog bezig zijn aan hun marathon.  Daarna naar het appartement voor een verdiende douche, wat eten en rusten.  In de late namiddag wandelen we langs het strand naar onze vrienden die in het oude Olympisch dorp wonen, en ’s avonds verwennen we onszelf met een lekkere paella op restaurant en daarna op het appartement een “tarta de whisky”.

Maandag zijn we natuurlijk stram en stijf. We trekken nog naar de rommelmarkt El Encants, maar al snel komt het einde van onze vakantie in zicht.  Volgend jaar Valencia op 15/2/2009 ?

                                                                                                              Patrick

07:49 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (10) | Tags: marathon barcelona 2008 |  Facebook |

06-03-08

Marató BarcelonA-NN

Drie dagen later en nog steeds heimwee. Het is moeilijk om in ons Belgenland weer op dreef te geraken, niettegenstaande de stijfheid inmiddels geheel uit de benen verdwenen is - dinsdag reeds een 8-tal km losgelopen met de groep, of beter met Peggy, want de groep was al gauw uit het zicht verdwenen.

Anders was het op zondagochtend om 8u30 (officiële start). Van loslopen was er geen sprake, van inlopen ook niet. Rond tien voor acht arriveerden we op de Plaza de Espanya. Terwijl Patrick zich omkleedde besloot ik om nog 'even' een toiletbezoekje in te (p)lassen. Even? Precies om 8u20 was het mijn beurt - en toen stonden er nog veel lange rijen wachtenden! Op weg naar de start liep ik Anke (en Filip) tegen het lijf en samen zochten we het startvak op, waar we even later door Koen op de schouder werden getikt.  Toen we ons realiseerden dat we misschien gestart waren, stond er al een minuut op de klok. Op de streep liep Anke meteen weg - haar zou ik pas in de luchthaven weerzien. Zelf wilde ik 'rustig' starten, niet sneller lopen dan 12km/uur want een hoger tempo zou ik niet kunnen volhouden, toch geen 42 km lang. Nog geen 5 minuten later bleek het al mis te lopen: in het Garminees klonk het 4.48 (ondanks de lichte stijging van het parcours). Pas bij km 4 had ik even het juiste tempo te pakken, maar ik was het snel weer kwijt. Klimmen, dalen, enthousiaste lopers en publiek... temporiseren lukte niet. Nochtans besefte ik maar al te goed dat ik daar straks zwaar zou moeten voor betalen (zie eerder verslag van de Halve Marathon van Lier, waarin ik vertelde dat ik er geen zelfde afstand meer achteraan had kunnen plakken). De eerste Halve legde ik af in 1.44.57 (officiële tijd, want in het Garminees rond 1.43.12, ongeveer m'n tijd in Lier). En inderdaad, de tweede Halve zou een marteling blijken - de eerste kms kon ik het tempo nog een beetje aanhouden, maar ook dat was telkens een verrassing want ik had het gevoel dat ik niet sneller meer ging dan 10. Ploerten was het. Rond 27 km liepen we voorbij ons appartement, en ik speelde even met de vraag of ik zou uitstappen of nog een eindje doorlopen met Johan (hij en zijn vrouw waren met ons naar Bcn gekomen om de 10Km te lopen, maar die werd dit jaar helaas niet georganiseerd, en dus had hij voorgesteld om een eindje met me mee te lopen). Ik zat erdoor, m'n benen stijf en stram. Maar het bovenwerk was nog fit en opgeven ligt niet in mijn karakter; 'effe halt houden' echter wel en dus hield ik bij Km30 een culinaire stop: 1 of 2 stukken banaan, 3 kwartjes sinaasappel, bekertje sportdrank + een flesje water voor onderweg. Km 30 werd er daardoor een van 8min30! Vanaf dan werd het elastiek lopen - dat blijkt wel niet zo uit Garmin die gemiddelde snelheid aangeeft tussen 10 en 11 km/u. In realiteit is dat iets sneller lopen, maar stoppen bij de sponsen, bij de drankpost, in de buurt van de Barcelonese vrienden... Arme Johan, die niet houdt van stoppen, vertrekken, stoppen, hervatten... Gelukkig bleek hij toch van zijn loopje genoten te hebben - en bij km 39 stapte hij eerlijkheidshalve uit. Het applaus in de volgende straten had hij niet verdiend. Ik wel dan?, vroeg ik me af. Met al m'n gesukkel? Tja, misschien wel, omdat ik er allicht als enige in geslaagd ben om de tweede helft in precies 2:00:00 af te leggen! Met andere woorden: na 3:44:57 zat m'n missie erop. Superenthousiast ben ik daar niet over - liever had ik een beetje dichter bij mijn preoperatieve tijd gezeten (3u36). Maar als ik relativeer - half mei vorig jaar ben ik na operatie aan de benen herstart met beurtelings lopen en stappen van de ene naar de andere lantaarnpaal; en verder nog wat andere omstandigheden - tja, dan kan ik maar beter tevreden zijn. De medaille is in elk geval binnen, en voor de derde keer een plekje in de Runners ranking van Marathonloopsters verzekerd, tenminste als de criteria niet wijzigen.

PS: op zaterdag namen we samen met Johan deel aan de Breakfastrun. Het parcours ging over de laatste 4,195 m van de Olympische Marathon van 1992 en eindigde zoals het hoort in het Olympisch Stadion op Montjuig. Wie Barcelona kent of een beetje taalgevoel heeft, weet dat je daar naar boven moet. We liepen bewust traag mee om niet al te veel kracht te verspillen voor de volgende dag. Het lopen op de tartanpiste als kers op de taart was zalig, en Johan en ik draaiden een extra rondje. Aansluitend kregen we 'ontbijt': 3 diverse pakken koekjes en een dubbele vingerhoed koffie, waar je 's anderendaags nog wakker van was. Enkele sfeerbeelden van deze run.PICT0060 (2)

PICT0063 (2)

PICT0064 (2)

PICT0073 (2)

PICT0083 (2)

10:54 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

05-03-08

De taal van Garmin

http://www.flickr.com/photos/lofderzotheid/sets/721576040...

 Mijn taal volgt later...  Tot dan.

 (PS: druk voor een vergroting van de foto eerst op de foto, en vervolgens op 'all sizes' links vlak boven de foto)

11:41 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-03-08

Enkele cijfers ...

Net terug van de wekelijkse APSO-groepstraining (8tal km).  Zowel Ann als ik hebben heel rustig meegelopen, ondanks de stijve spieren.  Hopelijk bevordert dit een snel "herstel", want de trap afdalen gaat vandaag toch wel moeizaam.

Via onderstaande links krijg je onze individuele resultaten van de Maraton van Barcelona 2008 met gecumuleerde tussentijden, de plaats in het deelnemersveld (elke 5km) en de tijd per 5 km:

voor Ann: http://217.76.145.117/maratobcn/cgi-bin/detalles_resultad...

voor Patrick: http://217.76.145.117/maratobcn/cgi-bin/detalles_resultad...

22:29 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (2) | Tags: maraton barcelona 2008 |  Facebook |

03-03-08

Maraton Barcelona 2008

Net terug thuis van Barcelona: gauw onze resultaten ...

Ann  3u44'57" (netto-tijd)

Patrick 2u58'15" (netto-tijd) : nieuw PR en eindelijk onder de drie uur  !

Verslag volgt een van de volgende dagen.

 

 

21:37 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |