27-08-07

Descente de la Lesse 2007

Lesse1 (2)
Enkele jaren geleden wandelde ik met Ann via de prachtige GR van Houyet naar Anseremme, en nog véééle jaren eerder peddelde ik tussen honderden andere kayaks met een groep vrienden van jeugdcafé De Knots uit Hamme hetzelfde traject over de Lesse, maar gisteren was het moment gekomen om dit eens al lopend te doen.  Leo Dobbels had ons immers warm gemaakt om deel te nemen aan de Descente de la Lesse, een klassieker onder de Ardense loopwedstrijden.  We kregen nog 2 APSO-clubgenoten (Ralf Mertens en Bart Loos) mee, zodat we zondag om 7 u met 4 in een dichte mist naar Dinant vertrokken.

In de stad van Sax vonden we parkeerplaats vlakbij het casino waar de inschrijving was (met chip) en waar ook de aankomst lag.  Alles verliep heel vlot, en al snel werden we met  gecharterde TEC-bussen naar de startplaats (Houyet) gebracht.  Ondertussen had de mist plaatsgemaakt voor een heerlijk zonnetje.  Na wat loslopen en de nodige sanitaire stops, begaven we ons naar de startplaats en om 11u vertrokken we met zo’n 800 voor wat een zware tocht zou blijken.

Aangezien we zowat midden van het pak stonden bij het vertrek, had ik het na de eerste versmalling (onverharde weg langs de Lesse, veel plassen en modder) nogal moeilijk om een vaste stek en tempo te vinden.  Dat “tempo” werd na zowat 3 km plots gereduceerd tot stappen: na een bruggetje volgde immers zo’n steile helling over een door de regen uitgesleten bospad, dat niemand nog kon lopen.  Na zo’n 6 minuten klauteren/stappen, bereikten we een bredere weg waar we terug konden lopen.  Gelukkig stond kort daarna, aan de kerk van Gendron, de eerste drankpost. Na een stuk asfalt (eerste vijf km in 27 minuten !) volgde dan een steile afdaling over een onverharde weg vol stenen, boomwortels en ander onheil voor zwakke enkels.  Sommige deelnemers gingen in sneltreinvaart naar beneden; ik deed het iets rustiger om geen risico’s te nemen.  Terug aan de Lesse kwamen we terecht op een lange modderstrook, maar al glibberend en glijdend raakte ik ook hier door zonder kleerscheuren of ongelukken, al hingen mijn benen ondertussen wel vol “Ardense grondsouvenirs” en had ik mijn witte sokken geruild voor zwarte met witte stippen J.   Kort Lesse2voor de eerste spoorwegbrug over de Lesse (smal paadje, hoge trappen) kwamen we terecht in een “opstopping” en ging het weer even stapvoets.  Ondertussen was ik bijgehaald door clubgenoot Bart.  Samen hebben we nogal wat deelnemers ingehaald; eerst op de min of meer vlakke wegen langs de rivier (af en toe asfalt, maar vooral toch onverhard), en dan op de 2e steile klim (Walzin; graspad) waar wij zijn blijven lopen terwijl de meesten voor “wandelen” kozen. 

In de daaropvolgende afdaling liep Bart van me weg, en het kostte me heel wat moeite om op het vlakke weer bij hem te geraken.  Maar met nog 4 km voor de boeg was het voor hem tijd om gas terug te nemen (na een kwetsuur in juli heeft hij nog wat trainingsachterstand).  Zelf wou ik testen hoe het met de (marathon)vorm zit, en ging dan ook flink door zodat mijn tempo over de laatste 7 km (100% asfalt; geen noemenswaardige klim meer) een gemiddelde van 14,6 km/u bedroeg.  Ik beëindigde de 21,9 km uiteindelijk in 1u45’30” (netto-chiptijd 1u45’05”).  Bart (die toch wel genoten had van de wedstrijd) eindigde iets later, en Ralf (het was de eerste keer in 2 jaar blessureleed dat hij nog eens meer dan 20km gelopen had) bleef ook nog ruim onder de 2 uur.  Ann eindigde in 2u23’ , wandel-, drank- en plaspauzes inbegrepen ;-) .  Het is voor haar nog even geduld hebben om haar vroegere prestaties te benaderen, maar het gaat steeds beter (al twijfelt ze daar soms zelf te veel aan).

De wedstrijd was heel goed georganiseerd: vlotte inschrijving, vervoer naar het vertrek, schitterend natuurparcours, regelmatige bevoorrading (altijd volle bekers water, 2x sportdrank en fruit), af en toe muzikale animatie, mooie aankomstplaats langs de Maas, warme douches (in een tent).  Gelukkig was de zon van de partij, zodat het ook na de wedstrijd gezellig toeven was op het terras aan het water.

Kortom: een zware, maar prettige belevenis. 

                                                                       Patrick

 

En hierbij mijn visie op de feiten: een schitterend parcours, een puike organisatie, van mij hoor je wat dat betreft, alleen maar lof! Maar een goeie wedstrijd was het voor mij niet, een prachtige training wel. En dat was gelukkig mijn bedoeling: een duurloop om aan kracht en uithouding te winnen, met onderweg sportdrank, water, banaan en sinaasappel.  Conditie en snelheid zijn nog niet wat ze waren, en dus moet ik de lat nog niet hoog leggen. Er is nog veel werk aan de winkel, maar ik heb besloten om aan meer van dergelijke 'wedstrijden' deel te nemen in wat binnenkort ook voor ons misschien wel het buitenland zal zijn :-((. Als gastarbeider kan ik dan onderweg ook nog mijn Frans oefenen. Alors, deux mouches in énen klap! Ik heb alvast reclame meegenomen van een loop in le Pays de Herve (4 cimes) (33km) op 11/11 om 11u in Battice. Na afloop casse-croûte gratuit. Je zou voor minder, want bovendien zijn ook inschrijving en deelneming gratis! Vive les wallons!! www.run.to/battice

                                                                Ann

21:29 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (4) | Tags: descente de la lesse |  Facebook |

17-08-07

Back in the old country

(jeugdwerk van S. Dali - Zicht op de oude haven van Cadaqués)

Na drie weken deugddoende vakantie (2 weken Frankrijk en 1 week Spanje) werd het hoog tijd om de voorbereiding voor Eindhoven te starten (… en nog eens te bloggen J).  Tijdens het verlof zijn we sportief wel bezig gebleven: we hebben vooral gefietst (MTB), maar het lopen beperkte zich tot zo’n 2x/week.  

Dinsdag heb ik dan de draad weer opgenomen met de loopgroep; woensdag volgde een lange duurloop van 22 km (rustig gestart, halfweg tempo opgedreven) in 1u55 en vandaag (vrijdag) werkte ik 6 x 800m (telkens in 3 min.) af.  

Wij overwegen om volgende zondag (26/8) deel te nemen aan de “descente de la Lesse” , een wedstrijd over 21,9 km tussen Houyet en Dinant.  Wie heeft ervaring met deze wedstrijd ?  Zijn er nog bloggers die naar Dinant afzakken ?  De term “descente” lijkt me nogal misleidend als je het profiel van het parcours bekijkt: er zitten 2 serieuze klimgedeeltes in (Gendron en Walzin).  Meer info: http://www.archathle.be/infosc.htm

                                                                       Patrick

21:34 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

10-07-07

Mallorca en de Tessenderlo Classic Run

mallorca

Cala Fornells, Mallorca 2007
 
Met deze heerlijkheden sloten we op 6 juli 2007 een kidsloze zesdaagse op (het ándere) Mallorca, 20 huwelijkse en 46 levensjaren af. Vier uur later zaten we op het vliegtuig richting noorden :-(( en koude; gelukkig werd de pijn onverwacht verzacht door een parkconcert en een glas cava in Zoersel in gezelschap van wat vrienden. Tnx!
Inmiddels geraken ook de ongemakken en frustraties van de varicectomie stilletjesaan afgesloten. Gisteren namen Patrick en ik deel aan de Tessenderlo Classic, een 10 km run. Patrick genoot 39 min en luttele seconden van zijn inschrijvingsbijdrage, en ikzelf 52 minuten (reële tijden, want achteraan was de start nogal vertraagd - 2'15'' van startschot tot vertreklijn). Als bonus kreeg ik het gezelschap van Leo D. met wie ik tijdens de Natuurlopen van Lier al ettelijke kilometers tegen de wind gebokst heb. Het is trouwens dankzij hem dat ik het tempo van 12 km/u heb kunnen volhouden (de eerste 3 km verliepen door het slingeren tussen de massa trager). Leo, als je dit leest, nogmaals mijn oprechte dank!! Ook de andere clubgenoten - Bart x 2, Marcel de M, Annick, Peggy en Christine kwamen vlot onder het uur binnen; de twee Barten uiteraard veel onder het uur. Onze Albert kan dus tevreden zijn. Tot de volgende!
 
Runner for runners Bart stuurde me net 8 tevreden gezichten door:
Tessenderlo

17:37 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (6) | Tags: tessenderlo classic |  Facebook |

29-06-07

Fotomarathon, Finish!!!

P8090083

Carcassonne, 2004

 
Zelf zou ik alleen nog maar figuurlijk door het lint kunnen gaan na de volle 42.195 m, want het letterlijke lint is al lang voor me weggegraaid. Maar ook figuurlijk doe ik het niet. Mijn euforie is het grootst als ik me bij het doorkomen van de 1/2 M in een behoorlijke tijd, voel alsof ik (als begeleidster) met de start-to-runners net 3 km gelopen heb. De joelende massa aan de finish, het applaus...het bezorgt me wel kippenvel, maar toch minder emotie dan bij het vertrek. Je zou nog een beetje moeten uitlopen na aankomst, maar eens over de streep kan ik dat niet meer. Ik draag zelfs nog steeds een warm hart toe aan de Spanjaard die in Barcelona vrijwillig door de knieën ging om de chip van m'n schoenen te halen. Mezelf bukken?? Neen, dat zag ik helemaal niet meer zitten. Toch zijn m'n 3 Marathons stuk voor stuk een mooie ervaring geweest, en ik hoop dat ik ooit weer eens tot eentje kan komen. Nu deze fotomarathon erop zit, en m'n benen stilletjesaan zichzelf terugvinden, is het misschien tijd om weer met het échte werk te beginnen: de lange duurlopen door veld en bos...
 
Aan iedereen die deze fotomarathon vanachter de nadarhekken volgde, hartelijk dank! Aan hen die me af en toe wat water, een banaan of een gelletje aanreikten in de vorm van een reactie, dubbel en dik MERCI!!!!
 
TISGEDAAN!

14:10 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

26-06-07

Jiheeeee

Na een opwarmronde van 3 km,  zopas 7 km (-50m) gelopen  in 35 min. Jiheeeee!!! Het weer zat natuurlijk wel mee, lekker fris met op het eind wat regen. Zaaaaliiiiig....

21:42 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (4) | Tags: loopgroep albert |  Facebook |

25-06-07

Fotomarathon, post 39

 
Lantaarn

Carcassonne, 2004

Km 39 is voor mij altijd een zware. Het is nu oppassen geblazen, oppassen dat het licht niet uitgaat! In de M van Eindhoven het ik tegen mijn ecologische aard in het weinige overtollige gewicht dat ik bijhad van me afgegooid, recht de berm in: een gelzakje met nog een slokje of twee, drie vieze brij erin. Ik voelde me bevrijd.

 

Gisteren gelopen: flinke 14 km (1u25), en dat ging over het algemeen vrij goed.

13:45 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

24-06-07

Fotomarathon, post 38

Hond

Poupettes kleinzoon, Cabrerets 2005

Rond deze tijd van de M wil de vraag 'Waar ben ik toch mee bezig?' wel eens opduiken. Je kan daar maar beter vooraf een zinnig en positief antwoord op bedenken, als dat bestaat natuurlijk...

PS: iedereen mag hier in de reacties gerust zijn eigen ervaringen en tips meedelen! Ze kunnen een hulp/steun zijn voor anderen op moeilijke momenten!

13:15 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Nieuwsflash

Gino Casier, een collega APSO-loper, eindigde 6de in de Nacht van Vlaanderen, een wedstrijd over 100 km. Hij had er volgens deze site 7u58 voor nodig. Ongelooflijk!!! Het was z'n eerste 100 K; z'n langste afstand op training bedroeg volgens zijn begeleider Ralf 65 km. Hij wilde binnen 8u eindigen. Da's dus prima geslaagd. Ook knap hoe hij voor zichzelf het doel zo spectaculair maar toch haalbaar kan stellen. Chapeau!!!!

Als eerste eindigde Mark Papanikitas, nog zo'n loopwonder!

Superloper van in de rechtermarge, die zichzelf  'joggerke' noemt, liep er de Marathon en eingdigde als 21ste in 2u58, en dit ondanks heel veel last in de buik. Zijn verhaal kun je hier lezen.

Van Anke Moreel en Filip Gerard, de twee toppers achter Disrun (in rechtermarge: Liefde is...samen de marathon lopen) heb ik nog geen uitslag gevonden. Anke ging waarschijnlijk de Marathon lopen.

In elk geval: aan iedereen die vrijdagnacht lopend in plaats van slapend doorbracht, een dikke proficiat!

09:04 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (2) | Tags: nacht van vlaanderen 2007 |  Facebook |

21-06-07

Fotomarathon, post 35

Dino

Een van Sara's lievelingen, Ruta de las icnitas, Soria 2005 (klik op dino)

Km 35, nu begint het! Nu begint het écht! Vanaf nu is het dubbel tandenbijten. Velen ontmoeten de man met de hamer, of ze lopen tegen een muur, of het licht gaat uit. Anderen lopen verwoed verder. Misschien hebben zij wel een dino op hun hielen zitten. In elk geval, als je dit exemplaar achter je aan hebt, blijf je gegarandeerd lopen. Misschien zelfs nog na de finish...

PS voor trouwe lezers van dit blog: Anim(o)...Dino... veel klankverschil zit er eigenlijk niet in. (Voor de anderen: lees ter verduidelijking het logje 'Anim...Anim')

15:45 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (2) | Tags: dinosaurus, marathon |  Facebook |

19-06-07

Fotomarathon, post 33

P8140193 (2)

Het kon Herentals-Tielen zijn, maar het was er stukken warmer en steiler; het was Navaleno, Soria (Spanje), augustus 2005.  Patrick in volle opbouw naar zijn eerste marathon, 2 maanden later in Eindhoven.

Natuurloop TJAK 

Zondag met clubgenoten Bart en Ralf meegedaan aan de Natuurloop in Tielen.  Na enkele jaren voor een plaatselijke ronde te hebben gekozen, had het organiserende TJAK (www.tjak.be) besloten om terug te grijpen naar de oude formule Herentals-Tielen.  Organisatorisch is dat geen lachertje, want je moet alle deelnemers in Tielen op de trein zetten naar Herentals, waar het dan nog zo’n 1,5 km wandelen/inlopen is van het station naar de start.  Maar alles is goed verlopen (NMBS had voor voldoende extra wagons gezorgd).  En ook de lopers wisten de heruitgave van het oude parcours te appreciëren, want het was van eind de jaren 90 geleden dat er nog zoveel deelnemers waren.

Vanaf de start (BLOSO-centrum in Herentals) gaat het gelukkig eerst een kilometer over een brede verharde weg zodat het deelnemersveld wat uitgerekt wordt voor we aan de eerste klim beginnen: de Kruiskesberg.  Door het zand ploetert iedereen naar boven (van de kruisweg neemt niemand notie), om zich dan naar beneden te storten naar … het kerkhof van Herentals.  Enkele honderden meters verder is het alweer klimmen geblazen: deze keer een lange villastraat richting bos (Diestweg).  Gelukkig blijft het daarna een tijdje vlak, maar om te recupereren is er geen tijd: de meeste lopers zitten nog fris en houden het tempo hoog.  De bosweg is hier breed en vrij hard, al nopen de vele kuilen en de enkele modderplekken toch tot enige voorzichtigheid.  Na de 1e bevoorrading (natuurreservaat Zwart Water) draaien we rechtsaf het bos in.  Nu volgen enkele prachtige kilometers cross-country over smalle bospaden, licht golvend, soms door los duinzand. Je moet geconcentreerd blijven voor uitstekende boomwortels,  de vele dennenappels, modderkuilen, enz.  Rond km 8 (ik had net Bart ingehaald) draaien we over het terras van camping Floreal naar de laatste kuitenbijter van de dag: de Hoge Berg.  Niet forceren is hier de boodschap, want in het losse zand verlies je veel kracht.  Daarna wordt het makkelijker; ik probeer dan ook m’n tempo iets op te drijven en loop stilaan in op een grote groep voor mij.  Wanneer we het bos verlaten (2e bevoorrading, km10), heb ik hen ingehaald en doe mee kopwerk op een stuk tegen wind.  Ik merk dat het goed gaat en schakel nog een tandje bij.  Iets verder staat Ann aan de kant te supporteren (zij is met de fiets van Zandhoven naar hier gekomen; kwestie van de conditie terug op te bouwen).  Het parcours gaat verder langs veldwegen richting Kaliebeek, die we oversteken via een smalle voetgangersbrug.  De laatste 2 kilometers komen we op asfalt terecht.  Langs de spoorlijn lopen we dan richting het mooie kasteeltje “Het Hof” in Tielen.  Dat is privé-eigendom, maar is voor deze gelegenheid door de eigenaars opengesteld.  Over de ringgracht, door de oude poort, over de open binnenkoer en dan door de tuin (kasseiweg) naar de eindstreep … een passende afsluiter voor een prachtige wedstrijd.  Ik maak er nog een lange eindspurt van en eindig in een onverhoopt goede tijd van 59’09” voor de 14,6 km.  Ik ben hiermee 57e van de 419 aankomers.  Winnaar Pieter Rijnders liep 48’11”.  Bart haalde het in 1”00’45” en Ralf (die langzaam maar zeker aan het terugkomen is na een lange afwezigheid) in 1u07’51”.  Vermeldenswaard is ook het hoge % vrouwelijke deelnemers: 106 dames liepen de natuurloop uit.

 

Dit was een van mijn beste wedstrijden ooit !  Heel tevreden met mijn tijd op deze zware, maar schitterende omloop, lekker weer, geen problemen tijdens (hartslag constant ca 165 ondanks de vele klimmetjes) of na de wedstrijd (snel gerecupereerd) … de trainingsarbeid na enkele weken relatieve rust loont !  Met dank aan de organisatoren voor het prachtige parcours.

                                                           Patrick

 

17:55 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (2) | Tags: tjak |  Facebook |

16-06-07

Fotomarathon, post 30

 
P8090105 (2)

Carcassonne, 2004

 

Wie er graag op vrijdagavond de stress van de voorbije werkweek afloopt tijdens een wedstrijd, kan op 29 juni terecht in VoRselaar (Kempen) op de 17de Kardinaalsjogging Wie er graag op vrijdagavond de stress afdanst, kan op 29 juni terecht in VoRselaar op het boombal van het Na Fir Bolg Folkfestival. Wie er graag op vrijdagavond eerst de stress van de voorbije werkweek afloopt en vervolgens afdanst, voelt zich op 29 juni in VoRselaar zeker in de hemel.

Wat de kardinaalsjogging betreft, je kan er als volwassene 1, 2 of 3 rondes van 5 km lopen. Het parcours loopt grotendeels door bossen en over dreven en passeert het plaatselijke kasteel met slotgracht. Met enig geluk zie je misschien wel de jonkvrouw (of -heer voor de dames). Voor kinderen zijn er aan de leeftijd aangepaste wedstrijden. De voorbije twee jaar was het op de avond van deze Kardinaalsjogging tropisch warm. Benieuwd welk weer we dit jaar zullen krijgen. Als het niet te warm is, loop ik hier misschien terug mijn eerste wedstrijdje. Tenminste, als m’n  goedbedoelende entourage daarmee instemt. (Tja, hoop doet leven...)

En dan, op naar het boombal. Men wil er opnieuw een gooi doen naar de titel van grootste boombal van het land. Halen ze die niet binnen dan zal men er waarschijnlijk geschiedenis schrijven als een van de fijnste dansavonden van het land.  Gedanst zal er zeker…Vanaf 20u30 tot 21.15 is er dansinitiatie olv Rafael. Na opener Meet me zijn Ashels, Pain Depice en Follia aan de beurt.  Tussendoor zorgen Bogus en Blue Wire voor de juiste sfeer in de pub.  Voor de nachtraven spelen The Love  Pumps in de late uurtjes. (Toegang: 7€ in vvk via folkfestival.be.)

Maar het festival stopt niet met het boombal, integendeel, het is dan pas begonnen. Tot zondagavond kunt u van folk allerhande genieten.  

Alle info - het volledige programma, prijzen, ligging... - over Na fir bolg vindt u hier:

FOLKFESTIVAL NA FIR BOLG 2007 29-30 JUNI & 1 JULI

Het is misschien een ideetje om aan beide evenementen met een flink aantal bl/joggers deel te nemen. Ik laat het nog weten aan de webloglopersblog, maar hier kunt u alvast ook uw stem laten horen. Let's rock... (nou ja...)

16:45 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (0) | Tags: na fir bolg festival, boombal |  Facebook |

14-06-07

Fotomarathon, post 28

 
Barcelona huis nacht web

Barcelona, 2005

Het gezellige loopje met Peggy vanavond na alle gutsende regenbuien deed me bijna vergeten dat er ook nog gemarathond moest worden. Mijn excuses aan hen die al eerder op de dag/avond kwamen kijken waar post 28 ons brengt. Voila, een februariavond in Barcelona, mijn lievelingsgrootstad voor wie dat nog niet duidelijk is.

Gelukkig was het tijdens ons avondloopje nog helemaal niet donker, en konden Peggy en ik nog een mooi parcourstje van een flinke 5 km lopen over wat veld- en landwegen. Ergens brak de zon nog door wat strepen uitgeregende wolken, en een mysterieuze nevel en dito stilte hingen over de velden. Af en toe hoorden we een vogeltje zingen. Het geluid leek verdacht veel op belgerinkel van een naderende fietser die anderen/ons aan een kruispunt wilde waarschuwen voor zijn komst. Maar het rare was dat we nergens een fietser ontwaarden. Dus besloten we dat het om een zingend vogeltje ging. (Dat hadden we elk voor zich gedaan, want tot nog toe hadden we over het 'incident' niet gepraat). Nu heb ik al een paar keer een cursus vogelgeluiden gevolgd, maar nooit had een monitor ons erop attent gemaakt dat de zang van een bepaalde vogel klonk als een fietsbel. Ergens begon ik al te hopen op een zeldzame of nieuwe soort. Ik vertelde het aan Peggy. Helaas, pindakaas: toen we het vogeltje een vierde keer hoorden zingen, was de soort me ineens bekend: Forerunner 305. Ik had hem in geen weken om de pols gehad; het km-alarm stond nog aan.

23:13 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-06-07

Fotomarathon, post 21

 
Venetie huis

Venetië 2005

21 - in de helft, in het midden, ten halve, een punt om even te herademen, het aftellen kan beginnen, nog de helft te gaan... Dat laatste, is dat zo? Wie zegt dat 21 de helft is van 42? Voor een fotomarathon kan dat misschien gelden, voor een échte 42,195K gelden helaas andere regels. Ook al plan je om de tweede helft te vertragen, toch wordt het lopen vanaf nu alsmaar zwaarder. En de échte helft, die passeer je pas op 35K. Voor een marathonloper is dit oud nieuws, maar ik hoop dat het een tip is voor een debutant in zijn morele voorbereiding; en een weetje voor de leek-supporter, die halverwege misschien een zinnigere aanmoediging kan toeroepen...

En hierbij nog een ervaring: als je de helft van je conditie kwijt bent na één maand zetelmarathon door varicectomie (zie post 1: Start-to-run-again), en je liep voor de ingreep nog een Marathon, dan betekent dit niet dat je na afloop van de verplichte rust met die halve conditie nog een halve marathon kan lopen. Helaas, helaas, helaas...zo werkt ook dat niet.

13:00 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-06-07

Fotomarathon, post 17

P7030021 (2)

Het noorden geraak je in Ballyvaughan niet kwijt. Of misschien toch? Na het drinken van de nodige Guiness? (Ierland, 2004). Klikken op de foto brengt je bij een beschrijving van The Burren Way, een prachtige langeafststands-wandeling, die wij onderweg in Doolin even onderbraken voor een tweedaagse uitstap naar de Aran Islands.

Heroptreden

Na een zwaar winter- en voorjaarsseizoen had ik het de voorbije weken wat kalmer aan gedaan ; soms haalde ik zelfs geen 20km weektotaal.  Maar vorige week heb ik de trainingsintensiteit terug opgeschroefd.  Het was dan ook afwachten wat de eerste wedstrijd sinds eind april (Antwerp 10,4 miles ;-) ) zou brengen.  Zaterdag organiseerde onze club APSO immers haar jaarlijkse kermisloop (8,4 km) in Zandhoven.  Aangezien de benen tijdens het inlopen niet echt goed voelden, en omdat het toch wel vrij warm was (23° in de schaduw), besloot ik rustig te starten.  Al snel zag ik dan ook een aantal gelijkwaardige atleten van mij weglopen.  Maar langzamerhand voelde ik mij beter worden en kon het tempo opdrijven.  Mijn “trage” start bleek te lonen, want halfweg de eerste ronde begon ik terrein goed te maken.  Na de eerste ronde (16’20”) verzwakte ik niet meer en eindigde als 15e in 32’21” (27” sneller dan vorig jaar).  Clubgenoot Dries Van Dyck (momenteel bezig aan een schitterend pisteseizoen op de halve fond) won gemakkelijk in 28’09”.

Ann heeft haar wedstrijd-wederoptreden uitgesteld en hielp dan maar mee als seingever.  De bovenstaande “wegwijzers-foto” van haar foto-marathon hadden de deelnemers dus niet nodig J.  ’s Morgens had ze wel als begeleiding meegelopen met de Start-to-Run.

Vandaag ben ik dan gaan uitlopen in de Merodese Bossen in Herenthout (schitterend parcours daar van bijna 5 km).  Over 3 rondes liep ik met HF 134   1u13’15”.  Tijdens m’n laatste ronde beleefde ik een kippenvelmoment: plots zweefde op ca 2m hoogte een buizerd tussen de bomen over het pad, slechts 10 m voor mij.  Ik ben even gestopt om te genieten van deze indrukwekkende vogel tot hij uit zicht verdween. Een prachtige waarneming !

Volgende wedstrijd: de heruitgave van de mooie natuurloop Herentals-Tielen op zondag 17 juni (info op www.tjak.be).

                                                                                  Patrick

 

16:00 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (1) | Tags: burren way |  Facebook |

30-05-07

Fotomarathon, post 13

Barcelona straat

Barcelona, 2006

Een eerste loopverslagje sinds lang. Dinsdagavond is het training met de loopgroep Albert. Peggy, die twee maanden lang ook niet gelopen heeft wegens beenvliesontsteking, en ik hadden afgesproken om voor het eerst weer eens met de groep mee te lopen, of achterna te lopen, zoals je wil.  Deze eerste keer zouden we alleen het inlooprondje van 3 km met tussendoor stappen meedoen. Helaas was ik door laattijdige levering van een nieuwe piano te laat op het appel, en besloot om de groep dan maar in omgekeerde richting tegemoet te lopen. Het was van meetaf aan afzien: linkerenkel wrong, rechterkuit neigde tot kramp, en vlees, spieren en pezen aan de binnenzijde van beide dijen leken centimeters gekrompen. Niet te geloven dat ik amper twee maanden geleden twee marathons in drie weken tijd liep, waarvan één misschien wel door de straat hierboven passeerde. En nu was ik zo blij als een kind dat de loopgroep net begon te stappen toen ik haar kruiste! Peggy had ik meteen gevonden, en bij haar ging het gelukkig vlotjes. Na de inloopronde keerde Peggy wijselijk naar huis, en begon ik zelf de groep opnieuw tegemoet te lopen in tegengestelde richting. Na nog geen kilometer kwam ik Marcel met de laatste start-to-runners tegen, en besloot om hem/n gezelschap te houden - hun tempo lag laag, misschien rond 7 km/u. Op die manier zou ik zeker niets forceren.

Eigenaardig hoe ik mijn eigen benen niet meer ken. Zondag vertrok ik samen met Patrick om hem een eindje gezelschap te houden. Omdat ik thuis na het oplopen van de trap (1 verdieping) mijn been al lichtjes voelde verkrampen, verwachtte ik dat ik na hooguit 400 m al echte kramp zou krijgen. Maar neen hoor, het gevoel ging zachtjes over en ik kon 4 km probleemloos rondmaken. Gisteren verwachtte ik bij vertrek thuis geen problemen, en na 200 m begon het al mis te gaan. Wie beweert dat vrouwen onvoorspelbaar zijn, moet ik voortaan gelijk geven, toch wat de benen betreft.

16:47 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-04-07

Antwerp 10 miles 2007

Zondag opgestaan om 7u ; 2° gaf onze thermometer aan ! Bijna niet te geloven dat het vandaag 25° zou worden.  Na een stevig ontbijt vertrokken naar Antwerpen met dorpsgenoten Annick (die voor het eerst de 10M zou lopen) en Bart (die meeloopt met de aflossingsmarathon).  We waren reeds om half negen op LO zodat we nog vrij gemakkelijk een parkeerplaats vlakbij de aankomstplek vonden.  Nummer, chip, cadeau afhalen.  Het was nog vrij rustig, al arriveerden er steeds meer marathondeelnemers, waaronder Johan.  Iets later was de ploeg van Bart compleet: samen met Dries en enkele atleten van Schoten (“SAV Armada”) gingen zij voor een ereplaats bij de gemengde ploegen.  Aan de start van de marathon nog heel wat bekende gezichten uit KAVVV-middens en deelnemers aan de Natuurlopen in Lier.  Nadat we het vertrek gevolgd hadden, wandelden Annick en ik naar rechteroever.  Onderweg zagen we nog de koplopers van de (aflossings)marathon.  Rik Ceulemans had reeds het commando genomen.  Maya van de SAV-ploeg liep op een heel verdienstelijke plaats.

Aan de overkant van ’t Scheld vonden we een goede uitkijkplaats aan het begin van de Kloosterstraat (ca 12,5 km).  Al snel kwamen de toppers eraan: Ceulemans had zich wijselijk laten inlopen, zodat hij wat meer steun had.  Bart kwam voorbij met een verbeten gezicht, alles gevend voor de ploeg.  Opvallend was dat  tussen de grote groepen rond de pacers veel mensen helemaal alleen liepen.  Sven moet in de pacersgroep van 2u59 verborgen gezeten hebben, want ik zag hem niet.  Even later herkende ik wel Marc, en nog later kon ik Johan (gemakkelijk lopend) aanmoedigen.

Nadat Bart ons vervoegd had (al joggend vanaf zijn aflossingspunt), trokken we naar de Scheldekaai aan de voetgangerstunnel.  Ondertussen was het warm geworden (die 2° van vanmorgen leken heel ver weg).  Dat was ook te merken aan de marathonlopers die hier in volle zon aan hun laatste kilometer bezig waren.  Ceulemans liep – verrassend ? – pas 2e, maar later hoorden we dat hij een sanitaire stop had moeten inlassen wegens buikkrampen. Dat kan dus ook de besten overkomen ;-)  Anja Smolders liep nog vrij gemakkelijk – in het gezelschap van haar echtgenoot – naar de overwinning bij de vrouwen.  Ik zag ook nog Gino Casier en Dirk Vets naar een mooie eindtijd lopen.  De SAV Armada behaalde een knappe 7e plaats in de aflossingsmarathon (2e plaats bij de gemengde ploegen).  Spijtig genoeg hadden we geen tijd om Sven, Marc en Johan tijdens hun laatste kilometer aan te moedigen, want Bart moest nog naar Lier voor een turnoptreden van zijn zoontje en Annick moest aantreden voor een groepsfoto met de vele collega’s die ook deelnamen. Aan de voetgangerstunnel was ondertussen een ware file ontstaan (roltrap stuk; honderden fietsers aan het wachten op de lift).  Mijn vriend die in Antwerpen zelf woont, was door deze problemen zelfs te laat aan de start van de 10M!

Terug op linkeroever heb ik me dan omgekleed, mijn sporttas afgegeven aan een vriendin (bedankt An, want de bewaarservice was weer een ramp), en even ingelopen.  Aan de start zag ik Michael die toch een plaatsje vooraan had weten te bemachtigen.  Gelukkig was er in de startzone voldoende schaduw dankzij de jonge blaadjes op de bomen.  Na nog een praatje met clubgenoten Danny en Saïd, heb ik me dan naar het 2e startvak begeven (dankzij mijn plaats van vorig jaar had ik immers een “laag nummer” gekregen). 

Zoals gewoonlijk was het in het begin even zoeken naar een gelijkmatig tempo en een goede looplijn, maar de eerste km werd toch rondgemaakt in 3’55”.  Voorbij de voetgangerstunnel was het deelnemersveld reeds fel uiteengetrokken en liepen we niet meer op elkaars hielen.  Ik bleef kilometers lopen in net geen 4’, maar de warmte begon al heel snel te wegen.  Gelukkig waren er aan km5 bij de drankpost flesjes ipv bekertjes; hierdoor kon ik voldoende drinken en mezelf verfrissen.  Tijdens de afdaling in de tunnel ben ik een grote groep voorbijgelopen, maar dat moest ik bekopen bij de klim, want een deel van de groep haalde mij weer in.  Toch zat ik aan km10 (even na de tunnel) nog onder de 40’.  Een verbetering van mijn tijd van vorig jaar (1u02’48”) zat er toen niet meer in, maar ik hoopte nog op een eindtijd onder 1u05’.  Het draaien en keren in de buurt van de Meir, Groenplaats en Grote Markt (toch oppassen daar met de kasseistroken en de tramsporen) deed mijn tempo echter geen goed.  Kort voor de tunnel haalde ik nog wel de 2e vrouw van de wedstrijd in.  In de tunnel zelf was er bij momenten nauwelijks plaats om te lopen wegens de massa “collega-lopers” die nog van de andere kant kwamen; maar wat een indrukwekkend zicht: al die duizenden joggers, recreanten, start-to-runners die de uitdaging aangegaan zijn om deze 10M uit te lopen.  De klim naar linkeroever (die korter, maar steiler is dan de klim naar de stad) was zwaar, maar boven werden we opgewacht door duizenden toeschouwers die ons na de laatste bocht naar de aankomst schreeuwden.  Ik had toch nog een versnelling in de benen en finishte in 1u06’08” (na correctie 1u05’59”).  Op het eerste zicht een teleurstellende tijd (meer dan 3 min trager dan vorig jaar), maar ik hoorde al snel andere deelnemers met dezelfde ervaring.  Blijkbaar heeft de warmte ons toch wel parten gespeeld.  Dat blijkt ook uit de uitslag: ik eindigde nu 147e, terwijl ik in 2006 pas 218e was (met een veel snellere tijd).  En er liepen slechts 32 deelnemers onder 1u; vorig jaar waren dat er nog 126. 

Na mijn sporttas opgehaald te hebben bij onze vriendin, ben ik nog even blijven supporteren voor o.a. haar echtgenoot Johan en mijn chauffeur Annick, en de vele andere bekenden die aan hun laatste honderden meters bezig.  Speciale vermelding toch voor Vicenty Apiecionek uit Boechout (die ik ook ken uit het KAVVV-circuit): deze 58jarige liep ’s morgens de marathon in 3u20’22” en nam ’s namiddags ook deel aan de 10miles (ik dacht hem gezien te hebben bij de aankomst in de buurt van 1u20). 

Toen ik naar de auto terugging, zag ik Ruth en Julie die volop T-shirts aan het uitdelen waren aan de webloglopers die er een besteld hadden.  Toch wel een hele karwei.

Ondanks de warmte en de daardoor iets mindere tijd, toch een heel leuke dag beleefd.  Volgend jaar probeer ik terug te komen.

 

En hoe gaat het met Ann, mijn vrouwtje “zonder spataders” ?  Maandag zijn we terug naar het ziekenhuis geweest voor een eerste controle.  Eindelijk mochten de windels van haar benen (ze had de voorbije nachten bijna niet geslapen van de jeuk), en kregen we het resultaat van de operatie te zien.  Alles bleek in orde te zijn, zodat de hechtingen konden verwijderd worden en een nieuw verband niet meer nodig was.  Wel moet ze nog een hele tijd zoveel mogelijk liggen, en mag ze zo weinig mogelijk staan of zitten.  Af en toe 5’ stappen mag wel.  Ongeduldig wacht ze af tot ze weer haar loopschoenen kan aantrekken, maar dat zal nog niet voor de volgende weken zijn.  Ze bedankt trouwens iedereen voor de fijne reacties. 

                                                           Patrick

17:39 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (11) | Tags: antwerp 10 miles |  Facebook |

16-04-07

Eindelijk drank

MLier2007Ann4

… zuchtte Ann (op de foto in actie tijdens de M van Lier) toen ik ze daarnet haar eerste glaasje drinken in 24u mocht geven, na haar 4 uren durende operatie deze namiddag.  Dokter Deleersnijder (“what’s in a name”) heeft ettelijke meters spataders verwijderd uit allebei de benen die dit jaar reeds 2 marathons afhaspelden.  Het was geen dringende operatie, maar op termijn wel onvermijdelijk.  Toen ik haar verliet, was ze nog een beetje groggy van de algemene verdoving, maar de operatie was zonder problemen verlopen.  Hopelijk kan ze morgen terug naar huis.

De laatste week voor de gedwongen rustperiode wou ze toch nog even volop “trainen”: ze liep een weektotaal van 60 km bij elkaar, hielp mee bij weeral een nieuwe start-to-run-sessie in Zandhoven, en kon zaterdag niet aan de verleiding weerstaan om (ondanks de hitte) op de valreep nog aan een wedstrijd deel te nemen.  Het werd de stratenloop van de KAVVV-vriendenclub  SAV in Schoten: in de 6,3 km  eindigde ze (nog maar eens) 4e in haar categorie in 29’54”.

Zelf liep ik daar de 10 mijl.  Wegens de warmte (25°), een drukke voormiddag en de geplande 10miles volgende week in Antwerpen vertrok ik aan een rustig tempo.  Halfweg kon ik het echter niet laten om te versnellen en mijn metgezellen achter te laten.  Ik haalde nog enkele andere lopers in en eindigde in 1u08’57”.  Een geslaagde test voor Antwerpen.

Na de wedstrijd kregen alle finishers een fles wijn: wit voor de vrouwen, rood voor de mannen.  Die zullen we binnenkort kraken op een snel herstel van Ann !

                                                     Patrick

22:29 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: sav 10 mijl |  Facebook |

13-04-07

In het teken van 42

Wenen.spiegel Het weze duidelijk dat dit weekend in het teken staat van 42  - en in ons geval na 10 dagen niet lopen gaat dat niet over kilo's, tenzij teveel (zie foto). Jongens, wat hebben we gegierd bij het nemen van die foto in de Irrgarten van Schönbrunn in Wenen!! Enfin, maar terzake nu: met ons vijven wensen we heel veel succes aan allen die zondag verschijnen aan de start van Marathon Rotterdam of Parijs. Maak ze rond die 42K , en natuurlijk ook die onvermijdelijke 195 (m). Vergeet niet te drinken, genoeg, maar ook niet te veel. Lees hier: http://www.prorun.nl/index.aspx?FilterId=1048&ChapterId=2216&ContentId=25143 !

SUCCES !!!!

11:04 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-03-07

Wenen om een theepot

 

Theepot.webMaar eerst wil ik graag iedereen uitgebreid bedanken voor het enthousiasme over mijn deelname aan de MMarathon van Lier drie weken na de Marató Barcelona. En ook jullie bewondering temperen, want zoveel lof behoeft dat echt niet. Denk maar eens aan ultralopers en triatlonners. Moeilijker dan het lopen zelf, zijn misschien het invullen van de drie tussenweken – wat doe ik en wat doe ik niet? – en het bepalen en aanhouden van het juiste wedstrijdtempo. Onder het motto ‘alles kan beter’ had ik graag mijn tijd van Barcelona minstens benaderd, maar misschien ben ik daarvoor te snel gestart (maar het liep toch zó goed!) – zie grafiek onderaan dit logje. Misschien heb ik juist dát wel meer moeten bekopen dan het feit dat Barça pas drie weken geleden was. Wie zal het zeggen? In elk geval heb ik de smaak van de lange afstanden nu wel écht te pakken.

 

Wenen doen we er dus niet om. Wel om een gebroken theepot. En wel geteld honderd water-landers. Is dit een raadsel voor u? Geen nood, terwijl wij op stap zijn met onze zakdoeken hebt u rustig de tijd om erover te peinzen.

 

Voor de keramisten: Wat gebeurde er met de theepot? Op de foto is hij nog gaaf, in lederharde toestand. In een volgende fase heb ik hem voorzien van ramen en deuren door inkerven. Tijdens de ruwbak is echter het kleine torentje (aan de achterzijde) losgekomen. Uren en uren werk zie je dan in rook opgaan, maar latexlijm en engobe voor ruw gebakken klei zouden het euvel moeten herstellen.

Bedoeling is voorlopig om er na de volgende ruwbak (om te controleren of de lijm het houdt) ijzeroxide op te zetten en hem af te werken met witte glazuur. De theepot is echter geïnspireerd op werken van een schilder/kunstenaar/architect van de generatie van Gaudí, en die zijn juist heel kleurrijk. Misschien moet ik er nog maar eens over denken om toch maar underglazes (onderglazuurverven) te gebruiken, om de spirituele herkomst van de pot niet te zeer te verdoezelen.

 

Cijfertjes:

Lier_marathon web

 

11:09 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (5) | Tags: keramiek, theepot, marathon lier |  Facebook |

26-03-07

Aflossingsmarathon AC Lyra

Tegelijkertijd met de marathon organiseerde AC Lyra op zaterdag 24/3 ook een aflossingsmarathon.  Terwijl Ann de moed en kracht had om drie weken na Barcelona de volledige MMarathon te lopen (zie haar verslag hieronder), hield ik het veiligheidshalve bij de aflossing.  (Eén van ons beiden moest toch in staat zijn om nog op zijn/haar benen te staan en voor onze drie dochters te zorgen J )

Samen met enkele APSO-clubgenoten vervoegde ik een aantal dorpsgenoten die vorig jaar met lopen gestart zijn via het Start-to-run-programma.  Omdat deelnemen voor ons belangrijker was dan winnen, werden er gemengde ploegen samengesteld.  Zo bleek tijdens een van de vorige dinsdagavondtrainingen dat 4 kandidaat-deelnemers in juli verjaren: Ann, Annick, Bart  en ikzelf.   De “Julilopers” werden boven de doopvont gehouden.  De andere ploegen werden gevormd door enerzijds Marcel VD, Fonne, Filip en Dries (de Apso Runners), en anderzijds Kristine, Marcel, Peggy en Kris (de Cha-Cha Lopers). We herkenden ook nog enkel andere dames uit Zandhoven, maar hun ploegnaam is me niet bekend.

Het weer was verre van ideaal: nogal kil, af en toe een stevige wind … maar dat zijn we gewoon in Lier (cfr de Natuurlopen).  Er moesten vier rondes afgelegd worden: 9,5 – 10,5 – 10,5 en 11,7 km.  De matten voor de tijdsopnames lagen op de Netedijk, aan het einde van elke ronde;  en aan de eindstreep (de laatste loper moest nog een enerverend extra rondje lopen om de exacte 42,195 km rond te maken).  Terwijl de marathondeelnemers met een chip rond de enkel liepen, was er voor de aflossing gezorgd voor stokken met ingewerkte chip (heel licht van gewicht, hinderden niet tijdens het lopen).

De drie ploegen haalden de eindstreep in minder dan 4 uur, wat toch wel een mooie prestatie is (zeker voor hen die nog niet zo lang bezig zijn met lopen): de Apso Runners eindigden in 3u10’22; de Julilopers in 3u20’40” en de Cha-Cha Lopers in 3u56’09”.  In totaal finishten 97 estafetteploegen. 

Ikzelf liep als tweede loper van de Julilopers de 10,5 km in 40’41”.

Voor volledige uitslagen en een massa foto’s kan je terecht op www.aclyra.com en op www.lierinbeeld.com

Enkele sfeerfoto’s:

 

 PF9G6599 PF9G7239PF9G6806 PF9G7183

21:35 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (3) | Tags: aflossingsmarathon ac lyra |  Facebook |

25-03-07

Marathon Lier

Zoals beloofd een verslagje over de MMarathon van Lier vandaag, of liever over hoe het is om drie weken na een vorige een nieuwe te lopen, of beter nog hoe dat mij verging – want sommigen hebben daar geen last mee, zoals bijvoorbeeld iXs die me op weg naar de start aan de Zaat vertelde dat hij aan zijn 86ste marathon begon, en dat hij die tegenwoordig loopt tegen een ritme van 2 per maand. Ultraloper…Petje af! (De man eindigde bovendien in 2.54.?? ondanks het feit dat men hem op 1,7 km van de finish de verkeerde kant uitstuurde. Enfin, terzake nu. Behalve wij twee stonden er aan de start een 300-tal andere Marathonners, en een 100-tal eerste-lopers van de aflossingsploegen. Startschot tegen elven, en op, iedereen de bottleneck in. Beetje bij beetje plekje en tempo zoeken – Marcel VD (aflossingsploep Apso-lopers) liep een paar meter voor me en maakte die afstand gestaag groter. Goed bezig, Marcel! Al snel kreeg ik even het gezelschap van Patricks collega Rudy V. die in 3.40 hoopte te finishen en voorspelde dat we elkaar geregeld zouden terugzien. Gelijk had hij, of toch wat de helft van de race betreft. Ik wenste hem succes, want zijn tempo lag me wat te hoog. Daarop geraakte ik aan de praat met een jongeman die ook in Barcelona gelopen had. Helaas zijn naam weet ik niet, en ook aan zijn borstnummer twijfel ik. Samen liepen we in op een groepje waarin ook Rudy zat, en de hele eerste 1/2M bleven we samen. Heel gezellig was dat! Af en toe nam iemand kop over (tja, tegenwind hoort er in Lier àltijd bij), er werd soms gegrapt en natuurlijk wat ervaringen uitgewisseld. Ergens rond KM 15 vervoegde nr 108 ons, een man uit Jette die vorige week nog een M in de Vogezen gelopen had,(!) en eraan twijfelde of hij na KM 30 al dan niet nog zou doorlopen. De hele tijd sprong Garmin tussen 12,1 en 12,7, hoewel we meestal constant liepen, ik vermoed tegen een snelheid ergens tussenin. Op het 20KM-punt word ik omgeroepen als 4de doorkomende vrouw, na Patricia De Proost een 150-tal meter voor ons. En natuurlijk waren daar ook de enthousiaste support(st)ers (12 estafettelopers uit Zandhoven en wat andere Apso-bekenden, ook Anke van Disrun schreeuwde zich schor, en zelfs van Ruthje(loopt) ving ik een flits op – Dank, dank, dank allemaal, ook aan Ralf en Jan onderweg, en onze mentor Albert en z'n zoon Werner die plots aan de spoorwegbrug opdoken.

Aan de drankstand (20K) even verderop blijf ik te lang aan de toog plakken: m’n energygel is koud en korrelig, en ik verslik me in het water. Ik geraak de groep kwijt, helaas en jammer, maar hetzelfde tempo had ik sowieso niet meer kunnen aanhouden – het lag ook in mijn bedoeling om de tweede helft wat gas terug te nemen. Nog twee andere (debuut)marathonlopers hadden het groepje moeten lossen, en even nog gingen we samen verder, maar dan haakten zij af. Ik zat net in een nieuw sukkeldrafje toen ik Jean passeerde, onze vriend-kinesist  - hem kon ik meteen vertellen dat de beloofde massage voor aankomst onder 3.30.00 niet voor vandaag zou zijn. (Hopelijk is zijn aanbod eeuwig geldend.) De Halve M passeerde ik rond 1.45, de 25K na 2.05… En toen begon voor mij de MMarathon. De vermoeidheid die anders rond 35K m’n benen teistert maakt zich meester van mijn benen. Er zijn nog 17K te gaan. Helllleeeppp! Met momenten geraak ik amper tegen 11km/u vooruit, zeker in de stroken met tegenwind. Bovendien loop ik al een poosje alleen (en dat blijft zo), en de ‘stokkenlopers’ die me passeren gaan te snel, veel te snel, om aan te klampen. Ik loop ook niet op iemand in. Drinkstop aan K30; de jelly brij nog eens proberen doorzwelgen en drinken. Het helpt even. Maar bij K34 wordt het weer moeilijk. Ik forceer me om het tempo nog wat aan te houden tot aan de volgende drankstand (door het verloop staat die inmiddels rond 36,5K. Pfffff…). Veel mentale kracht heb ik niet meer. Ik neem – noodgedwongen – weer een te lange pauze, en een eerste vrouw zonder stokje (wat erop wijst dat zij een marathonloopster is) gaat me voorbij. Haar weer inhalen zit er vandaag niet in. Integendeel, rond K38 word ik voorbijgelopen door opnieuw een vrouw zonder stokje. Aanpikken lukt hooguit een paar minuten. Nou, ja, eindigen als vierde, vijfde of zesde, wat maakt het uit?  (Een mens moet zich ergens mee troosten, niet?) Rond K40 zie ik  Patrick en Jean: ‘Nu niet meer stoppen, hé!’(of iets dergelijks), moedigen ze me aan. En ik denk: ‘Nou, jongens, dat heb ik inmiddels al twee of drie keer gedaan (drankposten niet inbegrepen)!’ En de volgend twee – en laatste – kilometers zou ik dat minstens nog evenveel doen. Patrick waarschuwde me nog snel  voor wat saai bochtenwerk op het einde (straat op- en langs de andere kant van een lint weer aflopen, nogmaals een toegang naar de atletiekpiste passeren, om aan de andere kant van de straat weer rechtsomkeert te maken en opnieuw langs gene zijde van het lint terug te lopen naar de pistetoegang). En dan… eindelijk de piste op waar nog 1,5  ronde op het menu staat (lees: een heel eind langs een lint en dan terugkeren langs de andere kant van datzelfde lint). Man, man, man…mentaal word je daar echt niet beter van! En het resultaat is dan ook dat ik na elke bocht een wandelpauze inlas. Bij de aankomst blijk ik als 6de vrouw over de streep te gaan: 03.42.44, zowat dezelfde eindtijd van mijn eerste Marathon in Eindhoven. Terug bij af!

 

Rudi eindigde in 3.30.10; de man met startnr 196 die ook BCN (rond 4u) liep deed het hier met 3.30.11 een stuk beter. De man uit Jette (nr.108) finishte in 3.31.15  en de loper (nr. 102) die na de eerste 1/2M   nog even met me meeging, eindigde zijn debuut in 3uur61minuten zoals hij zo mooi zegt. Proficiat, mannen!

 

Voor mij was het een moeilijke MMarathon, zo kort na Barcelona. Maar geheel ontevreden mag ik niet zijn. Filip van Disrun (hij was ook in BCN en liep daar zijn 60ste M in 2u48) had immers voorspeld dat ik met 10 minuten extra moest rekenen; ik beperkte het tot 7. Maar stilletjes had ik toch gehoopt dat de lagere temperaturen en de vlakheid van het parcours toch een groter voordeel zouden geweest zijn, en ik m’n tijd van BCN wat meer had kunnen benaderen. Filip die eigenlijk besloten had om Lier af te blazen, verscheen toch aan de start om een van z’n pupillen te hazen gedurende de eerste twee ronden. Uiteindelijk liep hij de Marathon uit in weeral een mooie 3.11.53.  Dus, beste mensen, het kan wel, twee M’s met een tussentijd van drie weken, maar in zo’n geval schrijf ik MMarathon niet met één hoofdletter, maar met twee. Enneuh, eindigen als 4de, 5de of 6de, het maakt wel degelijk een verschil. Want de dames die me bij KM 36,5 en 38 voorbijliepen, bleken beide W40-ers te zijn, waardoor ik in mijn categorie naar de 4de plaats gekatapulteerd werd. Geen geldprijs dus, maar een ervaring ben ik wél rijker. En een wijsheid ook: meer koolhydraten eten die laatste week (de eerste keer dat ik daar nu eens echt op lette) en nauwelijks nog lopen, resulteert bij mij in een extra kilo die ik 42,195 km moet mee torsen. En op zo’n afstand kost dat een paar minuten.

Loop ze! (eraf J)

 

PS: ook een dikke proficiat aan alle Zandhovense estafetteploegen!

00:13 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: marathon lier |  Facebook |

16-03-07

A la recherche du temps perdu...

...of het leven na de marathon.

Na de marathon een zwart gat? Een zee van tijd? Neen hoor, niks van dat alles, alleszins niet hier in het Huis der Zotten. De talrijke klussen blijven zich aandienen, alsof het er nog niet genoeg waren. Met andere woorden, het normale leven gaat gewoon door, en daarin zitten nog steeds geen zwarte gaten (helaas). Jammer want hier ligt leesvoer om het halve heelal op te vullen (heelal te beschouwen als mijn levenstijd hier op aarde), en bloggen en internet bieden uiteraard ook massa’s opvulmateriaal. Te veel eigenlijk. Gelukkig hadden we in Barcelona  amper tijd om te winkelen, en stapten we slechts een paar boekhandels binnen (en in zoverre ik me herinner geen enkel andere winkel, tenzij een estanco voor krant en postzegels, en een supermercado voor wat etenswaren, waaronder natuurlijk bananen).

 

Trouwens, leef ik nu eigenlijk in dagen ná de Marathon (ja, vanaf nu altijd mét hoofdletter, ook al zou me dat de eerste prijs kosten op het Groot Nederlands Dictee) of eerder vóór de Marathon? Misschien is interMarathon (naar analogie met interbellum) een beter begrip. Onze Sara heeft me gisteren namelijk ingeschreven voor de Marathon van Lier op 24 maart (ook te lopen als aflossingsMarathon; inschrijven kan tot 17 maart, zie link Natuurlopen in rechtermarge onder Hulpposten), met andere woorden ze heeft de kno(o)p doorgehakt, of beter ingedrukt. Tja, af en toe moet iemand wat extra gewicht leggen in één des moeders Weegschaal schaaltjes.. Natuurlijk twijfel ik aan mijn deelname, amper drie weken na Barcelona. Anderzijds viel mijn laatste DL van 37k (3u40) slechts twee weken voor Barcelona, maar die verliep uiteraard tegen een heel ander tempo dan de M zelf. Kan ik de Marató dan als een training beschouwen naar Lier toe? Ik weet het niet, ik zal het aan den lijve ondervinden en u erover berichten. In elk geval, dit is de eerste Marathon waarmee ik een (gratis) massagebeurt kan verdienen. Helaas, in theorie, want voorwaarde is dat ik onder 3u30 finish, en dat lijkt me des Guten zuviel. Voorlopig is alleen ‘aankomen’ de boodschap, maar liefst wel onder 4u; langer wil ik die Netedijken niet aanschouwen. Een andere reden waarom ik in Lier wel op de M wil aantreden, is dat er nadien sowieso rust op m’n agenda staat. Dat heeft alles te maken met de werkplanning van ene Dokter De Leersnijder, die op 16/4 zijn mes in mijn vel wil steken, en - alsof dat niet genoeg is - mij vier weken werk-/sportverbod oplegt. Een hele resem heerlijke voorjaarscorrida’s gaan dus aan m’n neus voorbij, en bovendien op een moment dat ik in feite nog de vruchten zou kunnen plukken van de voorbije Marathontraining. Eigenlijk ben ik dus niet alleen…à la recherche du temps perdu, maar ook des fruits à perdre. L

 

PS: Patrick kiest in Lier voor de aflossing en verdedigt samen met Juli-ploegleden Ann, Annick en Bart (ze verjaren alle vier in de maand juli!) de Apso-kleuren. En in april zal hij aan de start staan van de Antwerp 10 Miles.

10:34 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (8) | Tags: marathon lier |  Facebook |

08-03-07

Anim...Anim...

Anim – klapklap klaaaap – anim – klapklap klaaaap… Ik weet niet meer precies waar het was, en dat is ook niet belangrijk, maar het Catalaanse kinderstemmetje dat de onafgebroken sliert lopers aanmoedigde door hen ‘anim’ (moed; kop op!...) toe te roepen en bijgevallen werd door de ‘klapklap klaaap’ (scanderend applaus) van de lopers bezorgde mij kippenvel, en ik moest een traan wegpinken van emotie omwille van de verbondenheid die op dat moment tussen de lopers onderling en tussen de lopers en het publiek ontstond. Ik vermoed dat we een paar km voor de Calatravabrug waren, en dat was een punt waar ik naar uitkeek, niet alleen omdat het een van de oriëntatiepunten was die ik gewis zou herkennen, maar ook omdat even verderop de eerste – theoretische – 1/2 M erop zat, en dus ook de meeste hellingen in het parcours. Inmiddels was het al flink warm geworden, en zag ik eruit als een verzopen waterkieken door de talrijke ‘douches’ (sponzen, waterflesjes) die ik onderweg had genomen. Op dit moment had ik al meer kruit verbrand dan in Eindhoven over dezelfde afstand. Maar de wetenschap dat ik in Lier 25K net onder 2 u gelopen had, gaf me de kracht om mijn tempo (uiteraard lager dan in de Pallieterstad) toch nog een paar km aan te houden. Een scheutje energiegel net voor de bevoorrading op 25K was de beloning daarvoor. Op 30K was het moeilijk – vooral het terug-op-gang-komen na de drankstand, want daar voelde ik de buitenkant van mijn linkerknie steken. Pas bij de derde poging heb ik doorgezet, in de wetenschap dat ik een paar km verder zou aangemoedigd worden door onze vrienden. Een honderdtal (?) meter verder was de pijn verdwenen. In de buurt van de Avenida Icaria (onze Barcelonese thuis) keek ik uit naar Manuel en/of Gelia – of  beter: ik hoopte dat zíj mij zouden opmerken want zelf had ik al mijn kracht nodig om mijn missie tot een goed einde te brengen. Helaas, we hebben elkaar gemist, maar desondanks had het idee hen te kunnen zien mij emotionele kracht gegeven. Even verderop liepen we het Parque de la Ciutadella in, en al enige lopers lasten een wandelpauze in. Voor mezelf vind ik dat nu geen optie meer. Dóórgaan is het devies, en ik denk aan Patricks woorden tijdens de laatste moeilijke kms van lange duurlopen: ‘Uit deze leer je de kracht putten om een marathon uit te lopen. Niet stoppen, Ann!’ Even voor de bevoorrading aan de Arque de Triunfo (35K) slurp ik de laatste druppel gel uit het enige zakje dat ik bij had, en ik denk nu aan Geerts commentaar op ons blog: ‘Aan de Arc de Triomphe begint dus de Marathon’, en ja, wat mij betreft, een Marathon mét hoofdletter. Waterflesje aannemen, bekertje sportdrank drinken, doucheke nemen… en op, richting oude stad. Vanaf hier staan de toeschouwers rijen dik. ‘Venga, anim, enhorabuena, bravo…’ maar de lucht van een restaurantje bezorgt me enige afkeer – hoe tuk ik ook ben op de Spaanse keuken. Plots duikt Anke een paar meters voor mij op. Tijdens de eerste kms na het vertrek vonden we elkaar ondanks de massa een paar keer terug en liepen dan enkele tientallen meters samen, maar telkens liet ik haar gaan want ik vreesde dat haar tempo voor mij net iets te hoog lag. In de omgeving van Camp Nou was ik haar helemaal uit het oog verloren. Dat ik haar nu nog tegenkwam verbaasde me. We zitten ergens rond km 37 vermoed ik. Aan de voeten van Columbus (einde Ramblas) merk ik dat achter mij een gat gevallen is doordat agenten meermaals de mensen laten oversteken als ik net gepasseerd ben: 'Sí ahora, pasa ahora!'. Ik pep mezelf op: nog één enkele start-to-run-proef, en ik voel me solidair met de aspirant-lopers die hun eerste volle 5 km aan één stuk lopen. Bij 40K trakteer ik me op een laatste bekertje sportdrank. Neen, het smaakt niet, maar ik heb de energie (voor mijn part tussen de oren) nodig om de finish te halen. En dan komt Ana… Ana Giralt Pratt. Ze wordt voortdurend, onafgebroken, aan één stuk, zonder stoppen… toegeroepen door haar begeleider. ‘Ana, Ana, molde, molde, Ana, Ana, venga, molde, Ana, Ana…’ Nu word ik door vrienden en familie in Spanje zelf ook Ana genoemd, en ja, van die aanmoedigingen heb ik dan maar lekker mee geprofiteerd. Jammer voor hen dat andere lopers blijkbaar anders heetten, want nog steeds vielen er stil of bleven stappen. En dan staat daar plots Patrick. Een hand, een groet, nog even… Nog 500 m dus, want op de Garmin staat al lang 42, maar sinds km 30 (zowat de eerste km-zuil die ik opmerkte, en dat was niet omdat die dingen niet groot genoeg waren) had ik een verschil vastgesteld van zo’n 330 m, en bij 40 K was dat gestaag opgeklommen tot zowat 500m. Toen koesterde ik nog de hoop dat de laatste kms wat korter zouden uitvallen. Maar neen dus! Met het enthousiasme van Patrick op m’n netvlies gebrand trotseer ik de laatste helling naar de finish. Voor mij loopt een man met z’n dochtertje aan de hand. Samen genieten zij van het hartverwarmende applaus en enthousiasme van de menigte, dat mij echter bij de start méér kippenvel en emotie bezorgd had – en toen ook het lood van de voorbije dagen uit m’n benen wegnam - dan nu waar ik alleen maar kan denken aan de andere kant van de blauwe boog. Maar het gejoel van die duizenden stemmen stuwt me wel naar die boog toe. Er stond 03.37.20 op de digitale klok toen ik die net voor de matten ontdekte. Garmin, die ik bij mijn eerste passage daar had opgezet, gaf 03.36.03 en 42.760 m aan, goed voor een feestmaaltijd van 2094 kcal. En die laatste begon met een voorgerecht van bananen, sinaasappels, appels, noten en gedroogd fruit, doorgespoeld met water en Powertrade (voor de liefhebbers, maar ik had daar dik genoeg van!).  Twee sinaasparten, een halve banaan en een gesprekje met een Spanjaard verder, kwam Anke tussen het fruitbuffet gewandeld, met ook rond haar nek de mooie medaille met op een van de zijden een bas-reliëf van de Eixample (uitbreiding) van Barcelona met z’n haaks op elkaar kruisende straten waardoor een patroon van vierkanten ontstaat, dat echter doorsneden wordt door de Avenida Diagonal.Eixample - Apartamentos en BarcelonaBarcelonamedailleweb

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samen met Anke wandel ik naar de trappen voor de expohal. Onderweg botsen we op Filip en even later vinden we ook Patrick. Ik ga nog even terug het startvak in om m’n oude shirt op te pikken, maar in de berg kleren is die onvindbaar. Niet erg, ’t was een oude, maar ik zou hem uit sentiment bijgehouden hebben.

Thuis worden we door Gelia en Manuel beloond met een beurt in het Thalassa-complex op de zeedijk, een paradijs van whirlpools, stoombaden, sauna’s, zwembaden… Zonder die verwenpartij had ik allicht de trappen van de Casa Batlló (een van die prachtige Gaudíhuizen) op maandag zélfs niet achterstevoren naar beneden gekund… Muchas gracias, Gelia y Manuel, también por la

estancia más agradable en vuestra casa!

 

Nog een beetje logistiek... hoewel die niet helemaal klopt met de officiële gegevens (afstand; Sporttracks werkte zelfs bij naar 43,1 km). En nu we dan toch officieel bezig zijn: de organisatie tekende voor mij een netto-tijd op van 3u36min08sec. Daarmee eindigde ik als 2020ste in het totaalklassement, was ik 69ste vrouw (van 765) en 14de (van 241) in mijn categorie (Vt45F), en had ik de volgende dag benen die op elke trap normale dienst weigerden.

Klik op foto voor een duidelijkere versie.

 

Barcelona forerunner5

 

En tot slot een sfeerfilmpje 

Besluit: voor herhaling vatbaar!

 

22:30 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (14) | Tags: marato barcelona, marathon |  Facebook |

07-03-07

Marathon Barcelona 2007

Ondanks een late aankomst in Barcelona op vrijdagavond maakten we zaterdagmorgen toch nog even tijd om wat te gaan loslopen langs de strandboulevard (30’).  Twee vaststellingen: ten eerste, van mijn enkel had ik geen last meer; ook het stijve gevoel van de voorbije week was nu helemaal weg; en ten tweede: het was daar naast het strand en in volle zon heel warm !  Dat beloofde voor zondag, want de plaatselijke weervrouw voorspelde nog hogere temperaturen.  Na de middag begaven we ons naar de Marató Expo om onze startnummers af te halen.  Daar liepen we Anke en Filip tegen het lijf.  Zij waarschuwden ons voor de lange wachtrijen, en inderdaad: Ann moest wel 1,5 uur aanschuiven; ikzelf had na 1u mijn borstnummer, 2 T-shirts, een Spaanse editie van Runners en nog wat andere gadgets en reclame (mooi ingepakt in 2 sportzakjes) te pakken.  Ook voor de gratis pasta was het uren aanschuiven zodat we wijselijk besloten elders een broodje te gaan eten (op een terrasje, in de zon).  (Tip voor wie volgend jaar zou deelnemen: ook op vrijdag kan je je nummer afhalen, en dan is er nauwelijks volk).  Van de planning om vroeg te gaan slapen, is niet veel in huis gekomen.  We hebben zelfs nog een deel van de maansverduistering kunnen zien.

Zondag: wekker om half zeven, een sneetje brood met confituur, 2 pannenkoeken met honing en een banaan, en dan naar de metro.  Onderweg nog een energiereep gegeten.  In elk station dat we passeerden, stapten steeds meer en meer deelnemers op.  De nachtbrakers die op dit uur pas naar huis terugkeerden, keken maar raar op !  Toen we boven de grond kwamen, straalde de zon reeds volop aan een helblauwe hemel.  Duizenden mensen krioelden over de Avenida Maria Cristina.  Gauw onze trainingspakken uitgedaan, en sportzak afgegeven in de tot “guardarropa” omgetoverde exporuimte.  Gelukkig waren er voldoende mobiele toiletten voorzien aan het einde van de startplaats, zodat we daar niet te lang moesten wachten.  Nog een sportdrank en zo’n 20 minuten voor de start begaven we ons naar de startblokken.  Ik had bij de inschrijving een tijd opgegeven van 3u – 3u30 voor mezelf en 3u30 – 4u voor Ann, maar kon haar toch “binnensmokkelen” in het 2e startvak.  Om stipt 8u30 werd de start gegeven en konden de 9571 deelnemers (7441 voor de marathon; de rest voor de 10km) zich op gang trekken.  sortida Marató Barcelona 2007Na zowat 1 minuut kon ook ik de startlijn overschrijden.  In het begin was het even slalommen – blijkbaar is niet iedereen even eerlijk in het opgeven van een realistische eindtijd – en moest ik toch wel doortrekken om bij de pacergroep van 3u te geraken.  Gelukkig kreeg ik na mijn aansluiting nog even tijd om te recupereren voor we aan de eerste helling begonnen (buurt van Camp Nou).  Bij de eerste bevoorrading (flesjes mineraal water van 33cl, enkele flesjes sportdrank van 0,5l en ook bekertjes met sportdrank) had ik evenwel moeite om aan drank te geraken zonder te stoppen, omdat onze groep zo groot was.  Daarom besloot ik rond km9 even te versnellen zodat ik mij vóór de grote groep rustiger kon bevoorraden. Op de grote, brede lanen was er nauwelijks schaduw en niet alleen de drank, maar ook de sponsen (vanaf km7,5 om de 5km) waren meer dan welkom.  Ik heb dan ook heel wat meer gedronken dan in Eindhoven vorig jaar.  De rest van mijn flesjes water kiepte ik gewoon over m’n hoofd voor wat extra verfrissing.  De Passeig de Gracia en vooral de Passeig Sant Joan bleken toch wel meer te klimmen dan verwacht.  Ook op de rest van het parcours waren geregeld golvende stukken.  Halfweg zat ik nog mooi op schema voor een eindtijd van 3 uur, maar toen merkte ik reeds dat de krachten aan het afnemen waren en dat ik het moeilijk zou krijgen dit tempo vol te houden.  Tot km30 heb ik nog meegelopen met de pacergroep, maar toen ik aan de bevoorrading in de Diagonal Mar-wijk even wat meer tijd nam om extra drank te nuttigen, was er al snel een gat van 10 meter.  Ik slaagde er niet in om dit dicht te lopen en zag integendeel de groep langzaam maar zeker meer afstand nemen.  Dan maar besloten om wat gas terug te nemen.  Vanaf dat moment was het ieder voor zich: sommige mensen stonden schijnbaar stil; anderen liepen mij voorbij alsof ze pas gestart waren.  De verschillen worden snel groot.  Gelukkig volgden enkele minder rechte stukken, en waren er luide aanmoedigingen van de talrijke toeschouwers in het Ciutadella-park, op de Pl. de Catalunya, aan de kathedraal en op de Ramblas.  Dat zorgde voor wat extra broodnodige adrenaline.  De laatste 4 km was het echt afzien voor mij; soms leek het alsof ik nauwelijks 10km/u liep.  Maar dat bleek slechts schijn, want uiteindelijk deed ik over de 2e marathonhelft slechts 6 minuten meer dan over de eerste.  De laatste honderden meters stonden de toeschouwers rijen dik, en werden we massaal toegejuicht.  Nog even licht bergop en dan – eindelijk – over de eindstreep: 3u02’42” (5’28” beter dan mijn vorige besttijd in oktober 2006 in Eindhoven).  (midden op foto in felrode singlet)

barcelona2007patrick

Dik tevreden; al was ik graag binnen de 3u geëindigd, maar dat was door de warmte niet haalbaar.  Voorbij de aankomst kregen we nogmaals volop drank (water en Powerade), en een massa fruit.  Op lange tafels lagen duizenden bananen, appels, appelsienen en noten klaar. Dat heeft mij enorm gesmaakt.  Nadat ik op krachten gekomen was, ben ik enkele honderden meters teruggekeerd om Ann en Anke nog aan te moedigen tijdens hun laatste meters.

De wedstrijd werd (natuurlijk) gewonnen door een Keniaan – Johnstone Chebii – in 2u12’04”.  Bij de dames zegevierde de Nederlandse Krstijna Loonen in 2u42’02”.  De Franse ex-wielrenner Laurent Jalabert, die zich aan het omscholen is tot triatleet, eindigde 62e in 2u45’53”. 

Mijn netto-tussentijden: 5km in 20:44 / 10km in 41:12 / 21,1km in 1:28:22 / 30 km in 2:06:06 / 42,195km in 3:02:42.

Ondanks de warmte (officiële temperatuur om 10u30 in de schaduw was 22°) en de vermoeidheid tijdens het 2e deel, was dit toch een mooie ervaring: een verbetering van mijn PR, een schitterend parcours, en nog enkele dagen genoten van onze favoriete stad.  Wat wil een (lopende) mens nog meer !?

NB: wie zin gekregen heeft: volgende editie vindt plaats op 2 maart 2008.  Inschrijvingen mogelijk vanaf 2 juli 2007 (www.maratobarcelona.com)

            Patrick

22:31 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: marathon barcelona 2007 |  Facebook |

04-03-07

Vanuit een zonovergoten Barcelona

Ondanks het vroege startuur (8u30) is het een "warme" Marathon geworden: bijna 20graden in de schaduw, tussen 25 en 30 in de zon.  Gelukkig was er voldoende bevoorrading: we hebben nogal wat afgedronken onderweg (en nee: geen sangría).  Hoewel Ann niet van de warmte houdt, liep ze toch een mooi PR: netto-tijd = 3u36min8sec.  Daarmee werd ze heel knap 69e vrouw (en 14e in haar leeftijdscategorie).  Ikzelf besefte rond km25 dat 3u (voorlopig ?)iets te hoog gegrepen is, en heb toen gas terug moeten nemen.  Toch ook een nieuw PR : netto-tijd = 3u2min42sec.  Dat betekende een 384e plaats; 60e in mijn categorie.

Flip van Disrun deed het schitterend: hij eindigde op een 89e plaats in 2u48min51sec (en dat ondanks de hitte en het slenteren door Barcelona).  Partner Anke haalde het einde in 3u39min07sec.

Meer nieuws volgt wanneer we terug in België zijn.  Ondertussen genieten we nog even na van de supervroege lente in deze mooie stad.

                                                                           Patrick

21:07 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (22) | Tags: marathon barcelona 2007 |  Facebook |

28-02-07

De laatste loodjes

Nog even wat trainingsnieuws: Ann liep vorige week nog 57,5 km bij elkaar, met veel afwisseling tussen snelheid, afstand en recuperatie.  Ze deed nog enkele bruggen, experimenteerde voor het eerst met “yasso’s” (voor meer uileg: zie het bericht “5 marathons later?” en de reacties) en liep nog een 20km tegen marathontempo. Deze week houdt ze het bij enkele keren loslopen.

Ikzelf heb vorige week rust genomen na de verzwikking van zondag 18/2.  Vrijdag probeerde ik dan voorzichtig 5 km te joggen.  Gelukkig voelde ik geen pijn, en ook de dag erna was er - behalve wat stijfheid – niets te merken aan mijn enkel. Zondag  toch maar gekozen voor een langere “test” en 1u45’ gelopen met af en toe eens een langere versnelling.  Ook nu zonder problemen – een hele opluchting !  Gisterenavond heb ik dan op onze groepstraining de 5,2 km gelopen in marathontempo.

Voila, nu aftellen tot zondag en hopen op een leuke wedstrijd daar in Barcelona.  De voorlopige weersvoorspelling :  

Sunday
Clear sky. High:  20° C; Low:  11° C. Wind SSW  14 km/h.

Dat ziet er goed uit.

Er zouden 7200 inschrijvingen zijn, waarvan 55% buitenlanders (vorig jaar waren er 38% niet-Spanjaarden).  En net als overal ter wereld stijgt het aantal vrouwen dat zich aan een marathon waagt: 16% van de deelnemers in Barcelona is vrouw (in 2006 slechts 9%).

Hartelijk dank voor alle aanmoedigingen die we mochten ontvangen.  Wij wensen op onze beurt iedereen die dit weekend ergens een wedstrijd loopt veel succes; vooral onze APSO-clubgenoten die zaterdag modder en regen zullen trotseren in Zandhoven tijdens de laatste criteriumcross van dit seizoen.

                                              Patrick

18:41 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

19-02-07

5 marathons later?

 ... zien we er dan zo uit?

Op zoek naar een webpage over tempotrainingsmogelijkheden*, stuitte ik bij Prorun op onderstaande info. Met m'n kleine lichaamslengte moet ik misschien toch maar beter stoppen met lopen...

Prorun: "Body impact - Hardlopen heeft een unieke impact op het lichaam. Iedere pas die je maakt is het equivalent van 2 tot 3x van je lichaamsgewicht. Dit heeft tot gevolg dat na de finish twee centimeter kleiner bent geworden.
Naarmate je vermoeidheid toeneemt, des te sterker wordt dit effect -
Bij een gemiddelde pas staat een voet circa 200 milliseconden op de grond en zweeft circa 500 milliseconden in de lucht.
Zodra de vermoeidheid begint op te komen, wordt je pas minder efficiënt en sta langer op de grond. Doordat je langer op de grond staat, heeft het lichaam meer tijd om de " krachten" te absorberen. Het gevolg hiervan is dat je voeten, knieën en heupen pijn kunnen gaan doen.

Hier lees je welke impact het lopen van een marathon nog meer op je lichaam heeft. Niet dat ik je wil ontmoedigen... er staat gewoon nog wat interessante info bij.

(*)PS: Ik zoek: trainingsvorm waarbij telkens 800 m snel gelopen wordt tegen een bep. percentage van je max. snelheid (er was een omrekiningstabel bij) - de methode was genoemd naar iemand, maar je raadt het al: ik ben de naam vergeten. Doet dit bij iemand een belletje rinkelen? Laat het me dan aub ook horen. Alvast beste dank! Bij gebrek aan de juiste info zal ik dan nu maar effe wat bruggen gaan lopen :-(

16:43 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18-02-07

Ai !

Omdat Ann wegens een muziekexamen van een van onze dochters zaterdag niet mee kon met de duurlooptraining van AC Lyra, liep ze vrijdag op haar eentje een lange duurloop van 37 km.  Er was maar 35km gepland, maar ik was vergeten wegwijzers te hangen onderweg zodat ze een kleine omweg  maakte.  De training zelf is zonder problemen verlopen.  Zelf deed ik vrijdagavond een intervaltraining op de brug over de autostrade (16x snel naar boven).  En zaterdag liepen we dan samen een rustige herstelloop van 7 km.  Vandaag (zondag) stond mijn lange duurloop gepland.  Ik had aan club- en dorpsgenoot Bart L. gevraagd of hij zin had om mee te lopen.  Ondanks het feit dat zijn marathonvoorbereiding (loopt misschien Lier, maar zeker Antwerpen) nog niet zo ver gevorderd is, liep hij toch de volle 35 km mee uit.  Spijtig genoeg verzwikte ik mijn enkel op zo'n 4 km voor het einde.  Even gestopt en daarna rustig naar huis gelopen, waar ik snel icepack en Flexium bovenhaalde.  Voorlopig blijft het leed beperkt tot een lichte pijn.  Hopelijk blijft het daarbij.

                                                                                      Patrick

21:53 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-02-07

Geslaagde test

Net terug van een rustige traningsloop (10km in 50min) in de striemende regen terwijl dochter Sara naar de klarinetrepetitie was in Broechem.  Gisteren was er van lopen immers niets in huis gekomen wegens buitenlands bezoek.

KW0L7213Zaterdag liepen we de laatste Natuurloop in Lier (25km).  Het werd een meer dan geslaagde test voor onze Barcelona-marathon.  Ann bleef ondanks een lichte verkoudheid net onder de 2 u zonder echt tot het uiterste te gaan, en werd opnieuw derde vrouw.  En ikzelf haalde het in 1u41’.  Toch waren de weersomstandigheden naar Lierse gewoonte weer niet ideaal: de wind bleef deze keer beperkt tot zo’n 3 beaufort, maar reeds van bij de start viel er een lichte druilregen.  De laatste kilometers werd de neerslag heviger en kouder, zodat we met verkleumde handen en licht onderkoeld snel na de aankomst de warmte van de cafetaria en daarna de douches opzochten.  Omdat we de volledige 100km van de 5 Natuurlopen beëindigd hadden, ontvingen we nog een mooi T-shirt.  We kijken met tevredenheid terug op deze 5 trainingswedstrijden, zowel wat onze eigen prestaties betreft als m.b.t. de organisatie.  AC Lyra, hartelijk dank en we komen zeker terug.

De wedstrijd zelf dan: na een snelle start (tempo 15km/u) leek het me wenselijk om wat gas terug te nemen.  Ik moest dan ook kort voor de spoorwegbrug clubgenoot Bart, blogger Filip (Disrun) en enkele anderen laten gaan, maar kon toch vlot boven de 14km/u blijven ondanks de lichte tegenwind op het lange stuk langs het Netekanaal.  Daardoor bleef ik hen steeds in het vizier houden.  Vanaf het moment dat we op de Netedijk terugdraaiden naar Lier kon ik iets versnellen (lichte rugwind ?) en haalde nog enkele deelnemers in.  Op de piste bleef er nog voldoende kracht over voor een laatste tempoverhoging.

Volgens onze vriend Garmin was de afstand uiteindelijk 24,5 km; bij Filip las ik dan weer 24,7 km.

Tussentijden volgens diezelfde Garmin: 5km in 20’21” – 10km in 41’03” – 15km in 1u01’57” – 20km in 1u22’52” – 1/2M in 1u27’00” – 24,5km in 1u41’04”.KW0L7684KW0L7789

                                                                                              Patrick

22:18 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (4) | Tags: natuurloop lier |  Facebook |

06-02-07

futloos

Vorige week zaten beide “zotten die de lof van het lopen bezingen” in een loopdipje : veel werk, weinig slaap, de verjaardag van onze jongste … van lopen kwam er niet zo veel in huis.  Gelukkig hebben we ondertussen de draad weer opgenomen.  Zaterdag raapten we al onze moed bijeen, want het was hoog tijd voor een superlange duurloop in voorbereiding op de marathon van Barcelona van 4/3.  Via de bossen tussen Zandhoven en Oelegem, het Vrieselhof, Antitankkanaal, gemeentebos in Halle en Zoerselbos bereikten we onder een stralende zon Zoersel-Dorp.  Langs Zoerselhof en de andere kant van Zoerselbos (Boshuisje) keerden we terug naar Zandhoven.  Volgens de Garmin hadden we uiteindelijk 35 km gelopen (in 3u15’).  Zondag stond er dan een recuperatieloopje van zo’n 10 km (tegen 10km/u) – samen met een bevriend koppel – op het programma; en maandag was het rustdag.

Deze (dinsdag)avond trotseerden we met de APSO-groep sneeuw, wind en kou.  Voor mij is dit mijn wekelijkse snelheidstraining; Ann (licht verkouden) deed het deze keer rustig aan.

Morgen misschien nog wat intervals, en zaterdag staat de laatste Natuurloop (25km) in Lier op het programma.  Wie weet zien we daar nog andere bloggers (?).  Iedereen is welkom om 13u op de piste van AC Lyra voor 5km, 10km of 25 km. Tot dan ?

                                                                                              Patrick

22:32 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |