Lof der zotheid

Kloof dichten tegen 25 mei (20 km van Brussel)

2008-04-27T16:23:44+02:00

Ik ben net terug van een kennismakingsloop met de andere Ladies (en ook heren) van de sponseractie Ladies in Red ten voordele van Afghaanse vrouwen, maar in het bijzonder voor de aanschaf van bevallingskits om de hoge kinderbedsterftecijfers naar beneden te halen. Deze actie is al eens uitvoerig aan bod gekomen op dit blog - voor meer info: klik op betreffende link in linkermarge.

Via stortingen is er een 2000-tal euro binnengekomen - cashgeld was nog niet geteld. Helaas, het streefdoel was 8000 €! Dus daar zijn we nog veraf. Daarom nogmaals: stop aub ook effe een duit in het zakje, als je dit nog niet hebt gedaan natuurlijk. Elke gift is welkom en kan gestort worden op rekeningnummer 877-7986501-19 van VIVA-SVV met vermelding '20 x 20 x 20'.

HEEL HARTELIJK DANK!!

PS: er valt niet alleen een financiële kloof te dichten tegen 25 mei, maar wat mij betreft ook een conditionele. Pff :-/ . Door omstandigheden heb ik de laatste weken nauwelijks gelopen. Er is dus werk aan de winkel. Gelukkig ga ik niet naar Brussel om een goeie tijd te lopen (ik herinner me blogverhalen over de chaotische aankomst vorig jaar met minutenlang wachten om te kunnen binnenlopen) maar voor het goeie doel. Da's eens wat anders en ik hoop echt dat de actie veel mag opbrengen. Hoe meer euro's, hoe meer kinderen de kans zullen hebben te kunnen opgroeien met hun moeder, en niet als (halve) wees.

Marathon, een keertje anders

2008-03-22T07:45:23+01:00

Theater 'Marathon'

Datum: vrijdag 18/04/2008 20.30 tot 21:00

Rob Sian en Tony Dunham schreven samen Marathon, een stuk over vriendschap en obsessie. Bert Cosemans speelt een maniakale marathonloper die zijn leven hoopt te vergeten in de zuiverheid van het lopen. Lopen als religie. Bart Van Avermaet speelt zijn maat, de pragmaticus, die niet verlegen zit met een mop. Hedonisme in menselijke vorm. De clash tussen deze twee persoonlijkheden met hun verschillende visie op de wereld staat garant voor een levendig, ontroerend avondje theater. 90 minuten bloed, zweet en tranen. Hilarisch en gevoelig tegelijkertijd. Een ‘must’ voor alle joggers en lamzakken! Vertaling door Tableau nr.1

locatie:
De Notelaar
Lierselei 19
2390 Malle

organisatie:
gemeenschapscentrum Malle ism Davidsfonds Westmalle
Sint-Jozeflei 26
Tel.: 03-312.33.75
ilse.vandeschoor@publilink.be

Bron: http://www.malle.be/pages/event.aspx?id=61812

-------------------------

Een makkelijke Marathon mag ook wel eens. Onze kaarten zijn dus alvast besteld.

20 km van Brussel x 20 x 20

2008-03-18T10:37:15+01:00

Neen, ik heb geen plannen om van de Twintig een ultraloop te maken. Das wäre des Guten zuviel. Waarover gaat het dan wel? Eenvoudig, een sponsoractie op touw gezet door De Ladies in Red (zij-kant, ABVV-vrouwen, VIVA-SVV en FOS). Zij zochten - en vonden - 20 enthousiaste loopsters en lopers om de 20 km van Brussel op 25 mei te lopen voor het goede doel.

Enige tijd geleden kreeg ik zelf de vraag doorgespeeld van mijn jeugdvriendin Karin Jiroflée - vooral Vlaams-Brabanders onder jullie zullen haar kennen om wille van haar sociaal en politiek engagement - en uiteraard heb ik meteen mijn medewerking toegezegd. Lopen combineren met een goed doel en een babbel met een jeugdvriendin (want Karin loopt zelf ook mee), wat is er beter op een zondagnamiddag?

SPONSORACTIE LADIES IN RED (zij-Kant, ABVV-vrouwen, VIVA-SVV en FOS)

Het doel - aankoop van bevallingskits voor Afghaanse vrouwen - is vastgelegd, de 20 km uitgetekend, de loopsters gevonden. Alleen de centen moeten nog gezocht - en liefst ook gevonden - worden. Daarom deze warme oproep om te sponsoren! De bedoeling is om per te lopen km per loopster 20 € bij elkaar te sprokkelen.

Waarom Afghaanse vrouwen?

Afghanistan heeft ’s werelds hoogste sterftecijfer voor vrouwen tijdens bevallingen en vrouwen worden er niet gerespecteerd. Bovendien ondersteunt VIVA-SVV in Afghanistan een prachtig Belgisch initiatief: het Vrouwenhuis van Istalif bij de hoofdstad Kaboel. In dit Vrouwenhuis kunnen vrouwen leren lezen, schrijven en naaien, krijgen ze hygiënelessen en medische zorg.

Wil jij solidair zijn met het initiatief, stort dan snel je bijdrage op rekeningnummer 877-7986501-19 van VIVA-SVV met vermelding ‘20 x 20 x 20’ Alvast heel hartelijk dank!

SPREID HET NIEUWS!!!! (Copy/paste de tekst vanaf de tussentittel)

Achtergrondinfo: Gevaarlijk kraambed

Speciaal voor Patrick

2008-03-17T11:50:16+01:00

Tja, dat heb ik (Ann) ondervonden ;-) en ik heb niet eens lang moeten wachten :-))

PS: dank aan Buddha bij wie ik de foto gaan lenen ben

Marathon Barcelona 2008 - verslag patrick

2008-03-10T07:49:29+01:00

Hier volgt mijn verslag van onze vakantie in Barcelona en de deelname aan de Marathon 2008:

Woensdag zijn we – niet zonder enige problemen - vertrokken naar Barcelona met SN Brussels: nadat reeds enkele weken geleden onze vlucht met 2 uur verlaat was, kregen we nu ook af te rekenen met een vertraging van nog eens 2 uur (wegens dichte mist in Barcelona). Daardoor bereikten we pas om 21 u het appartement dat we samen met een bevriend koppel gehuurd hadden. Gelukkig was er rechtover een winkelcentrum (Diagonal Mar) met o.a. een supermarkt die tot 22 u open bleef. Zo konden we nog gauw enkele inkopen doen om iets te eten.

De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan enkele musea. Eerst bezochten we het MACBA. Het gebouw zelf is prachtig, maar zowel de permanente tentoonstelling als de tijdelijke (moderne kunst) vielen tegen. Daarna het vlakbij gelegen CCB : niet zo’n mooi gebouw (alhoewel de overhangende glazen spiegelwand wel spectaculair is), maar wel twee interessante tijdelijke fototentoonstellingen, de ene over toevallige ontmoetingen met onbekende vrouwen, de andere met shockerende beelden over slachtoffers van landmijnen. Aan de andere kant van de straat ligt de faculteit Filosofie van de Universiteit van Barcelona. Daar zijn we in het studentenrestaurant (“back in time”) een eenvoudige (maar goedkope) dagschotel gaan eten. Daarna via de Ramblas en de Paseo de Gracia naar La Pedrera, het bekende meesterwerk van architect Gaudi. In de namiddag hebben we dan onze Barcelonese vrienden opgezocht, en daarna zijn we gaan loslopen langs de zeedijk.

Vrijdag trokken we na het ontbijt naar de Maraton Expo op Montjuic. Na onze slechte ervaring van vorig jaar (uren aanschuiven op zaterdag) wilden we er deze keer tijdig bij zijn om onze rugnummers en chips af te halen. Dat bleek een goede keuze, want we hoefden helemaal niet aan te schuiven. Onderweg waren we in een metrostation Anke Morreel en Filip Gerard tegen het lijf gelopen. Ook zij keerden dit jaar terug naar Barcelona voor de marathon. Na wat rondneuzen op de diverse standen van sportwinkels, maratonorganisatoren e.d., bezochten we het nabij gelegen Caixa Forum. Dit is een cultureel centrum gevestigd in een oude modernistische fabriek. Daar liepen enkele heel mooie (gratis !) tentoonstellingen, o.a. over de Etrusken en over het honderdjarig bestaan van het Palau de la Musica (met heel mooie muziek- en beeldfragmenten). Ook het Miro-museum vereerden we nog met een bezoek. Na het eten keerden we terug naar de Paseo de Gracia om wat te winkelen, en om het Palau Robert te bezoeken. Daar liep immers een hommage aan een van onze favoriete Spaanse schrijvers: Manuel Vazquez Montalban. Het bleek een heel frisse en inventieve tentoonstelling te zijn die heel goed weergaf wat in het leven van Montalban belangrijk geweest is: sociaal engagement, liefde voor Catalonië en voor lekker eten.

Zaterdagmorgen stond de Breakfast Run op het programma: de organisatoren van de marathon hadden de bekende Spaanse loper Abel Anton aangetrokken om “haas” te spelen voor een jogging over het parcours van de laatste 4,195 km van de olympische marathon uit 1992. Enkele honderden (vooral buitenlandse) lopers waren hierop afgekomen en samen liepen we in een gezapig tempo tegen de flanken van de Montjuic-heuvel naar het Olympisch stadion, waar we mochten eindigen met een rondje op de piste waar indertijd Linford Christie goud haalde op de 100m en de Koreaan Hwang Young-Cho de zware marathon won (2u13’23”). Toch wel een speciale ervaring, en een leuk (weerom gratis !) toemaatje. Nadien kregen we nog een “ontbijt”: enkele pakken koekjes, een flesje water en een heel straffe koffie. In de namiddag bezochten we nog het Palau Guel l (na jarenlange restauratie is voorlopig enkel de inkomhal en de kelder - gratis - te bezichtigen), het romaanse kerkje van Sant Pau del Camp (net te laat, want gesloten), het oude Hospital de la Santa Creu, de Born-wijk en het Picasso-museum. ’s Avonds probeerden we tijdig te gaan slapen.

Zondag: de grote dag. Om 6u30 opgestaan, pannenkoeken als ontbijt en dan snel met de metro naar de start. Onderweg nog een banaan en een energiereep gegeten. Elk metrostation stappen meer en meer deelnemers op, tot we op de Plaza de España met honderden uit de ondergrond stromen. Bovengekomen zien we duizenden mensen en een stralend blauwe hemel: het belooft weer warm te worden. Ann moet dringend op zoek naar een ”sanitaire installatie”, want er rest maar een half uur meer voor de start en de wachtrijen zijn lang. Zelf ga ik onze sporttas afgeven in de perfect georganiseerde bewaarruimte, eet nog een energiereep en drink wat sportdrank. Na nog een plas en wat loslopen, ga ik naar het startvak van de -3uur, waarvoor ik me ingeschreven had. Daardoor sta ik (10 minuten voor de start) toch nog vrij vooraan. Om exact 8u30 (na de “ode aan Barcelona” door Montserrat Caballé en Freddy Mercury) klinkt het startsein en stormen de 8000 deelnemers over de Avenida Maria Cristina tussen de 2 Venetiaanse zuilen naar de Plaza de España. Ik heb onmiddellijk de pacers van 3 uur in het vizier en probeer hun tempo te volgen. Dat is echter moeilijker dan ik dacht: de eerste 5 km gaan immers vooral omhoog (naar het Camp Nou-stadion) en achteraf bleek dat hun begintempo iets te snel was. Omdat ze daarna wat gas terugnemen, en ik er niet echt van hou om in een heel grote groep te lopen, ga ik door op mijn tempo en laat de pacers achter mij. Na 10 km haalt Filip mij bij; we lopen een tijdje samen tot we de Paseo de Gracia opdraaien. Op deze lange klim moet ik hem echter laten gaan. Ook op de kort daarop volgende klim (Passeig de San Joan) probeer ik krachten te sparen en niet te forceren. Vlak voor de afdaling naar de Sagrada Familia kan ik aansluiten bij een groep van zo’n 15 man: een heel bont gezelschap met 2 Polen, een 3tal Fransen, een Bask en enkele Catalanen. Ook zie ik iemand met een T-shirt van een club uit Nijvel. Ik probeer in deze groep te blijven, vooral omdat op de volgende lange rechte stukken de wind soms vrij sterk op kop waait. Maar langzamerhand krijgen sommigen het moeilijk en de groep valt uit elkaar. Halfweg zit ik op 1u28’ en loop dan rond de 400^e positie. Na de bevoorrading van 25 km (er is nu ook fruit beschkbaar) zie ik Filip voor me uitlopen. We komen in de buurt waar we verblijven en onze vrienden staan me luid aan te moedigen. Enkele kilometers lopen Filip en ik samen, maar aan de drankpost op 30km moedigt hij me aan om door te lopen, want zelf wil hij even een pause inlassen. Vorig jaar had ik het hier moeilijk en moest toen de pacers laten gaan; nu loop ik nog steeds voor de hazen uit, kan mijn tempo aanhouden en haal steeds meer lopers in. Op de lange zandweg in het Ciutadella-park krijg ik het toch moeilijk; er is hier geen schaduw en de temperatuur is ondertussen opgelopen naar 20°. Ik stop even (km35) om te drinken en een banaan te eten (mijn “energiegel” was ik onderweg verloren) . Het is moeilijk om daarna terug te starten en het tempo terug te vinden. Gelukkig draaien we naar de oude stad: hier zijn de straten smaller en is er meer schaduw en minder wind. Ik loop nu helemaal alleen, kijk bij elke kilometeraanduiding op m’n klok en reken uit welk tempo ik moet lopen om binnen de 3 uur te eindigen: tegen 12km/u moet het lukken ! Maar het wordt moeilijk, zwaar; m’n benen zijn moe; ik wil stappen i.p.v. lopen. De laatste kilometers gaan weer licht omhoog en ik moet op mijn tanden bijten. Wanneer ik de Avenida Maria Cristina opdraai en aan m’n laatste 100 m begin zie ik in de verte nog steeds een “2” staan op de electronische klok. Ik ga het halen ! Op 2u58’30” overschrijd ik als 262^e de eindstreep (gecorrigeerde netto-tijd: 2u58’15”). Dolgelukkig maar doodop. Kort na mij komt ook Filip aan binnen de 3 uur (de 34^e keer voor hem op 61 marathons !). Eerst de medaille en daarna massa’s drank en fruit. Ik probeer in beweging te blijven, te stretchen. Ik zie ook nog Anke en daarna Ann het einde halen.

We gaan nog naar de zondagse boekenmarkt Sant Antoni en blijven daar even supporteren voor de laatste deelnemers die nog bezig zijn aan hun marathon. Daarna naar het appartement voor een verdiende douche, wat eten en rusten. In de late namiddag wandelen we langs het strand naar onze vrienden die in het oude Olympisch dorp wonen, en ’s avonds verwennen we onszelf met een lekkere paella op restaurant en daarna op het appartement een “tarta de whisky”.

Maandag zijn we natuurlijk stram en stijf. We trekken nog naar de rommelmarkt El Encants, maar al snel komt het einde van onze vakantie in zicht. Volgend jaar Valencia op 15/2/2009 ?

Patrick

Marató BarcelonA-NN

2008-03-06T10:54:30+01:00

Drie dagen later en nog steeds heimwee. Het is moeilijk om in ons Belgenland weer op dreef te geraken, niettegenstaande de stijfheid inmiddels geheel uit de benen verdwenen is - dinsdag reeds een 8-tal km losgelopen met de groep, of beter met Peggy, want de groep was al gauw uit het zicht verdwenen.

Anders was het op zondagochtend om 8u30 (officiële start). Van loslopen was er geen sprake, van inlopen ook niet. Rond tien voor acht arriveerden we op de Plaza de Espanya. Terwijl Patrick zich omkleedde besloot ik om nog 'even' een toiletbezoekje in te (p)lassen. Even? Precies om 8u20 was het mijn beurt - en toen stonden er nog veel lange rijen wachtenden! Op weg naar de start liep ik Anke (en Filip) tegen het lijf en samen zochten we het startvak op, waar we even later door Koen op de schouder werden getikt. Toen we ons realiseerden dat we misschien gestart waren, stond er al een minuut op de klok. Op de streep liep Anke meteen weg - haar zou ik pas in de luchthaven weerzien. Zelf wilde ik 'rustig' starten, niet sneller lopen dan 12km/uur want een hoger tempo zou ik niet kunnen volhouden, toch geen 42 km lang. Nog geen 5 minuten later bleek het al mis te lopen: in het Garminees klonk het 4.48 (ondanks de lichte stijging van het parcours). Pas bij km 4 had ik even het juiste tempo te pakken, maar ik was het snel weer kwijt. Klimmen, dalen, enthousiaste lopers en publiek... temporiseren lukte niet. Nochtans besefte ik maar al te goed dat ik daar straks zwaar zou moeten voor betalen (zie eerder verslag van de Halve Marathon van Lier, waarin ik vertelde dat ik er geen zelfde afstand meer achteraan had kunnen plakken). De eerste Halve legde ik af in 1.44.57 (officiële tijd, want in het Garminees rond 1.43.12, ongeveer m'n tijd in Lier). En inderdaad, de tweede Halve zou een marteling blijken - de eerste kms kon ik het tempo nog een beetje aanhouden, maar ook dat was telkens een verrassing want ik had het gevoel dat ik niet sneller meer ging dan 10. Ploerten was het. Rond 27 km liepen we voorbij ons appartement, en ik speelde even met de vraag of ik zou uitstappen of nog een eindje doorlopen met Johan (hij en zijn vrouw waren met ons naar Bcn gekomen om de 10Km te lopen, maar die werd dit jaar helaas niet georganiseerd, en dus had hij voorgesteld om een eindje met me mee te lopen). Ik zat erdoor, m'n benen stijf en stram. Maar het bovenwerk was nog fit en opgeven ligt niet in mijn karakter; 'effe halt houden' echter wel en dus hield ik bij Km30 een culinaire stop: 1 of 2 stukken banaan, 3 kwartjes sinaasappel, bekertje sportdrank + een flesje water voor onderweg. Km 30 werd er daardoor een van 8min30! Vanaf dan werd het elastiek lopen - dat blijkt wel niet zo uit Garmin die gemiddelde snelheid aangeeft tussen 10 en 11 km/u. In realiteit is dat iets sneller lopen, maar stoppen bij de sponsen, bij de drankpost, in de buurt van de Barcelonese vrienden... Arme Johan, die niet houdt van stoppen, vertrekken, stoppen, hervatten... Gelukkig bleek hij toch van zijn loopje genoten te hebben - en bij km 39 stapte hij eerlijkheidshalve uit. Het applaus in de volgende straten had hij niet verdiend. Ik wel dan?, vroeg ik me af. Met al m'n gesukkel? Tja, misschien wel, omdat ik er allicht als enige in geslaagd ben om de tweede helft in precies 2:00:00 af te leggen! Met andere woorden: na 3:44:57 zat m'n missie erop. Superenthousiast ben ik daar niet over - liever had ik een beetje dichter bij mijn preoperatieve tijd gezeten (3u36). Maar als ik relativeer - half mei vorig jaar ben ik na operatie aan de benen herstart met beurtelings lopen en stappen van de ene naar de andere lantaarnpaal; en verder nog wat andere omstandigheden - tja, dan kan ik maar beter tevreden zijn. De medaille is in elk geval binnen, en voor de derde keer een plekje in de Runners ranking van Marathonloopsters verzekerd, tenminste als de criteria niet wijzigen.

PS: op zaterdag namen we samen met Johan deel aan de Breakfastrun. Het parcours ging over de laatste 4,195 m van de Olympische Marathon van 1992 en eindigde zoals het hoort in het Olympisch Stadion op Montjuig. Wie Barcelona kent of een beetje taalgevoel heeft, weet dat je daar naar boven moet. We liepen bewust traag mee om niet al te veel kracht te verspillen voor de volgende dag. Het lopen op de tartanpiste als kers op de taart was zalig, en Johan en ik draaiden een extra rondje. Aansluitend kregen we 'ontbijt': 3 diverse pakken koekjes en een dubbele vingerhoed koffie, waar je 's anderendaags nog wakker van was. Enkele sfeerbeelden van deze run.

De taal van Garmin

2008-03-05T11:41:55+01:00

http://www.flickr.com/photos/lofderzotheid/sets/72157604047343686/

Mijn taal volgt later... Tot dan.

(PS: druk voor een vergroting van de foto eerst op de foto, en vervolgens op 'all sizes' links vlak boven de foto)

Enkele cijfers ...

2008-03-04T22:29:04+01:00

Net terug van de wekelijkse APSO-groepstraining (8tal km). Zowel Ann als ik hebben heel rustig meegelopen, ondanks de stijve spieren. Hopelijk bevordert dit een snel "herstel", want de trap afdalen gaat vandaag toch wel moeizaam.

Via onderstaande links krijg je onze individuele resultaten van de Maraton van Barcelona 2008 met gecumuleerde tussentijden, de plaats in het deelnemersveld (elke 5km) en de tijd per 5 km:

voor Ann: http://217.76.145.117/maratobcn/cgi-bin/detalles_resultados.py?lloc=3190;lang=es

voor Patrick: http://217.76.145.117/maratobcn/cgi-bin/detalles_resultados.py?lloc=262;lang=es

Maraton Barcelona 2008

2008-03-03T21:37:58+01:00

Net terug thuis van Barcelona: gauw onze resultaten ...

Ann 3u44'57" (netto-tijd)

Patrick 2u58'15" (netto-tijd) : nieuw PR en eindelijk onder de drie uur !

Verslag volgt een van de volgende dagen.

Buenos días

2008-02-21T09:47:09+01:00

Precies over een week worden we hier (foto) wakker, een appartementje op een tiende verdieping - we zullen het geweten hebben als zondag of maandag de lift defect blijkt! - nabij de Diagonal in Barcelona. In de verte (volgens de annonce 200m, maar minstens het dubbele lijkt me op mappy reëler) de zee, de hemel blauw, de huizen rondom zonovergoten. Zaaaaalig. Drie dagen hebben we om te genieten van deze prachtige, zuiderse, bruisende stad. De vierde dag zal er gelopen worden, vééééél gelopen worden. Twee keer zal ik oogkleppen moeten opzetten: de eerste keer als we de Diagonal aandoen, de tweede keer als we op een boogscheut van het huis van onze vrienden in Villa Olimpica passeren. Iets verderop (35km), bij de Arco de Triunfo, is het opletten geblazen voor De Man met de Ijzeren Hamer, en begint de échte Marathon. Pff... of we in staat zullen zijn De Man te ontwijken? Patrick wel, zelf zal ik moeten afwachten.

Waarom? De 1/2 M in Lier afgelopen zaterdag was een mooie test, met een mooi resultaat (Patrick eindigde als 11de in 1.25.05; ik in 1.42.49 - een bevestiging van mijn huidig abonnement op de 4de plaats(vrouwen). Alleen, na afloop voelde ik me niet in staat om dezelfde afstand opnieuw af te haspelen, daarvoor hadden de laatste kilometers mij te veel moeite en doorzetting gekost. Onderweg heb ik zelfs een paar keer gedacht aan stoppen (aan de drankstands rond 7 en 12K doe ik dat sowieso, plus las ik nog een extra drankpauze in even na 15km waar we een berm moeten oplopen en er iemand van de organisatie staat bij wie ik mijn leeggoed kan achterlaten). In het laatste bochtige stuk (zo'n 3km) met wind op kop, heb ik verdomd stevig op mijn tanden moeten bijten - ik weet zelfs niet meer of ik daar ook niet eens effe in panne gevallen ben - in elk geval is al mijn marathonwilskracht eraan te pas moeten komen, en het feit dat ik m'n goeie tijd op de 15km (1u11) niet wilde opofferen aan die duivelse wind en bochten op het eind. Maar geloof me, het kostte me veel moeite! Iemand zei achteraf dat ik daar nog goed 'doorging', maar het voelde eerder aan alsof ik 'dooDging' - alleszins mijn benen, want het bovenwerkt blijft naar behoren functioneren. Ook het recuppen verloopt redelijk vlot (geen stijve spieren) - da's ook al iets hé? Hoewel..., de duurloop van 13km zondag viel me toch eerder zwaar. En dat is wat me verontrust. Ik hoop dat het gewoon de vermoeidheid van de laatste hogekilometervolumeweken (nieuw woord voor Van Dale) is die speelt - januari was goed voor 213 km, februari tot nog toe voor 217 km. Bovendien had ik 2 dagen voor de Halve van Lier een reeks van 10 yassoo's succesvol afgewerkt, incl. uitlopen een training van een 17-tal kilometer.

Let wel, ik spreek hier voor mezelf. Bij Patrick lijkt het allemaal wel veel vlotter te gaan. Ik denk dat hij goeie vooruitzichten heeft voor Barcelona. En ik ook eigenlijk, toch als het betreft genieten van de stad, de Spaanse vrienden ginds, en de Belgische die meegaan.

Een trainingsweek in telegramstijl

2008-02-10T21:52:24+01:00

De voorbije maanden heb ik weinig tijd gehad om te bloggen of om blogs te lezen, maar gelukkig ben ik wel blijven lopen. Vorige week (krokusvakantie) had ik – eindelijk – ook nog eens een week verlof, en daarvan heb ik gebruik gemaakt om flink door te trainen. De week in een notendop:

Zaterdag 2 febr: 30 km duurloop; eerste 20 km rustig met Ann (5’30” à 6’/km), daarna 10 km alleen tegen 4’30”/km). ’s Avonds de quiz van de Gezinsbond.

Zondag 3 febr: 45’ loslopen met Ann. ’s Namiddags gaan wandelen en ’s avonds etentje voor de verjaardag van jongste dochter.

Maandag 4 febr: 9 x 800m (telkens in 3’) + uitlopen (met Ann) = 19 km. Tijdens de laatste km is Ann gebeten door een hond. Gelukkig niet erg, maar toch maar naar de dokter voor tetanos-spuit en hechtpleisters.

Dinsdag 5 febr: bezoek aan Brugge (o.a. Brouwerij De Halve Maan) en de kust (Blankenberge). 10 km gelopen, waarvan 5 km keihard beuken tegen wind en regen.

Woensdag 6 febr: na een nachtje Duinse Polders (Blankenberge) een frisse strandwandeling en dan naar Lille/Rijsel voor een bezoek aan de nicht van Ann.

Donderdag 7 febr: samen met Ann lange trage duurloop (Zandhoven – Zoersel – Oostmalle – Westmalle – Zoerselbos – Zandhoven) van 36 km in 3u46’.

Vrijdag 8 febr: rustdag voor de beentjes

Zaterdag 9 febr: cross in Putte-Kapellen. Ann miste – nog maar eens – net het podium. Zelf was ik heel tevreden: na voorzichtige start (2 korte, maar stevige klimmetjes per ronde + enkele zware modderstroken) toch het tempo kunnen opdrijven en behoorlijk geëindigd (6 km in 23’44”).

Zondag 10 febr: lange snelle duurloop van 27 km in 1u58’, daarna nog 4 km uitgelopen.

In totaal 143 km in 9 dagen: dat kan tellen ! Vanaf nu doe ik het rustiger aan, want over 3 weken staan we aan de start van de marathon in Barcelona. Volgende zaterdag wel nog even testen tijdens de halve marathon in Lier (4^e Natuurloop van AC Lyra). Hopelijk is het dan ook mooi weer, en vooral … windstil.

Patrick

Ethymologie

2008-01-31T13:23:37+01:00

LA PALABRA DEL DÍA

maratón

En el año 490 a. de C., cuando los soldados atenienses partieron hacia la llanura de Maratón para entablar batalla con los persas, sus mujeres quedaron pendientes del resultado porque los enemigos habían jurado que, después de la batalla, marcharían sobre Atenas, violarían a sus mujeres y sacrificarían a sus hijos.

Al conocer esta amenaza, los griegos ordenaron a sus esposas que, si no recibían noticia de la victoria en veinticuatro horas, deberían matar a sus hijos y suicidarse enseguida.

Los griegos ganaron, pero la contienda les llevó más tiempo del que habían pensado, de modo que temieron que ellas ejecutaran el plan. Para intentar evitarlo, el general griego Milcíades ordenó a su mejor corredor, el soldado y atleta Filípides, que corriera hacia Atenas, situada a cuarenta kilómetros. Filípides recorrió esa distancia tan rápidamente como pudo y al llegar, apenas logró decir «Vencimos», y cayó muerto por el esfuerzo.

Sin embargo, Heródoto cuenta que, en realidad, Filípedes fue enviado antes de la batalla a Esparta para pedir ayuda, y que había tenido que correr doscientos cuarenta kilómetros en dos días.

Sea como fuere, unos tres mil cuatrocientos años más tarde, en 1896, en los primeros Juegos Olímpicos de la era moderna, Filípides fue homenajeado con la creación de esta prueba cuya distancia era de cuarenta kilómetros, pero que desde 1908 está estipulada en 42,19 kilómetros.

stem stem stem dank dank dank

2008-01-27T12:06:17+01:00

GEZOCHT :

supporters voor SPRING IN 'T VELD

Stem op SPRING IN 'T VELD!!

op WWW.OLYMPISCHEFAMILIE.BE

Wie is dit sportieve gezin?

Wij kennen ze als trouwe en vooral superactieve leden van onze atlietiekclub APSO. Een rustig gezin dat op zowat elke wedstrijd voltallig aanwezig is, en in de uitslagen zie je dus verschillende keren de naam Van Springel opduiken.. Vader en moeder hebben er inmiddels ook al enkele marathons opzitten. Met z’n allen liepen ze bovendien een aflossingsmarathon. Maar ze blijven bescheiden. Momenteel zijn ze in de running voor de vijfde plaats in bovenvernoemd spel. Geef hen aub uw steun! Misschien belonen zij u dan wel met een verslagje van hun olympische ervaring op dit blog.

Je kan 1 keer per emailadres stemmen op WWW.OLYMPISCHEFAMILIE.BE.

Vergeet NIET om je stem te valideren door de bevestigingsmail te beantwoorden via de aangeboden link!

(Opgepast: misschien moet je de bevestigingsmail wel in de spamfolder van je mailprogramma zoeken)

Stemmen kan nog tot 7 februari, maar liever vandaag dan morgen!

ALVAST HEEL HARTELIJK DANK!!!!!

Effe denken

2008-01-19T15:02:08+01:00

ZATERDAG 2 FEBRUARI 2008 om 20 uur in de Parochiezaal te Zandhoven17e quiz van de Gezinsbond Ploegen van 4 tot max. 6 personen Deelnemen kost 15 € per ploeg. ELKE DEELNEMER WINT EEN PRIJS!!!! Inschrijven tot uiterlijk 28 januari bij Hubert De Schutter 03/484.32.44

Koude kramp

2008-01-14T11:51:30+01:00

Afgelopen weekend begon voor mij met koude kramp. Nee, niet tijdens de 1/2 marathon in Lier (in het kader van de 100 km Natuurloop) die Patrick in 1u29 afhaspelde en ik ondanks een stevige verkoudheid/hoest en de obligate drankstops in 1u47. Uiteraard stond er ook weer een flinke wind op de dijken, maar gelukkig kregen we die op het eind in de rug zodat ik m'n vooropgestelde tempo van gemiddeld 12km/u tot aan de finish kon aanhouden, al leden mijn tanden daar (figuurlijk) heel erg onder.

Koude kramp is iets wat je in luie zetel krijgt, en liefst figuurlijk. Mij overkwam het vrijdag bij het zien van 'Man bijt hond' en meer bepaald de reportages over het slachten van kippen en het bevruchten van koeien. Ik vraag me af hoe sommige mensen zichzelf vinden als ze zich achteraf op tv bezig horen. In hun plaats zou ik de rest van het jaar niet meer durven buitenkomen - en bovendien blij zijn dat het jaar nog maar pas begonnen is. De kippenboeren werd gevraagd hoe zij hun kippen slachten. Eén van hen stopte de kip met zijn kop eerst in een omgekeerde verkeerskegel waarvan de top was afgesneden; door de smalle opening kwamen dan nek en kop van de kip te zitten, zodat hij de nek gemakkelijk kon afsnijden. Zijn besluit: hij voelde zich goed bij die methode, en zijn kip ook! Vraag ik me af waarom de man zijn arm dan nog een halve minuut tot aan zijn schouder meeschokte met het spartelende lichaam van het dier in de kegel. Gelukkig kon ik het hem niet vragen, hij zou misschien geantwoord hebben dat het dier genoot van een orgasme?!? Een tweede kippenboer zweerde erbij dat het oversnijden van de keel een mooie dood is - zou hij er ook zo over denken als hemzelf, zijn vrouw of kinderen hetzelfde lot overkwam? Allicht niet, want de overige kippen mochten het slachtspektakel niet meemaken; het gebeurde om het hoekje.

En van de dood gingen we naar het leven. Daar zorgde een boerenkoppel voor. "Z'est'er klaar veur" , zei Madame, ' ze verliest al slijmekes'. 'Tijd voor romantiek.' Ze neemt de koe bij een touw, en als toeschouwer verwacht je dat ze de tochtige koe naar een stier gaat brengen. In plaats daarvan vervoegt ze haar man, die zijn arm tot halverwege zijn biceps in de vagina van het arme dier stopt, om er voor te zorgen dat de metalen sonde die er ook nog bij moet, goed bij de baarmoedermond komt. Zo krijgt de tochtige koe haar portie zaadjes binnen (ik weet niet meer precies hoe ze dat zei). In elk geval vond de boerenvrouw het nodig te vermelden, dat zij en haar man dit altijd samen deden; hun eigen kinderen hadden ze immers ook samen verwekt. Daarom vond ze het zo romantisch. Man, man, man... mag ik hopen dat ze toch ook nog een andere bevruchtingsmethode kent?

Ik moet bekennen, ik was zo verontwaardigd over beide reportages, dat ik misschien niet exact dezelfde woorden meer leg in de mond van de juiste persoon, maar bovenstaande was echt wel de boodschap. Wie over 'Net gemist' beschikt, de aflevering 'Man bijt hond' van afgelopen vrijdag (11/01/08) kan herbekijken en voor mij zou kunnen opnemen, die zal ik heel dankbaar zijn. Geef mij aub een seintje. Toch hoop ik dat ik dit alles maar gedroomd heb; het zou me gelukkiger maken...

Loopinfo: De week in cijfers: week 2 was door werk en hoest/verkoudheid goed voor 45 km. Aangezien ik al een week met een luchtwegeninfectie sukkel, is het misschien beter dat ik een paar daagjes niet loop tot ik helemaal ben uitgeziekt.

Week 1 was goed voor 72 km

2008-01-06T20:38:21+01:00

Vandaag nog eens een dertiger, eigenlijk 32-er achter de kiezen gestoken. De eerste 11km liepen we met z'n drietjes (bedankt voor het extra gezelschap en temposetting, Jean), daarna 19km met z'n tweetjes (dank voor het hazen en de drankjes onderweg, Patrick), en dan nog 2km alleen. De eerste 11 gingen vrij vlot, de volgende 19 gingen van vlot naar moeilijk: tot km 25 liep het nog redelijk, en toen begon het te voelen als de laatste 7 van een M. Tot 30 km (2u48 - stops om nieuwjaarskussen te geven, te drinken en pauze-pipi incluis) heb ik op m'n tanden gebeten om het tempo nog rond 11 km/u te houden. De laatste 2km was het nog harder bijten om het bij 10km/u te houden. Die laatste 2km brachten mijn weektotaal op 72 km; dat van Patrick ligt iets hoger door een extra yassoo en het feit dat hij tussen 2 yassoos in blijft lopen, terwijl ik wandel of hooguit wat dribbel. Deze week moet er weer les gegeven worden, en zal ik het lopen en bloggen misschien wat moeten terugschroeven. Maar met de Marato Barcelona die stilletjes nadert, kan dat maar beter niet te veel zijn. In elk geval staat er volgende zaterdag (12.1.2008) de 1/2 M natuurloop van Lier op het programma.

Bob heeft nog veel werk

2008-01-04T12:18:52+01:00

Misschien vonden jullie onderstaand verhaal een van de afgelopen dagen ook in je mailbox, en of het al dan niet waar is, boeit niet zo (boeien= turbotaal voor 'belangrijk, of interessant zijn'). Telkens weer wordt hier of daar een gezin door dronkenschap ontwricht, vernield. En elke keer, is een keer te veel.

Op de laatste dagen vóór Kerstmis, haastte ik me nog naar de
stad om cadeau's te kopen waar ik nog niet in geslaagd was om
eerder te kopen.
Terwijl ik aan het kijken was op speelgoedafdeling, merkte
ik een kleine jongen op van ongeveer 5 jaar. Hij hield een pop
tegen zijn borst gedrukt en streelde het haar van de pop en keek zo
droevig.
Ik was benieuwd voor wie deze pop bedoeld was.
Dan draaide de kleine jongen zich om en vroeg aan de oude
vrouw naast hem:
"Oma, weet u zeker dat ik niet genoeg geld heb?"
De oude dame antwoordde: "Ik weet dat je niet genoeg geld
hebt om deze pop te kopen, mijn beste kind."
Dan vroeg zij hem om hier 5 minuten te blijven terwijl zij
gauw even rond ging kijken.
De kleine jongen hield de pop nog in zijn hand. Tot slot
liep ik naar hem toe en ik vroeg hem aan wie hij de pop wilde
geven. Het is de pop die mijn zus zo graag wilde hebben voor
Kerstmis. Zij was zo zeker dat de Kerstman hem zou geven.'
Ik antwoordde hem dat de Kerstman hem misschien wel zou
brengen.
Maar hij antwoordde droevig: "de Kerstman kan hem niet aan
haar geven waar zij nu is. Ik moet de pop aan mijn moeder geven
zodat zij hem aan haar kan geven wanneer zij daarheen gaat." Zijn
ogen waren zo droevig terwijl hij dit zei. 'Mijn zus is naar God
gegaan en papa zegt dat mama Ook spoedig naar God zal gaan. dus ik
dacht dan kan zij de pop aan mijn zus geven. "
Dan toonde hij me een zeer aardige foto van hem waar hij aan
het lachen was.
Hij zei: "ik wil ook dat ze deze foto meeneemt zodat ze mij
niet vergeet."
Ontdaan van dit verhaal keek ik snel in mijn portemonnee en
gaf de jongen wat geld. Gaf hem wat extra geld omdat hij eigenlijk
ook nog een witte roos bij haar wilde leggen.
Toen ik thuis kwam herinnerde ik een lokaal krantenartikel 2
dagen geleden, wat melding maakte over Een dronken chauffeur in een
vrachtwagen die een auto raakte waar een jonge vrouw en een klein
meisje in zaten. Het kleine meisje stierf gelijk, en de moeder werd
in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht en was in coma.
Was dit de familie van de kleine jongen?
Twee dagen na deze ontmoeting met de kleine jongen, las ik
in de krant dat de jonge dame was overleden. Ik kon het niet laten
en ging een bos witte rozen kopen en ging naar het mortuarium waar
het lichaam van de jonge vrouw was opgebaard.
Zij lag daar, in haar doodskist, hield een mooie witte roos
vast. Ook lag er een foto van de kleine jongen en de pop op haar
borst.
De liefde die deze kleine jongen voor zijn moeder had en
voor zijn zus is toch heel duidelijk. In een fractie van een
seconde, had een dronken chauffeur dit alles van hem afgenomen.

Onderaan de mail stond:

Nu heb je 2 keuzes:
1) Verzend dit bericht naar iedereen die je kent.
2) Doe alsof zoiets je nooit raakt

Of je kan het zoals ik op je blog zetten...

Update: vandaag vijf yassoo's afgewerkt, en alle vijf geslaagd, al was de grens hééél dichtbij. Toch tevreden, want ik vond het al moeilijk om tot bij het yassooparcours op 2 km van onze voordeur te geraken... pfff ... en had nooit gedacht dat ik er 1 binnen de tijd zou lopen, laat staan 5. Patrick liep er 6, ook naar tevredenheid. Met de training van vandaag erbij hebben we voor dit jaar 40km op de teller staan. Hopelijk lukt het om tijdens het weekend de geplande dertiger rond te krijgen. Vanaf maandag zal het weer moeilijker worden om het lopen in het school(werk)schema te passen... Maar we zien wel zeker?

2008

2008-01-01T00:15:17+01:00

Ziezo, er is weer een bladzijde omgedraaid. 2008 dient zich netjes aan, voor sommigen misschien nog sneeuwwit, voor anderen met al wat snelle krabbels voor afspraken, voornemens, nieuwe uitdagingen... In elk geval hopen we voor elkeen dat ook deze bladzijde des levens gevuld zal geraken met heel veel fijne ontmoetingen en belevenissen. Moge 2008 jullie heel veel geluk brengen, en alweer de beste bladzijde van je eigen levensboek worden!!!

Daarom wensen we iedereen een jaar
als een alfabet
met alle letters van A tot Z
van Arbeid, Blijheid, Creativiteit
tot Zege, Zon en Zaligheid;

en voor lopers een alfabet met ooka andere woorden,
als (snelle) Aankomsttijden, Bloggen, en Crossen
tot X-socks en Yassoo's zonder Zuchten.

Kasteellopersjogging Vorselaar

2007-12-31T10:30:19+01:00

Afgelopen zaterdag werd de kerstcorrida van Leuven gelopen. We hadden hem eigenlijk ingecalculeerd, maar toen ik ons o-l wilde inschrijven, bleek de voorinschrijving net afgelopen. Dus... we zijn niet gegaan (de kans dat we de dag zelf aan de bak zouden komen was maar klein). In plaats daarvan liepen we in Vorselaar een jogging/wandeltocht (zonder tijdsopname): 15 km door prachtige stukjes natuur met onderweg glühwein, jenever, water, chacha, granny's.... allerlei lekkers, en ruimte - veel ruimte - om je voeten neer te planten. Je kon er ook inschrijven voor 5 of 10 km. Verkeerdelijk zou je kunnen denken dat je 1, 2 of 3 rondes moest lopen, maar dat was niet zo. Er waren drie verschillende trajecten uitgestippeld die elkaar af en toe kruisten en bij de bevoorrading effe samensmolten. Als je de 15 wilde verlengen, kon je er makkelijk een andere afstand aan vastknopen. We hadden met een paar andere clubleden afgesproken; met vieren liepen we de 15, twee jongeren kozen bij een van de splitsingen voor de 10. Een uitgebreide stop aan de drankpost incluis (8 min.) liepen we 1u30 over onze 15. In de tegenwindstukken had ik het (mede door nog wat andere omstandigheden) met momenten lastig om m'n drie mannelijke collega's bij te houden, maar samen uit samen thuis, en dus beet ik door om het tempo vast te houden, en zij om niet te versnellen. Bedankt daarvoor! Voor onze 3 € inschrijving kregen we niet alleen een luxe-drankpost met zowel in- als uitwendige opwarmers (resp. jenevers en een vuurkorf), maar op de koop toe een consumptiebon, waarvoor je zelfs een Leffe van 2€ kon kiezen. Zelf had ik meer aan een heerlijke, verse soep. Lopen als deze zijn echt prachtig als training - je laat je niet vangen aan snelle starters (er wordt vertrokken tussen 9 en 13 u) rondom je en ook niet aan een tijdsopname - en achteraf is er evengoed douchegelegenheid. Misschien is het een idee om er volgend jaar een blogloopmeeting van te maken?

In elk geval, voor ons was het een mooi alternatief voor de corrida in mijn jeugdstad, en volgend jaar zijn we er allicht weer van de partij!

Optimisme in de natuur

2007-12-28T11:17:59+01:00

Meer woorden behoeft deze foto eigenlijk niet. Ik vind hem prachtig. Stel, je hebt zorgen (of tijdens een wedstrijd heb je het effe moeilijk), je slaat je ogen ten hemel... en je ziet dit. Daar kan je toch alleen maar van opkikkeren! Hopelijk kennen de meeuwen in Barcelona deze formatie ook...

Met dank aan Peggy en Bart die mij deze foto doorstuurden.

@ Vogelkenners: welke vogels vertonen dit kunstje? (Ik waag een gok op een of andere roofvogel)

Kerstweek

2007-12-26T21:05:21+01:00

Inmiddels zijn ook de Kerstdagen weeral gepasseerd. Kerstavond brachten we onverwacht door met veel volk rond tafel (eigenlijk 2: een voor de jeugd en een voor 18+): vrienden en buren die op het laatste moment werden uitgenodigd en mee van de partij konden zijn.

Patrick en ik vierden (stilletjes ook) onze eerste 30-er van de voorbereiding op Barcelona. Die liepen we vorige zondag voor 2/3 samen; zelf deed ik er iets minder dan 3 uur over. We vertrokken onder een stralend blauwe lucht, maar de laatste 3 kwartier liepen we in de erwtensoep (die ik op dat moment liever letterlijk had gehad). De maandagse uurtjes dienden om het kerstfeestje voor te bereiden; de dinsdagse om te luieren (na een nachtrust die pas begon om 5u 's morgens). Vandaag (woensdag) haalden we wat schade in door het lopen van vijf (P) en vier (A) yassoo's die we beiden onder de beoogde tijd hielden (ondanks het opnieuw laat gaan slapen om 1u - deze keer zaten Julie Andrews en de familie Von Trap daar voor iets tussen). Mijn bedoeling was om er drie te lopen, maar m'n truitje lag nog aan de andere kant en ik moest dus terug. De vierde was dus een probeersel, maar hij lukte in exact dezelfde tijd als de tweede. Met in- en uitlopen bij legden we zo'n 13/11 km af. Nadien namen we deel aan het kerstfeestje van ons loopclub Apso: lekkere broodjes en een koffiekoek in heerlijk gezelschap. Beter kan je een training niet afsluiten! Bedankt aan ons gedreven bestuur!

Zaterdag plannen we om deel te nemen aan de jogging/wandeltocht in Vorselaar, een aanrader van Ralf, die wel meer gulden looptips heeft (Kasterlee en de Descente de la Lesse liepen we immers ook op zijn aanraden). Je kan er 5, 10 of 15 km lopen (of wandelen) en de bevoorrading is uitgebreid. Ideaal dus voor een duurlooptraining en een frisse neus in deze eindejaarstijd van knusheid, gezelligheid en lekker hapjes. Enjoy all of it!

Marathon Barcelona 2008

2007-12-19T15:24:07+01:00

¡Tú inscripción se ha realizado con éxito!. Ya estás oficialmente inscrito en la Marató de Barcelona que tendrá lugar el próximo 2 de Marzo 2008. Para verificar la inscripción búscate en la lista de corredores que encontrarás en www.maratobarcelona.com.

¡Gracias por participar y buena suerte!

Je ziet het, de kogel is door de kerk. Vliegtuigtickets naar Barcelona hebben we al enkele maanden in ons bezit, sinds gisteren zijn we ook 'oficialmente inscritos' voor de M in onze lievelingsstad. Met andere woorden, er zal vanaf nu ten Huize de Zotten weer flink wat gelopen moeten worden. En voorlopig zijn we daar al goed mee bezig. Twee zondagen geleden staken we al 25 km achter de kiezen, en vorig weekend liepen we 16M-wedstrijd in Lier op zaterdag, en op zondag een duurloop van 20 km. De Natuurlopen van Lier zijn trouwens een prachtige voorbereiding op het lopen van een marathon!!!

Ik zou graag proberen om een sponsoringsproject te koppelen aan onze deelname aan de Marató, maar dat is werk voor tijdens de kerstvakantie. Binnenkort lees je er hier dus meer over. Inmiddels, loop ze!

Brrrrr...

2007-12-17T21:14:58+01:00

Na een zachte herfst eindelijk vriestemperaturen. Gelukkig werd de ergste kou zaterdag ll in Lier gecompenseerd door een stralende zon. Voor de 2^e Natuurloop was dan ook weer veel volk komen opdagen, waaronder enkele bloggers - blijkbaar zijn het vooral blog-koppels die naar Lier afzakken ;-) . Filip had onmiddellijk opgemerkt dat ik Asics Trainers droeg en vroeg dan ook of ik er ging invliegen. Ondanks de kou en het feit dat ik die morgen nog een halve dag moest werken, was ik inderdaad van plan om nog eens voluit te gaan. Bij de start heb ik me dan ook vrij vooraan opgesteld, zodat ik op de smalle Netedijken snel mijn eigen tempo kon ontwikkelen. De toppers (er waren er wel wat aanwezig) kon ik natuurlijk niet volgen, maar na de eerste brug nestelde ik me in een omvangrijke groep met een behoorlijk tempo. Groot was dan ook mijn teleurstelling toen bij de splitsing iedereen (behalve 1 loper) voor de afslag van de 10km koos. Gelukkig was er deze keer geen tegenwind op het lange rechte stuk langs het Netekanaal; eerder zij- tot rugwind. Ondertussen waren we met z’n drieën, maar na de drankpost versnelde er eentje. Het verschil bleef echter beperkt tot 10 m en wat later sloten we terug aan. De 10km-aanduiding bereikten we na 38’40”. Mijn kompanen kregen het steeds moeilijker en lieten de kop aan mij over. Op het stuk grasdijk moest er iemand de rol lossen. Kort daarna draaiden we 180° om terug naar Lier te lopen, maar kregen daar hoog op de dijk een krachtige windvlaag pal op kop. Even naar adem happen en proberen om het tempo niet al te veel te laten zakken. Het was moeilijk, maar het lukte: we liepen nog een 2tal lopers voorbij. Mijn metgezel nam nog even de kop over, zodat ik even kon “rusten” uit de wind, maar ik had de indruk dat hij heel diep moest gaan. Toch bereikten we samen de piste en met een laatste spurtje haalde ik 1u03’47” – m’n 2^e beste tijd ooit op deze afstand, en bijna 4 minuten sneller dan vorige maand.

Ook Ann verbeterde haar tijd van november met zo’n 5 minuten: ze eindigde nu in 1u18’41”.

NB: voor iedereen die we begin dit jaar warm gemaakt hebben voor de Marathon in Barcelona op 2 maart 2008: inschrijven kost vanaf 20/12 10 euro meer ! Hak die knoop nu maar gauw door en klik op http://www.barcelonamarato.es/cast/index.html .

Patrick

In memoriam

2007-12-13T09:46:01+01:00

Het blog van Geert is niet meer. Even leek het in coma - zoals het onze - maar inmiddels maakte Geert bekend dat hij de stekker heeft uitgetrokken. Hij legt er het blok op - en het blog neer... Jammer, want het was altijd fijn vertoeven op zijn thuispagina's. Langs deze weg wil ik Geert graag bedanken voor de fijne uurtjes leesplezier, zijn loop- en reisverhalen, z'n scherpe kijk op mens en maatschappij en de kwinkslag waarmee hij politieke activiteiten en actualiteit op de korrel nam. Geert was de eerste blogger die me na een berichtje op het blog van runner for runners Bart succes wenste bij het lopen van mijn eerste marathon in Eindhoven 2006. En ook dat vergeet ik niet! Ik hoop dat we hem tijdens wedstrijden nog vaak tegen het lijf zullen lopen, hoewel dat ook niet zo letterlijk hoeft. (Of misschien toch, want dat zou betekenen dat ik er eindelijk eens een deftige snelheid op na zou houden.) In elk geval, Geert, het ga jou - en je gezin - goed!

Hartelijk dank !

2007-12-03T21:39:35+01:00

De voorbije weken zijn niet gemakkelijk geweest door het plotse overlijden van mijn vader. Ik wil zeker iedereen bedanken die zijn medeleven geuit heeft.

Ook een welgemeende dankuwel aan alle joggers en sponsors die ervoor gezorgd hebben dat we een dikke cheque van 11.400 € konden afgeven aan Make A Wish. Proficiat vooral aan Mario, Julie, Edith en Werner die hun schouders gezet hebben onder deze sponsoractie n.a.v. de marathon in Eindhoven. Ook de slothappening in Mol was weer dik in orde (alleen de micro liet het afweten J ). De hoofdprijs (en vele andere prijzen) gingen naar West-Vlaanderen – daar had men zich immers serieus uit de naad gewerkt om veel sponsors te zoeken.

Ondertussen probeer ik wel te blijven lopen – in weer en wind, even alles vergetend, proberen te ontspannen. Zoals gisteren, toen Ann en ik de storm trotseerden voor een lange trage duurloop. Af en toe was het beuken tegen de wind; striemende regen in het gezicht. Er stonden ook enkele wedstrijden op het programma, maar we hebben ons noodgedwongen beperkt tot de Marathon in Kasterlee en de 1^e Natuurloop in Lier. Kasterlee was echt genieten: dit was de eerste keer dat ik zonder PR-ambities aan een marathon begon. Daardoor en ook dankzij het fantastische parcours door de velden en bossen, werd deze 42km een mooie ervaring. Uiteindelijk eindigde ik in 3u25’. Een week later stond dan de eerste natuurloop van AC Lyra op het programma: een 10 mijl-wedstrijd. Ook hier vrij rustig vertrokken, dan via enkele versnellingen van groepje naar groepje gelopen, tot ik enkele compagnons vond die een lekker tempo onderhielden. Na de bevoorrading halfweg zelf het commando genomen en vooral de laatste 5km de snelheid opgedreven: eindtijd: 1u07’30”.

De marathontraining voor Eindhoven blijft blijkbaar nog steeds zijn vruchten afwerpen. Hopelijk kunnen we ook tijdens de volgende drukke periode (examens voor de kinderen, feestdagen) tijd vinden voor voldoende trainingen, want Barcelona wenkt reeds !

Patrick

En/of

2007-11-29T11:08:03+01:00

Eigenlijk zouden we de ondertitel van ons blog moeten veranderen. Tegenwoordig is het immers niet meer joggen EN bloggen OF bloggen en joggen. Neen... helaas, in realiteit blijken de voegwoorden (in het NT2-onderwijs noemen we dit met een modern woord 'linken') van plaats verwisseld. Het is kiezen: joggen of bloggen, want tijd voor beide is er tegenwoordig zelden. Ook andere j/bloggers kampen blijkbaar met dat fenomeen. Koppig als zotten meestal zijn - en dus ook hier in het huis der zotheid - proberen we door te bijten. 'Opgeven' staat maar ergens op een verloren pagina in ons woordenboek, in elk geval vind je het er niet vetgedrukt. 'Minderen', en (laag) 'pitje' wel. Zo werden de 6 km die ik gisteren gepland had, herleid tot 3,5 km. Ook de lange duurloop van vandaag zal een stuk ingekort worden. But we keep on going, enfin running. Gelukkig krijg ik vanaf volgende week een gaatje extra in mijn werkweek want dan loopt een vervangingsopdracht Spaans ten einde. Loop ze!

Water aub.

2007-11-26T21:30:56+01:00

Helaas ben ik meer toe aan effe neerploffen in de zetel, maar toch wil ik dit blog geen stille dood laten sterven. Daarom gauw een kort verslagje. Na een zware week met als afsluiting de begrafenis van Patricks vader op vrijdag, liepen we zaterdag de 10 M in het kader van de 100 km Natuurloop van Lier. Natuurloop heet deze wedstrijd officieel, maar eigenlijk verloopt het parcours bijna geheel over verhard wegdek op de dijken van de Nete en het Netekanaal. Sommige stukken zijn kaarsrecht, andere kronkelen om depressief van te worden, zeker tijdens de laatste kilometers. Patrick haspelde het parcours af in 1u07 en was daarmee 25ste. Je kan je dus voorstellen dat hij in zijn nopjes is met z'n tijd. Zelf verkeer ik weliswaar nog niet in optimale conditie, maar vooral het gebrek aan water speelde mij flinke parten zaterdag. Bij 7 km kregen we 1 bekertje water - voor mij was dat op dat moment 'godennat' want al na 4,5 km keek ik ongeduldig uit naar de drankstand (ik verwachtte er een op 5km). Maar noppes; pas bij 7km werden we gelaafd. Daar passeerde Leo D. me, en gesterkt door het nat probeerde ik een hele tijd in zijn spoor te blijven. Dat lukte vrij goed tot ong. km 11; toen was het vat weer af. Water aub, water aub.... Maar neen, niks meer, zelfs geen regendruppel viel er uit de lucht. En dat is tijdens de Natuurlopen in Lier toch wel uitzonderlijk. Moet je weten dat er deze keer zelfs geen wind stond, toch niet naar Lierse normen. Ik had meer zin om uit protest te stoppen dan om door te lopen, en zo tjokte ik 2 km verder, tot ik uiteindelijk besloot mijn truitje uit te trekken en het tempo weer op te trekken om tenminste sneller bij de drank aan de aankomst te geraken. Daar arriveerde ik 1.23.45 na het vertrek. Hoe het met meer water zou gegaan zijn, kan ik niet vertellen, maar met slechts 1 bekertje zat er echt geen betere tijd in. Mijn motorke loopt nu eenmaal op water; zonder begint het te puffen...

Tijd voor excuses en update

2007-11-18T18:27:33+01:00

Het laatste bericht dat we hier plaatsten (en dat was van de hand van Patrick) is zowat tweeduizend clicks geleden. Eigenlijk schrijf ik dit met rode wangetjes, en geloof me, die heb ik niet alleen van het lopen van de 1/2 marathon deze ochtend in Kasterlee, en ook niet van de koude douche tussen de mannen (allée op dat moment was het er maar 1 meer) achteraf. Tja, met veel meer lesuren dan vorig jaar (aanvankelijk 9 en nu 20) heb ik bloggen (en deels ook joggen) even aan kant moeten schuiven en liet ik de 50.000ste lezer van dit blog ongemerkt voorbijgaan. Mijn welgemeende excuses daarvoor! De voorbije weken waren erg druk, en ook Patrick liep minder dan hem lief was. Vooral deze laatste week was een erg zware door het overlijden van Patricks vader die een val van de trap niet overleefde - hoe het allemaal juist gebeurde zullen we nooit weten want de man woonde alleen. Eén pantoffel liet hij boven aan de trap achter, de andere nam hij in zijn val mee. Volgens de wetsdokter (bij een dergelijk overlijden komen er politie en parket aan te pas; het was alsof alleen Witse niet van dienst was, als ik Patrick hoor vertellen) bleek uit de houding waarin onze (schoon)vader gevonden werd, dat hij zich na de val niet meer heeft bewogen. Een troost die we daaruit kunnen putten, is dat hij dan ook niet (lang) geleden heeft. Maar dat is dan ook het enige. Enfin de marathon van Kasterlee was vandaag een middel om de zorgen even aan kant te schuiven en te proberen genieten van zon en natuur. Het parcours lag er na de zware regenval van eerder deze week drassig, modderig en schuiverig bij, maar verder was het even mooi als altijd. De bevoorrading verliep puik, de sfeer was optimaal, de spaghetti deugdoend - en de Leffe voor de liefhebbers waarschijnlijk ook. Alleen, de douches waren weer ijskoud, maar dit jaar leek het erop dat ze een aantal mannen ingeschakeld hadden om dat probleem enigszins op te lossen. In elk geval vonden een tiental mannen het nodig om een van beide dameskleedruimten (ze staan in verbinding met eenzelfde doucheruimte) te betrekken. En eerlijk, toen we met een aantal vrouwen besloten om dat niet te tolereren en tot herovering van het pand over te gaan, hadden ze niet bepaald haast om te vertrekken. Een vond het zelfs nodig om zich er nog beginnen uit te kleden en te gaan douchen toen de overwinning van de vrouwen al duidelijk was. Daar stond hij dan in zijn Adamspak tussen dertig naakte vrouwen. Of hij zich daardoor ongemakkelijk voelde, dat moet je hem zelf vragen. Misschien heeft hij ook een blog... Enfin, na mijn koude douche ben ik Patrick tegemoet gewandeld, om hem ergens bij de voorlaatste km nog te kunnen aanmoedigen. Maar dat had hij niet nodig, hij liep nog lekker fris en eindigde rond 3u24. Ik heb dan met m'n drankje nog even op Michael gewacht om het hem aan te bieden, maar die had nog genoeg voorraad bij. Samen met Michael ben ik dan maar weer richting finish gelopen, en zo had ik er nog eens 22 km op zitten. De eerste 21 legde ik af in 1u53'43 (eigen meting), maar de officiële tijd zal wel minstens een minuut hoger liggen, want bij aankomst was het flink aanschuiven, iets wat ik in Kasterlee nog nooit heb meegemaakt. Als ik geen preoperatieve vergelijking maak, mijn doel van vandaag voor ogen houd (liefst beneden 2u) en rekening hou het met het feit dat ik de laatste weken (eigenlijk maanden) maar een laag kilometervolume bijeenloop, dan ben ik met die tijd best tevreden (tijdens de twee voorgaande versies liep ik resp. 1.47 en 1.44). Alleen op het eind heb ik effe een tandje bijgestoken om de dame met de twee hazen, van wie er een haar de laatste geasfalteerde bergop van begin tot eind omhoog heeft geduwd, en die ik op de top inhaalde, niet opnieuw voorbij te laten gaan. Dat verdiende ze effe niet, vond ik. En tot slot, het was weeral leuk om nog eens een paar bloggers terug te zien, ook al is dat altijd maar even. En sinds ik actief ben in het CVO van Turnhout, heb ik ook een paar lopende collega's en collega's met lopende wederhelften. Ook zij waren paraat, en ook dat was fijn. Bedankt aan de organisatie en de deelnemers voor een fijn dagje Kasterlee!

Regenboog

2007-11-11T22:16:51+01:00

Onder begeleiding van een prachtige regenboog deze namiddag een rustige duurloop van 21km gedaan (voor het grootste deel samen met Ann). Gelukkig bleef het nagenoeg droog – een zeldzaamheid dit weekend ! Hopelijk blijft ook volgende zondag de regen uit, want dan staat Kasterlee op ons programma; de halve M voor Ann, de hele voor mij. Modderig zal het in ieder geval zijn, want na de zondvloed van de afgelopen dagen zal het parcours er zwaar bijliggen.

Vorig weekend een heel vlotte cross gelopen in ons eigen dorp. In het begin kon ik niet met de snelsten mee, maar de “marathonconditie” zorgde ervoor dat ik tijdens het vorderen van de wedstrijd een aantal mensen terug inhaalde. Spijtig genoeg was de afstand iets te kort; anders was een plaats bij de top10 haalbaar geweest.

Nb: wie de hersenspinsels van AnnAlice mist, zal nog even geduld moeten oefenen. Mijn dierbare wederhelft geeft sinds kort in dagonderwijs Nederlands voor anderstaligen, naast haar avondcursus Spaans. Hierdoor heeft ze weinig tijd om te joggen, en nog veel minder tijd om te bloggen.

Patrick

The week(s) after

2007-10-24T22:06:12+02:00

Na de marathon in Eindhoven weinig tijd gehad om blogs te lezen, laat staan zelf iets te « pennen ». Nogal laat gewerkt, bezoek van een Spaanse achternicht van Ann (dagje mee naar Brugge en omgeving), optreden van de Fixkes bijgewoond, enz.

Toch heb ik vorige week de nodige tijd besteed aan recuperatieloopjes om zo snel mogelijk de benen weer soepel te krijgen na de marathon. Maandagavond een half uurtje (heel moeizaam), dinsdag 40’ met de loopgroep (al heel wat beter) en woensdag een uur samen met Ann. Toen was de meeste “stijfheid” reeds verdwenen. Tijdens het weekend kon ik dan ook al weer vlot 20km trainen. Zo hoop ik de conditie op peil te houden om op 18 november in Kasterlee de halve of hele marathon te lopen. Blijkbaar zullen daar nogal wat bloggers aan de start komen: een mini Eindhoven-bis dus ;-) . Het is inderdaad een heel aantrekkelijke wedstrijd langs veld- en boswegen door de Netevallei en over de Kempense heuvelrug. Voor meer info: http://www.marathonkasterlee.be

Patrick