Maar eerst wil ik graag iedereen uitgebreid bedanken voor het enthousiasme over mijn deelname aan de MMarathon van Lier drie weken na de Marató Barcelona. En ook jullie bewondering temperen, want zoveel lof behoeft dat echt niet. Denk maar eens aan ultralopers en triatlonners. Moeilijker dan het lopen zelf, zijn misschien het invullen van de drie tussenweken – wat doe ik en wat doe ik niet? – en het bepalen en aanhouden van het juiste wedstrijdtempo. Onder het motto ‘alles kan beter’ had ik graag mijn tijd van Barcelona minstens benaderd, maar misschien ben ik daarvoor te snel gestart (maar het liep toch zó goed!) – zie grafiek onderaan dit logje. Misschien heb ik juist dát wel meer moeten bekopen dan het feit dat Barça pas drie weken geleden was. Wie zal het zeggen? In elk geval heb ik de smaak van de lange afstanden nu wel écht te pakken.

Wenen doen we er dus niet om. Wel om een gebroken theepot. En wel geteld honderd water-landers. Is dit een raadsel voor u? Geen nood, terwijl wij op stap zijn met onze zakdoeken hebt u rustig de tijd om erover te peinzen.

Voor de keramisten: Wat gebeurde er met de theepot? Op de foto is hij nog gaaf, in lederharde toestand. In een volgende fase heb ik hem voorzien van ramen en deuren door inkerven. Tijdens de ruwbak is echter het kleine torentje (aan de achterzijde) losgekomen. Uren en uren werk zie je dan in rook opgaan, maar latexlijm en engobe voor ruw gebakken klei zouden het euvel moeten herstellen.

Bedoeling is voorlopig om er na de volgende ruwbak (om te controleren of de lijm het houdt) ijzeroxide op te zetten en hem af te werken met witte glazuur. De theepot is echter geïnspireerd op werken van een schilder/kunstenaar/architect van de generatie van Gaudí, en die zijn juist heel kleurrijk. Misschien moet ik er nog maar eens over denken om toch maar underglazes (onderglazuurverven) te gebruiken, om de spirituele herkomst van de pot niet te zeer te verdoezelen.

Cijfertjes:

 

Deze week is het op de academie draaiweek. Twee volle dagen potjes draaien dus. De opdracht van het tweede jaar (waarin ik zit) is een zesdelige bekerset maken met als basis de cilindervorm. Als je tijdens vakantie in bijvoorbeeld Zuid-Frankrijk zo’n pottendraaier aan het werk ziet, dan lijkt dat draaien kinderspel. Bolletje klei op de schijf, motor in versnelling, bolletje opentrekken, wat modeleren … en klaar is potje. Wel zie, dat moet je nu zelf eens proberen. Van cruciaal belang is het centreren van de kleiklomp – zolang die niet perfect ligt, kan je je potje vergeten. De klei opentrekken wil dan soms nog wel lukken, maar eens je de wanden gaat optrekken, loopt het onvermijdelijk mis, met als resultaat een potje/bekertje met een verlepte rand. Soms kan je het nog wel omtoveren tot een vaasje of bloempot met een rolkraag of zo, maar da’s niet de bedoeling. Om de kleiklomp te centreren moet je een aantal handelingen uitvoeren, en het is héél moeilijk die onder de knie te krijgen. Je moet de klei met de ene hand uit het centrum wegduwen terwijl je hem optrekt, en hem met de andere hand naar je toe trekken; daarna moet je de klei weer naar beneden drukken; dat doe je een aantal keren, tot de klei harmonieuze cirkeltjes draait en niet in het minst meer davert/trilt. Aartsmoeilijk. Pas als de klei netjes gecentreerd op de schijf ligt,  kan je hem beginnen opentrekken en de wanden optrekken. Dat gaat een poosje vlot, tot de klei ‘moe’ wordt. En dat voel je aankomen (zo ver is m’n feeling al gevorderd), maar dan is het de kunst om er ook mee te stoppen, en niet alsnog die perfectie na te streven die je altijd wil, want dan loopt het alsnog fout. Zoals mayonaise die ineens schift bij het kloppen, of de slagroom die plots verklontert tot boter.

Vorig jaar ging dat draaien vrij goed, maar gisteren was het een ramp. Had ik mijn loopschoenen in de buurt gehad, ik had ze aangetrokken om uit frustratie minstens een halve marathon te gaan lopen. Eerlijk gezegd, als ik zo voortdoe als gisteren, gaan we geen nieuwe kast moeten bijkopen, en geraak ik zelfs niet aan die zes bekers. Hopelijk heb ik morgen een betere dag!