23-03-07

Barcelona 9 (nawoord)

Voor iedereen die naar Barcelona op reis wil en zeker voor wie volgend jaar de Marathon in deze mooie stad wenst te lopen, enkele correcties en aanvullingen op de toeristische parcoursbeschrijving die in februari op ons blog verscheen in 8 afleveringen:

-         het Palau Güell, een Gaudí-huis in een van de zijstraten (Nou de la Rambla) van de Rambla, dat we eindelijk dachten te kunnen bezoeken na jarenlange restauratiewerken, is nog steeds gesloten voor het publiek.  Volgens een bewakingsagent  zouden de werken nog twee jaar aanslepen … “por lo mínimo”.

-         een andere creatie van Gaudí – het Casa Batlló -  gelegen aan de Passeig de Gracía, is daarentegen sinds vorig jaar wel opengesteld voor het publiek.  Vele gidsen vermelden dit nog niet, zodat er (voorlopig) vrij weinig bezoekers zijn en je niet hoeft aan te schuiven.  Je kan er de heel mooie eerste verdieping bezoeken, het achtergelegen terras met veel mozaiekwerk, de prachtige traphal, de zolderverdieping met kloosterachtige gangen en kamers en het dakterras met de gekende Gaudí-schouwen.  De moeite waard ondanks de hoge inkomprijs.

-         we bezochten ook voor het eerst het uitzichtpunt van het Columbus-standbeeld (einde van de Rambla, aan de haven).  In de voet van de zuil kan je kaartjes kopen (nb: je kan hier ook fietsen huren !) voor de lift naar boven.  Veel plaats is er niet, noch in de lift, noch boven (het uitzichtpunt is in de bol onder de voeten van Christoffel); maar het uitzicht is prachtig.  Je hebt er een heel duidelijk zicht op de slingerende Ramblas, de nabijgelegen haven en de daken van de oude stad.

-         Men is van plan binnenkort de rommelmarkt “Els Encants” te verhuizen.  Nu bevindt deze gezellige markt zich nog naast de Plaça de les Glories Catalanes, maar wegens aanpassingswerken aan dit verkeersknooppunt, moeten de marktkramers op zoek naar een andere plek.  Voorlopig zijn er twee alternatieven aangeboden door het stadsbestuur: ofwel een braakliggend terrein nabij de Torre Agbar (dus in dezelfde buurt), ofwel de oude stierenarena “Las Arenas” aan de Plaça d’Espanya (nabij het vertrekpunt van de Marathon). 

-         Wie met het vliegtuig reist, kan de stad goedkoop bereiken met de trein.  Via een lange overdekte gang over de parking voor het luchthavengebouw bereik je het station.  Koop ineens een T-10 (tarjeta diez) : deze strippenkaart kan je immers ook verder in de metro en op de bus gebruiken.  Op die manier kost de trip naar de stad slechts 0,65 €.  Per uur zijn er twee treinen naar de stad (stoppen in Barcelona Sants, Passeig de Gracia en Estacio de França nabij Barceloneta).  Opgelet: valideer (kaartje in de gleuf van de doorgang steken) je T10 pas wanneer je de trein ziet aankomen, want binnen het uur na validering kan je zonder meerkost overstappen op metro of bus om zo je hotel te bereiken.  Het eindstation – Estacio de França – is trouwens prachtig gerestaureerd.

-         Tot slot nog een restauranttip in het vroegere Olympisch Dorp:  Restaurante Oriental La Villa (in het Centro Comercial op de Av Icaria).  Dit Chinese restaurant biedt een gevarieerd buffet met voor-, hoofd- en nagerechten voor de prijs van 5,95€ ’s middags en 7,25€ ’s avonds (vrijdagavond en in weekend 8,25€).  Vooral voor families met kinderen interessant, omdat er naast de typisch Chinese kost ook koude groenten, gebakken aardappeltjes, worstjes e.d. zijn (tot 10j  4,25€/kind).  Drank moet je wel apart betalen.

Wie nog meer info over Barcelona wil, kan ons contacteren via een mailtje.

                                                                 Patrick

13:37 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (3) | Tags: barcelona |  Facebook |

26-02-07

Barcelona 8 (slot)

De Rambla is de beroemde wandelboulevard die van de Plaza de Catalunya naar de haven slingert.  De brede middenberm, onder de schaduwrijke bomen, is voor de voetgangers.  De auto’s zijn verbannen naar de twee smalle zijstroken.  Bijna elk uur van de dag én de nacht wandelen hier stromen mensen op en neer; dus ik ben benieuwd hoe wij vrije baan gaan krijgen.  We draaien naar links, richting zee en missen net de iets hogerop gelegen trekpleisters Gran Teatre del Liceu (het bekende operahuis brandde in 1994 volledig af en heropende in 1999) en de fantastische Boquería-markt.  Wie nog nooit op een Spaanse levensmiddelenmarkt was, moet hier zeker langsgaan en eens tussen de stalletjes kuieren.

Wel lopen we voorbij een zijstraat die ons toelaat een snelle blik te werpen op de mooie Plaça Reial met palmbomen, modernistische lantaarns en heel veel horeca onder de ronde bogen.  Aan de overkant van de Rambla, in de zijstraat Nou de la Rambla, bevindt zich het Palau Güell.  Dit huis was een van de eerste opdrachten die Gaudí kreeg van de industrieel Güell, en bevat al die vreemde elementen waardoor Gaudí zo bekend is geworden: gebruik van baksteen, smeedijzer, en keramiek; en ook hier een dak vol vreemde schoorstenen.   Dit huis is jarenlang gesloten geweest wegens restauratiewerken, en we zijn benieuwd of we het uiteindelijk kunnen bezoeken.

Bijna aan de haven bevindt zich links het Museu de la Cera, een wassenbeeldenmuseum.  Over de kwaliteit ervan kan ik niet oordelen, want we zijn er nog nooit geweest.  En dan “staan” we voor de 60m hoge zuil waarop Columbus met zijn vinger naar het Oosten wijst, en dus niet naar Amerika.  Je kan met een lift  naar boven om te genieten van het uitzicht over de Rambla, de oude stad en de haven.  Aan de andere kant van het drukke verkeersplein loopt de Rambla sinds de jaren 90 verder via de Rambla de Mar, een golvende promenade en brug, naar het Maremagnum-complex (winkels en horeca), het zee-aquarium (5 miljoen liter water !) en de Imax-bioscoop.  Boven onze hoofden bengelen de cabines van de kabelbaan die van Barceloneta naar Montjuïc gaat.

We passeren de merkwaardige Reials Drassanes (koninklijke scheepswerven), waarin het Museu Maritim gevestigd is.  Het gebouw zelf is een van de weinige overblijfselen van de burgerlijke architectuur uit de 13e eeuw.  En voor bootliefhebbers is het museum niet te missen.  Net hier voorbij draaien we de Av. Parallel op.  Links is er een merkwaardig park met drie industriële schouwen die overblijven van een fabriek die hier vroeger stond.  Iets verder ligt rechts (verborgen) de oudste overblijvende kerk van Barcelona, de Església de Sant Pau del Camp.   De Romaanse kloostergang en de mooie palmboom geven het geheel een charmant effect in deze achterafbuurt.  Aan de Mercat de Sant Antoni komen we aan het 40km-punt.  ’s Zondags worden vis en groenten hier vervangen door boeken, postzegels en prentbriefkaarten.  Misschien kunnen we hier na de wedstrijd nog even langs-”lopen” ?  Zo komen we aan onze laatste kilometer.  Wanneer we nogmaals de Av. Parallel oplopen, zien we reeds de Plaça d’Espanya voor ons.  Het doet deugd opnieuw de Ventiaanse torens te zien.  Nog even klimmen en we zijn er: de Llegada !  Laat de magische fonteinen maar spuiten en het publiek in de handen klappen om al de moedige deelnemers van de Barcelona Marató te begroeten aan het einde van hun tocht door deze mooie stad.  Hopelijk geniet je zowel van het lopen als van de omgeving.Placa de Espanya

 

Nb: volgens de eerste weersvoorspellingen zou het mooi weer worden: zonnig tot licht bewolkt en almaar stijgende temperaturen (zondag tot max. 21°).  Vergeet dus zeker niet tijdig te drinken onderweg (nb: vorig jaar was de drankbevoorrading in flesjes).

Wie graag nog gauw foto’s bekijkt van de editie 2006 kan terecht op:  http://www.atletisme.com/fotoatleta/event/Marato/06/index...

                                                                        Patrick

22:11 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (13) | Tags: barcelona |  Facebook |

Barcelona 7

Na het voormalige Olympische Dorp lopen we langs de buitenkant van de Barcelona Zoo in het Ciutadella-park.  Deze dierentuin was wereldwijd bekend vanwege een albinogorilla (“Sneeuwvlokje”), maar deze overleed zo’n twee jaar geleden.  Het park zelf werd aangelegd op een terrein waar vroeger een Citadel stond.  Al snel draaien we het park in en volgen een lange rechte laan.  Aan de linkerkant staan nog enkele overblijvende gebouwen van de wereldtentoonstelling van 1888.  Je loopt (in volgorde) voorbij het Umbracle (een bizar gebouw van baksteen en hout), het Museu de Geologia, het Hivernacle (een heel mooie plantenserre) en het Museu de Zoologia (in het sprookjesachtige modernistische “Castell dels Tres Dragons”).  Iets verder in het gezellige park is het Catalaanse deelparlement gehuisvest en in de andere hoek bevindt zich een meertje en een monumentale waterval/fontein, maar daar lopen we niet langs.  We vervolgen onze weg over de Passeig Lluis Companys (waarschijnlijk het enige stukje onverharde grond tijdens onze marathon) naar de Arc de Triomf (km 35) .  Arc de Triomf Het lijkt me wel wat om hier onderdoor te lopen en aan de laatste 7 kilometers te beginnen.  Vermoedelijk staan hier ook terug wat meer toeschouwers, want het park is vrij populair bij de Barcelonezen. 

Nog even rechtdoor en dan naar links om de Plaza de Catalunya te bereiken.   Net voor het plein valt rechts nog een modernistisch gebouw op: het door de gotiek geïnspireerde Casa Pascual i Pons.  De Plaza de Catalunya geldt als het centrum van de stad, het verbindingspunt tussen de oude wijken en de Eixample-uitbreiding.  Het is omringd door hoofdkantoren van banken en grootwarenhuizen, met aan de kant waar we langslopen een afdeling van het grootste warenhuisketen van Spanje “El Corte Inglès”.  Aan de andere zijde van het plein begint ook de Ramblas, maar daar komen we straks nog langs.

Nu duiken we het oude Barcelona in: via de brede winkelwandelstraat Portal de l’Angel lopen we naar de kathedraal.   Misschien zie je op het plein ervoor reeds enkele groepen Sardana-dansers want op zondagmiddag (12u) (ook op zaterdagen rond 18u30) wordt deze traditionele Catalaanse dans hier door tientallen groepen gewone burgers uitgevoerd, soms onder begeleiding van een live-orkest. Heel speciaal !  De Gotische kathedraal zelf ligt enigszins verborgen tussen enkele andere historische gebouwen maar de voorgevel bovenaan de trappen is toch indrukwekkend.  Binnenin is er niets dat ik onthouden heb, maar de wandeling over het dak daarentegen kan ik iedereen aanraden !  Je hebt er prachtige uitzichten over de oude stad. 

Voorbij de kathedraal draaien we rechts de Via Laietana op.  Deze brede boulevard die naar de haven voert, scheidt de oude wijken La Ribera en Barri Gótic van elkaar.  Links, in de gezellige  Ribera-wijk, bevinden zich het Palau de la Música Catalana (een modernistisch hoogtepunt; enkel onder begeleiding te bezoeken.  Heb je daar geen tijd voor, drink dan iets in de cafetaria om een eerste indruk van het aparte interieur te krijgen), het beroemde Picasso-museum (prachtige collectie, mooi gebouw, maar lang aanschuiven), de majestueuze Santa Maria del Mar-kerk (gratis) en de oude Born-markt (wordt gerestaureerd); en vele bars, restaurants en kleine winkeltjes.  De marathon leidt ons echter naar rechts, naar de Plaza San Jaume.  Dat is het politieke centrum van Barcelona en Catalonië: aan de ene kant het Palau de la Generalitat (de Catalaanse deelregering), aan de overzijde het stadhuis (“Ajuntament”). Tijdens de Festes de la Mercé (september), kan je hier de “castells” bewonderen: de deelnemers gaan op elkaars schouders staan en vormen zo menselijke torens van 9 of 10 verdiepingen hoog.  We mochten dit enkele jaren geleden in levende lijve aanschouwen: echt indrukwekkend.  Van de Plaza de San Jaume gaat het naar de beroemde Ramblas (km38) .

                                                                                   Patrick

07:34 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (5) | Tags: barcelona |  Facebook |

25-02-07

Barcelona 6

Halfweg de zee en de Torre Agbar maken we rechtsomkeer op de Av. Diagonal, en lopen terug naar de nieuwe wijk die hier sinds kort uit de grond gerezen is: Diagonal Mar.   Na de twee wereldtentoonstellingen (1888 en 1929) en de Olympische Spelen van 1992 is dit het nieuwste grootschalig urbanistisch project van Barcelona.  Vroeger waren hier diverse textielfabrieken gevestigd, maar die sloten tijdens de voorbije decennia een voor een de deuren.  Toen Barcelona in 2004 samen met de UNESCO aan de basis lag van de eerste editie van het Universal Forum of Cultures, werd die gelegenheid aangegrepen om deze verlaten buurt grondig aan te pakken.  Er werd een groot congrescentrum aangelegd, een opvallend afdak met zonnepanelen, diverse woonblokken, een gigantisch shopping center (je vindt er o.a. een MediaMarkt), meerdere luxe-hotels, een nieuw park en nieuwe stranden.  Ook de dierentuin van Barcelona zou mettertijd naar deze buurt verhuizen.  Ondanks de goede bedoelingen van de Forum-principes (duurzaamheid, culturele diversiteit en wereldvrede) kreeg het bouwproject heel wat kritiek.  Zo zou het veel te exclusief zijn en mikken op hoge inkomens, terwijl de nabijgelegen arbeidersbuurt La Mina sociaal een van de meest achtergestelde buurten van Barcelona is. Ook de bereikbaarheid is verre van ideaal, waardoor bv. de winkeluitbaters in het shopping center klagen over te weinig bezoekers.  En het Parc Diagonal Mar (met nochtans een mooi aangelegd meer) werd in 2004 zelfs uitgeroepen tot “worst park of the world”. Blijkbaar zou het  - net als de rest van de buurt - openheid en menselijk gevoel missen; niet in het minst door de hoge afsluitingen rond park en wooncomplexen. (nb: een ander park van Barcelona, het Parc Guëll, haalde een 6e plaats bij de beste parken ter wereld). 

Voorbij het winkelcomplex lopen we via de C. Taulat  (km30) door het park en draaien dan linksaf naar de kust.  Eindelijk zien we de blauwe Middellandse Zee !  Zo’n 2 kilometer lang mogen we genieten van de frisse zeebries.  Ook de Barcelonezen genieten weer graag van hun herwonnen stranden en zeeboulevard.  Tot de jaren 90 werd deze kuststrook gedomineerd door industrie, spoorlijnen, en vuilnisbelten; en het kustwater was zwaar vervuild.  In aanloop naar de Olympische Spelen van 1992 werd een gigantische sanerings- en renovatie-operatie op poten gezet.  En het resultaat mag er zijn: er zijn weinig wereldsteden waar je op wandelafstand van het centrum van alle strandgeneugten kan genieten.  We lopen in de richting van de Olympische Haven die gedomineerd wordt door de twee hoogste gebouwen van de stad: de Torre Mafre (kantoren) en het vijfsterrenhotel Arts.  Na een tijdje verlaten we de kustweg en steken het langgerekte kustpark door naar de Plaça dels Champions waar alle winnaars van een gouden medaille vereeuwigd zijn.  België haalde tijdens de Spelen van ’92 geen gouden medaille, maar gelukkig heeft men ook enkele historische sporthelden vereeuwigd en redt Eddy Merckx op die manier de Belgische “eer”.  Via de zijkant van het voormalige Olympisch Dorp (Villa Olímpica) bereiken we de fonteinen van de Plaça dels Voluntaris Olimpics aan de voet van de twee wolkenkrabbers.  Achter deze torens start een mooie zeepromenade die je van de nieuwe jachthaven tot aan de oude haven voorbij Barceloneta brengt: een leuke wandeling voor wie eens iets anders wil doen dan musea bezoeken of winkelen.  Maar onze marathonwegwijzers draaien naar de andere kant.  In de verte doemt plots opnieuw de Sagrada Familia op.

Aan het volgende kruispunt begint rechts de Av. Icaria, de hoofdstraat van de Olympische wijk, met een opvallende middenberm ontworpen door Enric Miralles.  Iets verder bevindt zich verborgen in een winkelcentrum de bioscoop Yelmo waar je films in hun originele versie kan bekijken (in Spanje worden films meestal gedubd).

Wij draaien echter naar links en lopen richting Ciutadella-park.

                                                                                 Patrick

20:35 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (1) | Tags: barcelona |  Facebook |

23-02-07

Barcelona 5

We lopen over de Av. Meridiana met zijn 8 baanvakken weg van het centrum, maar draaien dan terug via de Calle Felip II en rond km20 kruisen we de treinsporen via een elegante moderne brug uit 1987, ontworpen door Santiago Calatrava (de Spaanse architect die o.a. ook de communicatietoren op Montjuïc en het TGV-station van Luik-Guillemins tekende).   Zo naderen we stilaan het punt van de halve marathon (Calle Independencia).

Kort daarna bereiken we de Plaça de les Glories Catalanes, een verkeersknooppunt waar de drie belangrijkste verkeersaders van de stad (Diagonal, Meridiana en Gran Via) elkaar kruisen op diverse niveaus.  Dit grote ronde punt wordt sinds 2005 beheerst door het 3e hoogste gebouw van de stad: de Torre Agbar (144m).  Deze opvallende toren (die je al van op diverse punten op het parcours gezien hebt) werd ontworpen door de Franse architect Jean Nouvel.  Hij zou zich hiervoor laten inspireren hebben door de afgeronde toppen van het bergketen van Montserrat, of door een opspuitende geiser. De betonnen structuur zit verborgen onder gekleurd aluminium en duizenden glazen panelen die voor een mooi kleureffect zorgen; vooral ’s nachts (tijdens het weekend) dankzij een uitgekiende verlichting.  Torre Agbar “Agbar” komt van “Aguas de Barcelona”, het waterbedrijf dat haar kantoren heeft in het gebouw.  De Barcelonezen gaven de toren echter al snel enkele minder fraaie bijnamen.

Aan de andere kant van de Plaça de les Glories Catalanes bevindt zich de vlooienmarkt van Barcelona: Els Encants (of Mercat de Bellcaire).  Kom hier op een van de vele marktdagen zeker eens rondkuieren tussen de oude meubels, 2ehands DVDs, gereedschap, kleding en schoenen uit falingen, enz.  Je vindt er vast wel iets naar je gading.  En aan de kant van de Calle Dos de Maig vind je een kraampje met heerlijke versgebakken churros. 

We draaien even wat rond in de buurt, zodat we de Torre Agbar langs alle kanten kunnen bekijken.  In deze wijk worden nog steeds heel wat oudere fabrieksgebouwen afgebroken om plaats te maken voor nieuwe, moderne woonblokken, kantoren e.d.  De bouwsector draait hier op volle toeren.  Dan krijgen we een lang recht stuk van zo’n 2 à 3 km voorgeschoteld op de Gran Vía.  Het verkeer (dit is de aansluiting op de autostrade A19) raast op het lager gelegen wegdek aan ons voorbij. Wanneer we bijna de noordelijke grens van de stad (de rivier “Besos”) bereiken, slaan we rechts af en lopen recht naar zee.  Maar voor we de kust bereiken, draaien we nogmaals de Av. Diagonal op (palmbomen, tramspoor op de middenberm) en zien terug de Torre Agbar voor ons opdoemen. Zwei Kilometer lange Wendestrecke

                                                                  Patrick

22:41 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (3) | Tags: barcelona |  Facebook |

21-02-07

Barcelona 4

Deel 4 van de “toeristische” beschrijving van het parcours van de marathon van Barcelona (de kaart van het parcours vind je in het bericht “Barcelona 1” of in de flickr-fototoegang in de rechterkolom):

Wanneer we de Passeig de Gracia verlaten en de Av. Diagonal opdraaien, zien we nog enkele modernistische gebouwen: links de Casa Comalat met houten galerijen, aan de overkant van de straat Casa Quadras waar een muziekinstrumentenmuseum gevestigd is, en iets verder aan de linkerkant het opvallende Casa de las Punxes met zijn zes puntige torentjes.  In de verte merk je reeds de gigantische Torre Agbar op, waar we over ongeveer 8km zullen langskomen.  Tijdens de volgende kilometers zal je wellicht aan je benen voelen dat Barcelona niet volledig vlak is.

Op de Pl. Mossen Jacint Verdaguer (deze bekende voorvechter van de Catalaanse cultuur en taal staat in het midden van het kruispunt op een pilaar) slaan we links de brede Passeig de Sant Joan met groene middenberm in.  Onmiddellijk rechts is het Palau Macaya, waar geregeld tentoonstellingen plaatsvinden.  Het 15km-punt vinden we op de Trav. De Gracia.  En iets verder draaien we aan de hoofdingang van het Hospital de la Santa Creu i Sant Pau de Av. de Gaudí in.  Dit “ziekenhuis van het Heilig Kruis en Sint Paulus” is een prachtig modernistisch complex van Domenech i Montaner en staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst.  Het werd gebouwd tussen 1902 en 1930 en telt zo’n 20tal unieke gebouwen die onder de grond met elkaar verbonden zijn, op een terrein van 300mx300m.  De vele glas-in-loodramen, mozaïek, keramiek, spitse torentjes en de bakstenen muren zijn een lust voor het oog.  Het complex is nog steeds in gebruik, maar doet momenteel eerder dienst als opleidingscentrum.  Wanneer je het rustig houdt, kan je er vrij tussen de paviljoenen ronddwalen en af en toe ergens binnengaan.  Ook het interieur is immers de moeite waard.  Dit is echt een aanrader !

10-Meilen-Schild auf der Avinguda Gaudi De Av. De Gaudí is een wandelboulevard die ons recht naar de Sagrada Familia voert.  Er zijn hier vele leuke eet- en drankgelegenheden, en bij mooi weer terrasjes.  Zo komen we dan bij het meest gekende gebouw van Barcelona: de schitterende, maar onvoltooide kathedraal  Sagrada Familia.  We lopen recht op de Geboortegevel met de vier spitse torens af.  Deze gevel werd tijdens het leven van architect Antonio Gaudí gebouwd en de details ervan bewijzen het uitzonderlijke genie van deze kunstenaar. Na het overlijden van Gaudí in 1926 lag het werk meermaals stil; tijdens de Burgeroorlog wou men de kathedraal zelfs dynamiteren.  En er was ooit een pleidooi om de kerk onafgewerkt te laten als hommage aan Gaudí.  Maar de laatste jaren werd er (dankzij vele spontane giften) druk verder gebouwd, en ondertussen is de Lijdensgevel (ook met 4 torens, en met de hoekige sculpturen van beeldhouwer Subirachs) afgewerkt en is men begonnen aan het schip.  Daarin lijken de zuilen op hemelshoge bomen die met hun takken het gewelf ondersteunen.  Volgens de originele plannen van Gaudí zou de kathedraal uiteindelijk bekroond moeten worden met een gigantische centrale toren.  Een bezoek aan dit monument is natuurlijk een must, maar trek er genoeg tijd voor uit.  Bezoek zeker de torens, niet alleen voor het uitzicht, maar ook voor de architectonische details; en ook de crypte waar je meer uitleg krijgt over de bouw en de plannen van Gaudí.  Je zal natuurlijk niet alleen zijn, want hier komen constant bussen vol toeristen aan.  Vergeet ook niet even rond te wandelen; vooral aan de overzijde van het meertje in het parkje rechtover de Geboortegevel heb je een mooi zicht op de kathedraal.Sagrada Familia

We nemen afscheid van dit architecturale hoogtepunt en lopen via de Calle de Mallorca naar de Av. Meridiana, de derde grote verkeersader door de stad.  In het volgende gedeelte zal vooral het moderne Barcelona aan bod  komen.

                                                                       Patrick

21:37 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (1) | Tags: barcelona |  Facebook |

18-02-07

Barcelona 3

Na een lus door de wijk Sants bereiken we het grootste spoorwegstation van de stad: Barcelona-Sants  (km 9).  Rond het stationsgebouw liggen 2 merkwaardige open ruimtes: het Parc de l’Espanya Industrial met veel trappen, vreemde postmoderne torens en een kunstmatig meertje waar een gigantische gietijzeren draak uit het water oprijst, en de Plaça dels Països Catalans waar skaters hun hart ophalen. Deze open plekken zijn pas de laatste 20 jaar ontstaan, na afbraak van versleten woonblokken en oude fabrieken, om te voldoen aan de behoefte om meer publieke ruimtes te creëren in deze dichtbevolkte stad.  Ondanks het vele beton wordt er op mooie weekenddagen toch gretig gebruik van gemaakt door de bewoners uit de omliggende wijk.  NB: de draak – een dier dat we dikwijls in Barcelona “tegenkomen” - verwijst natuurlijk naar de patroonheilige van Catalonië: San Jordi (de Heilige Joris die de draak versloeg).

Iets verder lopen we langs het Parc Joan Miró (of Parc de l’Escorxador), aangelegd op de plaats waar vroeger het stedelijk slachthuis stond.  Toeristen komen er vooral naartoe voor het gigantische beeld (22 m hoog) “dona i ocell” (vrouw en vogel) van Miró, prachtig geplaatst in een vijver tussen de vele palmbomen. 

Terug op de Plaça d’Espanya (zie Start in Barcelona 1) persen de deelnemers van de 10km-wedstrijd er een laatste spurt uit, want voor hen zit het erop.  De marathonlopers draaien linksaf langs de oude stierenvechtersarena en komen op een andere grote verkeersader terecht: de Gran Vía de les Corts Catalanes  (km 10 – 2e bevoorrading).  We bevinden ons hier in de Eixample (“vergroting”), een 19e eeuwse stadsuitbreiding die gekarakteriseerd wordt door een raster van loodrechte straten en vierkante huizenblokken.

Na 2 km op de Gran Vía (we passeren de oude universiteit) bereiken we een van de beroemdste straten van Barcelona: de Passeig de Gracia De superbrede voetpaden zijn op zaterdagen soms nog niet breed genoeg om al de winkelende Barcelonezen en toeristen te verwerken; dit is dan ook een toplocatie voor designboetieks, dure merkkledij, enz.  Maar het is zondag en wij mogen over het middenrijvak lopen.  Let zeker op de mooie straatlantaarns uit 190612-km-Marke .  Na het 2e kruispunt overgestoken te hebben, zie je links 3 prachtige modernistische gebouwen: (in volgorde) op de hoek het Casa Lleó Morera (architect Domènech i Montaner), dan Casa Amatller met trapgevel (Puig i Cadafalch), en tenslotte het buitenissige Casa Batlló met zijn mooie steen- en glaswerk (Gaudí).  Geen van deze drie gebouwen is open voor het publiek.  Het Catalaanse Modernisme leunt sterk aan bij de Art Nouveau en de Jugendstil (allemaal vernieuwende kunststromingen uit het begin van de 20e eeuw).  Het wordt gekenmerkt door het gebruik van gebogen lijnen en asymmetrische  elementen ontleend aan de natuur.  Even verder valt aan de rechterkant onmiddellijk een ander modernistisch gebouw van Gaudí op: La Pedrera (“de steengroeve”) of Casa Milá.  Dit appartementencomplex op de hoek met de Carrer de Provença is wel te bezichtigen en een absolute aanrader !  Je kan er een van de appartementen (“Pis de la Pedrera”) bezoeken, ingericht zoals het er begin 20e eeuw moet uitgezien hebben.  Op de zolderverdieping vind je een prachtige tentoonstelling over leven, werk en technieken van Gaudí (“Espai Gaudí”).  En als climax (tenminste als het mooi weer is) kan je rondwandelen op het golvende dak tussen de werkelijk fan-tas-tische schoorstenen .  Als bonus krijg je er een mooi panorama over Barcelona bovenop.  Dit is voor ons toch wel een van de hoogtepunten van Barcelona en de inkomprijs en het aanschuiven (tip: kom tussen 13 en 14 u wanneer de meeste toeristen nog aan tafel zitten) dubbel en dik waard.

Maar we moeten verder met onze marathon, want we zitten nog maar aan km 13.  Even voorbij de Pedrera draaien we voor de 2e keer de Av. Diagonal op.

                                                                      Patrick

 

21:31 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (1) | Tags: barcelona |  Facebook |

16-02-07

Barcelona 2

Na de Plaça d’Espanya lopen we links de Creu Coberta op, die verder overgaat in Sants.  Dit is een van de vele lange rechte stukken die we te verteren krijgen tijdens deze marathon.  Uiteindelijk draaien we toch rechtsaf, en klimmen (!) naar Camp Nou, de thuisbasis van voetbalclub FC Barcelona  (4,5km).  Dit gigantische stadion zal na de in 2007 geplande verbouwing maar liefst 118.000 zitplaatsen tellen !  U2 gaf hier in augustus 2005 een van hun Vertigo-concerten.  Je kan jezelf vergewissen van het overweldigende karakter van deze sportarena door het stadion en het bijhorende museum te bezoeken.  Dat zal je zeker niet alleen doen, want dit museum is na het Picasso-museum het meest bezochte van Catalonië.  In dezelfde buurt vind je ook de stadions van de al even succesrijke basket- en handbalploegen.

Daarna komen we uit op een brede laan: de Av. Diagonal.  Deze verkeersader snijdt de stad in 2 delen en reikt tot aan de zee.  We komen tijdens de wedstrijd nog enkele keren terug op deze kilometerslange Avenida.  Vlakbij de plek waar we de Av. Diagonal opdraaien, liggen 2 bezienswaardigheden: het Palau Reial de Pedralbes en de Finca Güell.  Het vroegere koninklijk paleis van Pedralbes (gelegen in een mooi park) huisvest nu 2 musea.  Het keramiekmuseum is voor liefhebbers van aardewerk interessant, en het Museu de les Arts Decoratives stelt gebruiks- en designvoorwerpen tentoon, o.a. meubels, verlichting, de eerste elektrische  apparaten.  Het zal over enkele jaren verhuizen naar een nieuw te bouwen Designmuseum nabij de Plaça Glories Catalanes (de maquette van het nieuwe museum is in ieder geval veelbelovend).

De Finca Güell bevindt zich net om de hoek (Av. Pedralbes), maar is spijtig genoeg niet open voor het publiek.  De door Gaudí ontworpen toegangspoort met draak is echter de moeite van het bezichtigen waard wanneer je toch in de buurt bent.

De wijk ten noorden van de Diagonal – Pedralbes – is een van de chicste wijken van Barcelona: je vindt er dure appartementen, mooi onderhouden tuinen, privé-zwembaden.  Geen wonder dat Johan Cruyff - en vele andere (ex-)sterren van Barça - hier een optrekje hebben.

We lopen tussen de vele grote hotels en kantoorgebouwen, en langs het L’illa-complex (Av Diagonal 545-565) met winkels, ontspanningsruimte, burelen, appartementen, hotels en zelfs een school.  Op de 1e verdieping van dit gigantische winkelcentrum vind je Decathlon, the place to be wanneer je bagage verloren is en je dringend loopschoenen of -kledij  nodig hebt J.  Gelijkvloers is er een grote afdeling van FNAC.

Kort voorbij dit winkelcomplex draaien we rechtsaf en verlaten de Av. Diagonal.

                                                           Patrick

20:52 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (1) | Tags: barcelona |  Facebook |

14-02-07

Barcelona 1

Binnenkort lopen wij de marathon van Barcelona.  Het parcours dat de organisatoren uitgestippeld hebben, gaat langs enkele van de meest bekende trekpleisters van de stad.  De volgende dagen zal ik – het parcours volgend van start tot aankomst – wat meer uitleg geven over de plaatsen waar we langs zullen lopen.

barcelona

 

De start van de marathon vindt plaats aan de voet van Montjuïc (de 213m hoge heuvel die boven de stad uittorent) op de Av. Reina Maria Cristina.  Deze brede laan is omringd door allerlei grote gebouwen van de Wereldtentoonstelling van 1929 (tip voor literatuurliefhebbers: “De stad der wonderen” van Eduardo Mendoza over Barcelona aan de vooravond van deze wereldtentoonstelling).  Nu worden ze gebruikt voor handelsbeurzen, tentoonstellingen en andere evenementen (zoals de Heizelpaleizen in Brussel).  In een van deze paleizen vindt ook de “Marató Expo” plaats op 2 en 3 maart, een beurs over alles wat met lopen te maken heeft.  Daar moet je ook je rugnummer afhalen.

Boven de Av. Maria Cristina torent het Palau Nacional uit (te bereiken met roltrappen die voor de Olympische Spelen van 1992 aangelegd werden).  Dit gigantische gebouw huisvest het MNAC (Museu Nacional d’Art de Catalunya).  Ook binnenin is het paleis de moeite waard: vooral de hal met de enorme glazen wand (prachtig uitzicht over de stad), en ook de grote ovalen zaal (waar soms concerten plaatsvinden) maakten indruk op ons tijdens ons bezoek vorig jaar.  De permanente collectie Romaanse kunst is prachtig tentoongesteld in nagemaakte kerkjes uit de Pyreneeën.  De andere collecties zijn minder spectaculair, maar eveneens de moeite waard. Tot 4 maart loopt er ook nog een tijdelijke tentoonstelling met bekende Europese werken uit de collectie van het Metropolitan Museum of Art uit New York.  Het museum is gesloten op zondagnamiddag (vanaf 14u) en maandag.  Volgens hun eigen website is de toegang elke eerste zondag van de maand gratis, maar vorig jaar toen wij het museum – gratis - bezochten, was dat elke eerste donderdag.

Tussen het MNAC en de lagere tentoonstellingspaleizen liggen de magische fonteinen, waar geregeld een licht- en muziekspektakel te zien is.  In maart zou dit vrijdag- en zaterdagavond tussen 19 en 21 u zijn.

In de buurt bevindt zich ook het Pavelló Mies van der Rohe.  Dit was het Duitse paviljoen voor de Wereldtentoonstelling, en viel toen op door zijn moderne architectuur tussen al de neo-barok en namaak-gotiek.  Het werd na de tentoonstelling afgebroken, maar in 1986 heropgebouwd.  Iets verder ligt het Poble Espanyol: een mini-Bokrijk met kopies van typisch Spaanse gebouwen.  Misschien een beetje kitscherig, maar wij hebben er toch van genoten.  Je vindt er allerlei horecazaken en winkeltjes.  Ook het nabijgelegen nieuwe cultureel centrum “Caixa Forum” in een gerestaureerde textielfabriek valt op. 

Hoger op de berg vind je nog het Olympisch stadion, het Miró-museum (niet te missen), en enkele mooie tuinen met helemaal boven het kasteel vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de stad, de kustlijn en de haven.

 

Terug naar de Av. Maria Cristina: na het startschot loop je (lichtjes bergaf) naar de Plaça d’Espanya, tussen de twee hoge Venetiaanse torens door.  Op het midden van dit drukke verkeersknooppunt staat een beeld dat “Spanje” moet voorstellen.  Het lijkt onvoorstelbaar, maar de ontwerper hiervan is ook degene die samen met Gaudí de prachtige slingerbank in het Parque Güell creëerde.  Aan de overkant van het plein wordt een oude stierenvechtersarena (laatste gevecht in 1977) in Moorse stijl omgetoverd tot een modern ontspannings- en winkelcentrum.  Dit omstreden project zou ondertussen volledig klaar moeten zijn.  En daarachter bevindt zich het Parc Joan Miró met het overbekende beeld “Dona i Ocell” (Vrouw en Vogel) van Miró.

 

Tot daar de startplaats en onmiddellijke omgeving. Volgende keer lopen we onze eerste kilometers, richting Camp Nou en Pedralbes.

                                                                                      Patrick

23:10 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (5) | Tags: barcelona |  Facebook |