11-12-06

Van Grease tot vetloop

Grease... of een weekend in het teken van 'vet'. Vrijdagavond hadden de tienerdochters 'Grease' in de recorder gestopt. We keken (al dan niet met een half oog) nog mee naar het laatste derde of zo - genoeg in elk geval om door wat weemoed overvallen te worden. Soms lopen de dingen toch raar in 't leven. Ik was even oud als onze oudste (16), toen ik de film ergens eind de jaren 70 met enkele klasgenoten - en mijn droomprins van die tijd, die inmiddels aan MS overleden is - in de bioscoop ging kijken. Dat het vriendje ook mee was, wisten m'n ouders natuurlijk niet, want dan was het huisarrest voor een paar weken; tja, zo ging het toen nog (cfr. De jeugd van tegenwoordig - Het internaat). [Even terzijde: sommigen onder jullie zijn inmiddels misschien aan het rekenen geslagen om mijn leeftijd te achterhalen, want dat is vaak zo'n reflex als je plots gegevens te lezen krijgt zoals hierboven. Wel zie, hierbij een tip: je kan je gok verifiëren bij wedstrijduitslagen. Tot daar dit intermezzo.] Enfin, onze jeugd, hoe geëvolueerd ze ook is, weet blijkbaar toch nog wat van de voorgaande generatie te appreciëren. Zo genieten onze dochters keer op keer van Grease, zie ik weer broekspijpen in laarzen gestopt, hoor ik remakes van onze jeugdhits... (zoals Tainted Love van Softcell, wat ze helaas in een afschuwelijk jasje gegoten hebben, maar ook min of meer ongewijzigde, waarvan ik jullie voorlopig een paar titels schuldig blijf). In elk geval is het m.i. nu stilletjes aan tijd om uit te kijken naar Main Street van Bob Seger.

Maar enfin, ik wil de titel van dit blog niet uit het oog verliezen. Vrijdagavond keken we naar de dansende highschoolstudenten in Grease, zaterdagavond brachten we het geziene in de praktijk: Amentifuif! Alle Amentisten (50-tal) mochten wat vrienden uitnodigen zodat we uiteindelijk met een 200-tal fuifnummers zouden zijn. Niet genoeg om een klein zaaltje vol te proppen, maar wel goed voor veel ruimte op de dansvloer. De rest van het zaaltje werd opgevuld met de keiharde noten van discobar 'De witte stilte'. De muziek was voor ieders wat wils, met een sprong tot zelfs in de jaren 50, hoewel het merendeel dateerde van 70/80 en begin 90 (dus bijna hedendaags, met een knipoog naar de vorige alinea). En verzoeknummers werden bijna allemaal gevonden en gedraaid: dus konden we ons ook uitleven op Dire Straits, Joy Divison, New Order, TC-Matic, U2, Sisters of Mercy en nog wat ander New-wavegeweld. Al bij al was het halfdrie toen wij samen met onze logés naar huis afzakten.

Voor we naar de fuif vertrokken, liepen we zaterdagnamiddag in Brasschaat een soms toch vette cross (zie verslag van Patrick hieronder). De ziel heb ik uit mijn lijf gelopen, zeker toen Patrick me de laatste meters nog toeriep om te spurten omdat iemand snel begon te naderen. Enfin, allicht daardoor kon voor mij afgetikt worden op 13 min rond. Helaas had de organisatie bij verwerking van de gegevens een en ander door elkaar gegooid en mij met een verkeerde tijd op een lagere plaats gezet. Gelukkig hadden een paar faire medeloopsters dat al snel opgemerkt (en gemeld) en was het euvel al (bijna) hersteld toen ik na het uitlopen en douchen het prijzenlokaaltje binnenstapte. Mijn streefdoel wiens naam ik hier niet verklap, heb ik een halve wedstrijd kunnen bijhouden (zelfs heel even haalde ik haar in, maar dat vond ze blijkbaar niet zo'n goed idee - ik achteraf ook niet, maar toen zat ik haar letterlijk op de hielen), maar halverwege de tweede ronde heb ik haar moeten laten gaan, zodat ze een 20-tal seconden voor me eindigde.

En ook zondag mocht het 'vet' niet ontbreken. Of toch? In de namiddag vertrokken we bij wijze van herstel voor een vetloopje van zo'n 14 km richting Oelegem. Maar het bleef voor mij bij 'vertrekken'. De eerste km bleken we tegen 12 km/u gelopen te hebben en uiteindelijk hielden we dat tempo 13 km lang aan. Alleen de laatste km (de 14de dus) gunde ik mezelf om echt uit te lopen. Voor Patrick zal het wel een vet/herstelloopje geweest zijn; voor mij was het best wel pittig (zeker na een snelle cross, drie uur springen op een dansvloer, en een kort nachtje). We sloten de zondag af met een rijke (lees: vette) racletmaaltijd en de vette kuif van Bucky van Het Eiland. (Geef mij toch maar Versavel, collega van Van In).

 

12:19 Gepost door AnnAlice in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: cross, amenti, grease |  Facebook |