24-04-07

Antwerp 10 miles 2007

Zondag opgestaan om 7u ; 2° gaf onze thermometer aan ! Bijna niet te geloven dat het vandaag 25° zou worden.  Na een stevig ontbijt vertrokken naar Antwerpen met dorpsgenoten Annick (die voor het eerst de 10M zou lopen) en Bart (die meeloopt met de aflossingsmarathon).  We waren reeds om half negen op LO zodat we nog vrij gemakkelijk een parkeerplaats vlakbij de aankomstplek vonden.  Nummer, chip, cadeau afhalen.  Het was nog vrij rustig, al arriveerden er steeds meer marathondeelnemers, waaronder Johan.  Iets later was de ploeg van Bart compleet: samen met Dries en enkele atleten van Schoten (“SAV Armada”) gingen zij voor een ereplaats bij de gemengde ploegen.  Aan de start van de marathon nog heel wat bekende gezichten uit KAVVV-middens en deelnemers aan de Natuurlopen in Lier.  Nadat we het vertrek gevolgd hadden, wandelden Annick en ik naar rechteroever.  Onderweg zagen we nog de koplopers van de (aflossings)marathon.  Rik Ceulemans had reeds het commando genomen.  Maya van de SAV-ploeg liep op een heel verdienstelijke plaats.

Aan de overkant van ’t Scheld vonden we een goede uitkijkplaats aan het begin van de Kloosterstraat (ca 12,5 km).  Al snel kwamen de toppers eraan: Ceulemans had zich wijselijk laten inlopen, zodat hij wat meer steun had.  Bart kwam voorbij met een verbeten gezicht, alles gevend voor de ploeg.  Opvallend was dat  tussen de grote groepen rond de pacers veel mensen helemaal alleen liepen.  Sven moet in de pacersgroep van 2u59 verborgen gezeten hebben, want ik zag hem niet.  Even later herkende ik wel Marc, en nog later kon ik Johan (gemakkelijk lopend) aanmoedigen.

Nadat Bart ons vervoegd had (al joggend vanaf zijn aflossingspunt), trokken we naar de Scheldekaai aan de voetgangerstunnel.  Ondertussen was het warm geworden (die 2° van vanmorgen leken heel ver weg).  Dat was ook te merken aan de marathonlopers die hier in volle zon aan hun laatste kilometer bezig waren.  Ceulemans liep – verrassend ? – pas 2e, maar later hoorden we dat hij een sanitaire stop had moeten inlassen wegens buikkrampen. Dat kan dus ook de besten overkomen ;-)  Anja Smolders liep nog vrij gemakkelijk – in het gezelschap van haar echtgenoot – naar de overwinning bij de vrouwen.  Ik zag ook nog Gino Casier en Dirk Vets naar een mooie eindtijd lopen.  De SAV Armada behaalde een knappe 7e plaats in de aflossingsmarathon (2e plaats bij de gemengde ploegen).  Spijtig genoeg hadden we geen tijd om Sven, Marc en Johan tijdens hun laatste kilometer aan te moedigen, want Bart moest nog naar Lier voor een turnoptreden van zijn zoontje en Annick moest aantreden voor een groepsfoto met de vele collega’s die ook deelnamen. Aan de voetgangerstunnel was ondertussen een ware file ontstaan (roltrap stuk; honderden fietsers aan het wachten op de lift).  Mijn vriend die in Antwerpen zelf woont, was door deze problemen zelfs te laat aan de start van de 10M!

Terug op linkeroever heb ik me dan omgekleed, mijn sporttas afgegeven aan een vriendin (bedankt An, want de bewaarservice was weer een ramp), en even ingelopen.  Aan de start zag ik Michael die toch een plaatsje vooraan had weten te bemachtigen.  Gelukkig was er in de startzone voldoende schaduw dankzij de jonge blaadjes op de bomen.  Na nog een praatje met clubgenoten Danny en Saïd, heb ik me dan naar het 2e startvak begeven (dankzij mijn plaats van vorig jaar had ik immers een “laag nummer” gekregen). 

Zoals gewoonlijk was het in het begin even zoeken naar een gelijkmatig tempo en een goede looplijn, maar de eerste km werd toch rondgemaakt in 3’55”.  Voorbij de voetgangerstunnel was het deelnemersveld reeds fel uiteengetrokken en liepen we niet meer op elkaars hielen.  Ik bleef kilometers lopen in net geen 4’, maar de warmte begon al heel snel te wegen.  Gelukkig waren er aan km5 bij de drankpost flesjes ipv bekertjes; hierdoor kon ik voldoende drinken en mezelf verfrissen.  Tijdens de afdaling in de tunnel ben ik een grote groep voorbijgelopen, maar dat moest ik bekopen bij de klim, want een deel van de groep haalde mij weer in.  Toch zat ik aan km10 (even na de tunnel) nog onder de 40’.  Een verbetering van mijn tijd van vorig jaar (1u02’48”) zat er toen niet meer in, maar ik hoopte nog op een eindtijd onder 1u05’.  Het draaien en keren in de buurt van de Meir, Groenplaats en Grote Markt (toch oppassen daar met de kasseistroken en de tramsporen) deed mijn tempo echter geen goed.  Kort voor de tunnel haalde ik nog wel de 2e vrouw van de wedstrijd in.  In de tunnel zelf was er bij momenten nauwelijks plaats om te lopen wegens de massa “collega-lopers” die nog van de andere kant kwamen; maar wat een indrukwekkend zicht: al die duizenden joggers, recreanten, start-to-runners die de uitdaging aangegaan zijn om deze 10M uit te lopen.  De klim naar linkeroever (die korter, maar steiler is dan de klim naar de stad) was zwaar, maar boven werden we opgewacht door duizenden toeschouwers die ons na de laatste bocht naar de aankomst schreeuwden.  Ik had toch nog een versnelling in de benen en finishte in 1u06’08” (na correctie 1u05’59”).  Op het eerste zicht een teleurstellende tijd (meer dan 3 min trager dan vorig jaar), maar ik hoorde al snel andere deelnemers met dezelfde ervaring.  Blijkbaar heeft de warmte ons toch wel parten gespeeld.  Dat blijkt ook uit de uitslag: ik eindigde nu 147e, terwijl ik in 2006 pas 218e was (met een veel snellere tijd).  En er liepen slechts 32 deelnemers onder 1u; vorig jaar waren dat er nog 126. 

Na mijn sporttas opgehaald te hebben bij onze vriendin, ben ik nog even blijven supporteren voor o.a. haar echtgenoot Johan en mijn chauffeur Annick, en de vele andere bekenden die aan hun laatste honderden meters bezig.  Speciale vermelding toch voor Vicenty Apiecionek uit Boechout (die ik ook ken uit het KAVVV-circuit): deze 58jarige liep ’s morgens de marathon in 3u20’22” en nam ’s namiddags ook deel aan de 10miles (ik dacht hem gezien te hebben bij de aankomst in de buurt van 1u20). 

Toen ik naar de auto terugging, zag ik Ruth en Julie die volop T-shirts aan het uitdelen waren aan de webloglopers die er een besteld hadden.  Toch wel een hele karwei.

Ondanks de warmte en de daardoor iets mindere tijd, toch een heel leuke dag beleefd.  Volgend jaar probeer ik terug te komen.

 

En hoe gaat het met Ann, mijn vrouwtje “zonder spataders” ?  Maandag zijn we terug naar het ziekenhuis geweest voor een eerste controle.  Eindelijk mochten de windels van haar benen (ze had de voorbije nachten bijna niet geslapen van de jeuk), en kregen we het resultaat van de operatie te zien.  Alles bleek in orde te zijn, zodat de hechtingen konden verwijderd worden en een nieuw verband niet meer nodig was.  Wel moet ze nog een hele tijd zoveel mogelijk liggen, en mag ze zo weinig mogelijk staan of zitten.  Af en toe 5’ stappen mag wel.  Ongeduldig wacht ze af tot ze weer haar loopschoenen kan aantrekken, maar dat zal nog niet voor de volgende weken zijn.  Ze bedankt trouwens iedereen voor de fijne reacties. 

                                                           Patrick

17:39 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (11) | Tags: antwerp 10 miles |  Facebook |