08-02-07

Mevrouw Verona daalt de heuvel af

Nee, mevrouw Verona is geen Italiaanse alpine-skiester, en ook geen collega-blogger/jogger die een heuveltraining op haar programma staan heeft.  Mevrouw Verona is een weduwe van 82jaar wiens man lang geleden zelfmoord pleegde nadat hij ongeneeslijk ziek werd.  Samen hadden ze een huis gekocht in het afgelegen (Waalse/Franse?) dorpje Oucwègne, en hadden er genoten van elkaar, van de kleine dorpsgemeenschap met al zijn excentrieke figuren, van de eenzame honden die steeds weer kwamen opdagen, en van de natuur.  En nu is ze aan het einde van haar leven.

Mevrouw Verona daalt de heuvel af” is een prachtig geschreven novelle van Dimitri Verhulst.  Deze jonge Vlaamse schrijver (°1972) hanteert in dit dunne boekje (112p) onze Nederlandse taal als een prachtig instrument om een eenvoudig, maar heel intens liefdesverhaal te creëren.  Het loont dan ook echt de moeite geregeld eens een zin of passage te herlezen en te genieten van het woordenspel.   Ondanks de ernst van het verhaal, zorgt Verhulst ervoor dat je ook geregeld glimlacht. 

Het is bijna Valentijn en dit boek is ideaal leesvoer voor iedereen die gelooft (of: wil geloven) in Liefde voor het leven.  Ter illustratie dit citaat over de mannen van het dorp die stiekem dromen van de weduwe: (…) Telkens dapper in hun voornemens zonk de moed hun in de schoenen wanneer ze dan uiteindelijk in dat huis waren, want weinig wisten zij van de liefde, doch voldoende om hier te zien dat Mevrouw Verona er nog steeds de intresten van inde (…)”.

                                                                                         Patrick