18-01-07

Tot op het vel

Nat tot op het velDe trainingen op woensdag vallen mij altijd zwaar: twee rondjes Zoerselbos + heen- en terugweg, in totaal een 15-tal km waarvoor we, als het meezit, ong. 1u20/25 tijd hebben. Op zich hoort dat te volstaan, maar de snelle kms van de apso-training op dinsdagavond laten zich gewoonlijk wel voelen. En zij niet alleen, ook de wekelijkse frietjes die nooit voor 14u van ons bord geraken (rond halfvier beginnen we te lopen) eisen hun tol. Kortom, die woensdagtrainingen zijn over het algemeen niet echt motiverend/hoopgevend. Gisteren sjokte ik nauwelijks sneller dan 10 km/u achter Patrick aan. Op de Schegel stond een flinke wind tegen, en begon het op de koop toe te regenen, dan te gieten, en het eindigde met een complete wolkbreuk. Op het ogenblik dat we bij een infobord met afdakje kwamen, waren we mestnat. Te nat om nog te schuilen want we zouden het meteen flink koud krijgen. Bijgevolg besloten we om de gutsende regen maar verder te trotseren en liepen voort naar ons vertrekpunt (Hooidonk – 1,5km). Niettegenstaande m’n kleren voelde ik me als de mensen op de foto hierboven: poedelnaakt en mestnat. Het was alsof ik niets aanhad, en toch droeg ik drie lagen. Maar... hoe harder het goot, hoe sneller ik rende. Het lood in mijn benen (als gevolg van de twee wedstrijden in het weekend en een 50-km-MTB-tocht + apso-training op dinsdag) werd verdreven door de adrenaline, en de 10 km/u op Forerunner moest plaats ruimen voor 13 en soms zelfs  14. Tja, onze Forerunner, op wiens geboorte (lees: levering) we bijna vier weken gewacht hebben, was meteen gedoopt. En hoe! Geen enkele pastoor die het met zoveel water zou gedaan hebben.

22:59 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (7) | Tags: forerunner |  Facebook |