29-03-07

Wenen om een theepot

 

Theepot.webMaar eerst wil ik graag iedereen uitgebreid bedanken voor het enthousiasme over mijn deelname aan de MMarathon van Lier drie weken na de Marató Barcelona. En ook jullie bewondering temperen, want zoveel lof behoeft dat echt niet. Denk maar eens aan ultralopers en triatlonners. Moeilijker dan het lopen zelf, zijn misschien het invullen van de drie tussenweken – wat doe ik en wat doe ik niet? – en het bepalen en aanhouden van het juiste wedstrijdtempo. Onder het motto ‘alles kan beter’ had ik graag mijn tijd van Barcelona minstens benaderd, maar misschien ben ik daarvoor te snel gestart (maar het liep toch zó goed!) – zie grafiek onderaan dit logje. Misschien heb ik juist dát wel meer moeten bekopen dan het feit dat Barça pas drie weken geleden was. Wie zal het zeggen? In elk geval heb ik de smaak van de lange afstanden nu wel écht te pakken.

 

Wenen doen we er dus niet om. Wel om een gebroken theepot. En wel geteld honderd water-landers. Is dit een raadsel voor u? Geen nood, terwijl wij op stap zijn met onze zakdoeken hebt u rustig de tijd om erover te peinzen.

 

Voor de keramisten: Wat gebeurde er met de theepot? Op de foto is hij nog gaaf, in lederharde toestand. In een volgende fase heb ik hem voorzien van ramen en deuren door inkerven. Tijdens de ruwbak is echter het kleine torentje (aan de achterzijde) losgekomen. Uren en uren werk zie je dan in rook opgaan, maar latexlijm en engobe voor ruw gebakken klei zouden het euvel moeten herstellen.

Bedoeling is voorlopig om er na de volgende ruwbak (om te controleren of de lijm het houdt) ijzeroxide op te zetten en hem af te werken met witte glazuur. De theepot is echter geïnspireerd op werken van een schilder/kunstenaar/architect van de generatie van Gaudí, en die zijn juist heel kleurrijk. Misschien moet ik er nog maar eens over denken om toch maar underglazes (onderglazuurverven) te gebruiken, om de spirituele herkomst van de pot niet te zeer te verdoezelen.

 

Cijfertjes:

Lier_marathon web

 

11:09 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (5) | Tags: keramiek, theepot, marathon lier |  Facebook |

25-03-07

Marathon Lier

Zoals beloofd een verslagje over de MMarathon van Lier vandaag, of liever over hoe het is om drie weken na een vorige een nieuwe te lopen, of beter nog hoe dat mij verging – want sommigen hebben daar geen last mee, zoals bijvoorbeeld iXs die me op weg naar de start aan de Zaat vertelde dat hij aan zijn 86ste marathon begon, en dat hij die tegenwoordig loopt tegen een ritme van 2 per maand. Ultraloper…Petje af! (De man eindigde bovendien in 2.54.?? ondanks het feit dat men hem op 1,7 km van de finish de verkeerde kant uitstuurde. Enfin, terzake nu. Behalve wij twee stonden er aan de start een 300-tal andere Marathonners, en een 100-tal eerste-lopers van de aflossingsploegen. Startschot tegen elven, en op, iedereen de bottleneck in. Beetje bij beetje plekje en tempo zoeken – Marcel VD (aflossingsploep Apso-lopers) liep een paar meter voor me en maakte die afstand gestaag groter. Goed bezig, Marcel! Al snel kreeg ik even het gezelschap van Patricks collega Rudy V. die in 3.40 hoopte te finishen en voorspelde dat we elkaar geregeld zouden terugzien. Gelijk had hij, of toch wat de helft van de race betreft. Ik wenste hem succes, want zijn tempo lag me wat te hoog. Daarop geraakte ik aan de praat met een jongeman die ook in Barcelona gelopen had. Helaas zijn naam weet ik niet, en ook aan zijn borstnummer twijfel ik. Samen liepen we in op een groepje waarin ook Rudy zat, en de hele eerste 1/2M bleven we samen. Heel gezellig was dat! Af en toe nam iemand kop over (tja, tegenwind hoort er in Lier àltijd bij), er werd soms gegrapt en natuurlijk wat ervaringen uitgewisseld. Ergens rond KM 15 vervoegde nr 108 ons, een man uit Jette die vorige week nog een M in de Vogezen gelopen had,(!) en eraan twijfelde of hij na KM 30 al dan niet nog zou doorlopen. De hele tijd sprong Garmin tussen 12,1 en 12,7, hoewel we meestal constant liepen, ik vermoed tegen een snelheid ergens tussenin. Op het 20KM-punt word ik omgeroepen als 4de doorkomende vrouw, na Patricia De Proost een 150-tal meter voor ons. En natuurlijk waren daar ook de enthousiaste support(st)ers (12 estafettelopers uit Zandhoven en wat andere Apso-bekenden, ook Anke van Disrun schreeuwde zich schor, en zelfs van Ruthje(loopt) ving ik een flits op – Dank, dank, dank allemaal, ook aan Ralf en Jan onderweg, en onze mentor Albert en z'n zoon Werner die plots aan de spoorwegbrug opdoken.

Aan de drankstand (20K) even verderop blijf ik te lang aan de toog plakken: m’n energygel is koud en korrelig, en ik verslik me in het water. Ik geraak de groep kwijt, helaas en jammer, maar hetzelfde tempo had ik sowieso niet meer kunnen aanhouden – het lag ook in mijn bedoeling om de tweede helft wat gas terug te nemen. Nog twee andere (debuut)marathonlopers hadden het groepje moeten lossen, en even nog gingen we samen verder, maar dan haakten zij af. Ik zat net in een nieuw sukkeldrafje toen ik Jean passeerde, onze vriend-kinesist  - hem kon ik meteen vertellen dat de beloofde massage voor aankomst onder 3.30.00 niet voor vandaag zou zijn. (Hopelijk is zijn aanbod eeuwig geldend.) De Halve M passeerde ik rond 1.45, de 25K na 2.05… En toen begon voor mij de MMarathon. De vermoeidheid die anders rond 35K m’n benen teistert maakt zich meester van mijn benen. Er zijn nog 17K te gaan. Helllleeeppp! Met momenten geraak ik amper tegen 11km/u vooruit, zeker in de stroken met tegenwind. Bovendien loop ik al een poosje alleen (en dat blijft zo), en de ‘stokkenlopers’ die me passeren gaan te snel, veel te snel, om aan te klampen. Ik loop ook niet op iemand in. Drinkstop aan K30; de jelly brij nog eens proberen doorzwelgen en drinken. Het helpt even. Maar bij K34 wordt het weer moeilijk. Ik forceer me om het tempo nog wat aan te houden tot aan de volgende drankstand (door het verloop staat die inmiddels rond 36,5K. Pfffff…). Veel mentale kracht heb ik niet meer. Ik neem – noodgedwongen – weer een te lange pauze, en een eerste vrouw zonder stokje (wat erop wijst dat zij een marathonloopster is) gaat me voorbij. Haar weer inhalen zit er vandaag niet in. Integendeel, rond K38 word ik voorbijgelopen door opnieuw een vrouw zonder stokje. Aanpikken lukt hooguit een paar minuten. Nou, ja, eindigen als vierde, vijfde of zesde, wat maakt het uit?  (Een mens moet zich ergens mee troosten, niet?) Rond K40 zie ik  Patrick en Jean: ‘Nu niet meer stoppen, hé!’(of iets dergelijks), moedigen ze me aan. En ik denk: ‘Nou, jongens, dat heb ik inmiddels al twee of drie keer gedaan (drankposten niet inbegrepen)!’ En de volgend twee – en laatste – kilometers zou ik dat minstens nog evenveel doen. Patrick waarschuwde me nog snel  voor wat saai bochtenwerk op het einde (straat op- en langs de andere kant van een lint weer aflopen, nogmaals een toegang naar de atletiekpiste passeren, om aan de andere kant van de straat weer rechtsomkeert te maken en opnieuw langs gene zijde van het lint terug te lopen naar de pistetoegang). En dan… eindelijk de piste op waar nog 1,5  ronde op het menu staat (lees: een heel eind langs een lint en dan terugkeren langs de andere kant van datzelfde lint). Man, man, man…mentaal word je daar echt niet beter van! En het resultaat is dan ook dat ik na elke bocht een wandelpauze inlas. Bij de aankomst blijk ik als 6de vrouw over de streep te gaan: 03.42.44, zowat dezelfde eindtijd van mijn eerste Marathon in Eindhoven. Terug bij af!

 

Rudi eindigde in 3.30.10; de man met startnr 196 die ook BCN (rond 4u) liep deed het hier met 3.30.11 een stuk beter. De man uit Jette (nr.108) finishte in 3.31.15  en de loper (nr. 102) die na de eerste 1/2M   nog even met me meeging, eindigde zijn debuut in 3uur61minuten zoals hij zo mooi zegt. Proficiat, mannen!

 

Voor mij was het een moeilijke MMarathon, zo kort na Barcelona. Maar geheel ontevreden mag ik niet zijn. Filip van Disrun (hij was ook in BCN en liep daar zijn 60ste M in 2u48) had immers voorspeld dat ik met 10 minuten extra moest rekenen; ik beperkte het tot 7. Maar stilletjes had ik toch gehoopt dat de lagere temperaturen en de vlakheid van het parcours toch een groter voordeel zouden geweest zijn, en ik m’n tijd van BCN wat meer had kunnen benaderen. Filip die eigenlijk besloten had om Lier af te blazen, verscheen toch aan de start om een van z’n pupillen te hazen gedurende de eerste twee ronden. Uiteindelijk liep hij de Marathon uit in weeral een mooie 3.11.53.  Dus, beste mensen, het kan wel, twee M’s met een tussentijd van drie weken, maar in zo’n geval schrijf ik MMarathon niet met één hoofdletter, maar met twee. Enneuh, eindigen als 4de, 5de of 6de, het maakt wel degelijk een verschil. Want de dames die me bij KM 36,5 en 38 voorbijliepen, bleken beide W40-ers te zijn, waardoor ik in mijn categorie naar de 4de plaats gekatapulteerd werd. Geen geldprijs dus, maar een ervaring ben ik wél rijker. En een wijsheid ook: meer koolhydraten eten die laatste week (de eerste keer dat ik daar nu eens echt op lette) en nauwelijks nog lopen, resulteert bij mij in een extra kilo die ik 42,195 km moet mee torsen. En op zo’n afstand kost dat een paar minuten.

Loop ze! (eraf J)

 

PS: ook een dikke proficiat aan alle Zandhovense estafetteploegen!

00:13 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (15) | Tags: marathon lier |  Facebook |

16-03-07

A la recherche du temps perdu...

...of het leven na de marathon.

Na de marathon een zwart gat? Een zee van tijd? Neen hoor, niks van dat alles, alleszins niet hier in het Huis der Zotten. De talrijke klussen blijven zich aandienen, alsof het er nog niet genoeg waren. Met andere woorden, het normale leven gaat gewoon door, en daarin zitten nog steeds geen zwarte gaten (helaas). Jammer want hier ligt leesvoer om het halve heelal op te vullen (heelal te beschouwen als mijn levenstijd hier op aarde), en bloggen en internet bieden uiteraard ook massa’s opvulmateriaal. Te veel eigenlijk. Gelukkig hadden we in Barcelona  amper tijd om te winkelen, en stapten we slechts een paar boekhandels binnen (en in zoverre ik me herinner geen enkel andere winkel, tenzij een estanco voor krant en postzegels, en een supermercado voor wat etenswaren, waaronder natuurlijk bananen).

 

Trouwens, leef ik nu eigenlijk in dagen ná de Marathon (ja, vanaf nu altijd mét hoofdletter, ook al zou me dat de eerste prijs kosten op het Groot Nederlands Dictee) of eerder vóór de Marathon? Misschien is interMarathon (naar analogie met interbellum) een beter begrip. Onze Sara heeft me gisteren namelijk ingeschreven voor de Marathon van Lier op 24 maart (ook te lopen als aflossingsMarathon; inschrijven kan tot 17 maart, zie link Natuurlopen in rechtermarge onder Hulpposten), met andere woorden ze heeft de kno(o)p doorgehakt, of beter ingedrukt. Tja, af en toe moet iemand wat extra gewicht leggen in één des moeders Weegschaal schaaltjes.. Natuurlijk twijfel ik aan mijn deelname, amper drie weken na Barcelona. Anderzijds viel mijn laatste DL van 37k (3u40) slechts twee weken voor Barcelona, maar die verliep uiteraard tegen een heel ander tempo dan de M zelf. Kan ik de Marató dan als een training beschouwen naar Lier toe? Ik weet het niet, ik zal het aan den lijve ondervinden en u erover berichten. In elk geval, dit is de eerste Marathon waarmee ik een (gratis) massagebeurt kan verdienen. Helaas, in theorie, want voorwaarde is dat ik onder 3u30 finish, en dat lijkt me des Guten zuviel. Voorlopig is alleen ‘aankomen’ de boodschap, maar liefst wel onder 4u; langer wil ik die Netedijken niet aanschouwen. Een andere reden waarom ik in Lier wel op de M wil aantreden, is dat er nadien sowieso rust op m’n agenda staat. Dat heeft alles te maken met de werkplanning van ene Dokter De Leersnijder, die op 16/4 zijn mes in mijn vel wil steken, en - alsof dat niet genoeg is - mij vier weken werk-/sportverbod oplegt. Een hele resem heerlijke voorjaarscorrida’s gaan dus aan m’n neus voorbij, en bovendien op een moment dat ik in feite nog de vruchten zou kunnen plukken van de voorbije Marathontraining. Eigenlijk ben ik dus niet alleen…à la recherche du temps perdu, maar ook des fruits à perdre. L

 

PS: Patrick kiest in Lier voor de aflossing en verdedigt samen met Juli-ploegleden Ann, Annick en Bart (ze verjaren alle vier in de maand juli!) de Apso-kleuren. En in april zal hij aan de start staan van de Antwerp 10 Miles.

10:34 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (8) | Tags: marathon lier |  Facebook |