21-02-08

Buenos días

diagonal pisoPrecies over een week worden we hier (foto) wakker, een appartementje op een tiende verdieping - we zullen het geweten hebben als zondag of maandag de lift defect blijkt! -  nabij de Diagonal in Barcelona. In de verte (volgens de annonce 200m, maar minstens het dubbele lijkt me op mappy reëler) de zee, de hemel blauw, de huizen rondom zonovergoten. Zaaaaalig. Drie dagen hebben we om te genieten van deze prachtige, zuiderse, bruisende stad. De vierde dag zal er gelopen worden, vééééél gelopen worden. Twee keer zal ik oogkleppen moeten opzetten: de eerste keer als we de Diagonal aandoen, de tweede keer als we op een boogscheut van het huis van onze vrienden in Villa Olimpica passeren. Iets verderop (35km), bij de Arco de Triunfo, is het opletten geblazen voor De Man met de Ijzeren Hamer, en begint de échte Marathon. Pff... of we in staat zullen zijn De Man te ontwijken? Patrick wel, zelf zal ik moeten afwachten.

Waarom? De 1/2 M in Lier afgelopen zaterdag was een mooie test, met een mooi resultaat (Patrick eindigde als 11de in 1.25.05; ik in 1.42.49 - een bevestiging van mijn huidig abonnement op de 4de plaats(vrouwen). Alleen, na afloop voelde ik me niet in staat om dezelfde afstand opnieuw af te haspelen, daarvoor hadden de laatste kilometers mij te veel moeite en doorzetting gekost. Onderweg heb ik zelfs een paar keer gedacht aan stoppen (aan de drankstands rond 7 en 12K doe ik dat sowieso, plus las ik nog een extra drankpauze in even na 15km waar we een berm moeten oplopen en er iemand van de organisatie staat bij wie ik mijn leeggoed kan achterlaten).  In het laatste bochtige stuk (zo'n 3km) met wind op kop, heb ik verdomd stevig op mijn tanden moeten bijten - ik weet zelfs niet meer of ik daar ook niet eens effe in panne gevallen ben - in elk geval is al mijn marathonwilskracht eraan te pas moeten komen, en het feit dat ik m'n goeie tijd op de 15km (1u11) niet wilde opofferen aan die duivelse wind en bochten op het eind. Maar geloof me, het kostte me veel moeite! Iemand zei achteraf dat ik daar nog goed 'doorging', maar het voelde eerder aan alsof ik 'dooDging' - alleszins mijn benen, want het bovenwerkt blijft naar behoren functioneren. Ook het recuppen verloopt redelijk vlot (geen stijve spieren) - da's ook al iets hé? Hoewel..., de duurloop van 13km zondag viel me toch eerder zwaar. En dat is wat me verontrust. Ik hoop dat het gewoon de vermoeidheid van de laatste hogekilometervolumeweken (nieuw woord voor Van Dale) is die speelt - januari was goed voor 213 km, februari tot nog toe voor 217 km. Bovendien had ik 2 dagen voor de Halve van Lier een reeks van 10 yassoo's succesvol afgewerkt, incl. uitlopen een training van een 17-tal kilometer.

Let wel, ik spreek hier voor mezelf. Bij Patrick lijkt het allemaal wel veel vlotter te gaan. Ik denk dat hij goeie vooruitzichten heeft voor Barcelona. En ik ook eigenlijk, toch als het betreft genieten van de stad, de Spaanse vrienden ginds, en de Belgische die meegaan.

09:47 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (9) | Tags: marathon barcelona, marato barcelona |  Facebook |

19-12-07

Marathon Barcelona 2008

 

 

 ¡Tú inscripción se ha realizado con éxito!. Ya estás oficialmente inscrito en la Marató de Barcelona que tendrá lugar el próximo 2 de Marzo 2008. Para verificar la inscripción búscate en la lista de corredores que encontrarás en www.maratobarcelona.com.

¡Gracias por participar y buena suerte!

Smile

Je ziet het, de kogel is door de kerk. Vliegtuigtickets naar Barcelona hebben we al enkele maanden in ons bezit, sinds gisteren zijn we ook 'oficialmente inscritos' voor de M in onze lievelingsstad. Met andere woorden, er zal vanaf nu ten Huize de Zotten weer flink wat gelopen moeten worden. En voorlopig zijn we daar al goed mee bezig. Twee zondagen geleden staken we al 25 km achter de kiezen, en vorig weekend liepen we 16M-wedstrijd in Lier op zaterdag, en op zondag een duurloop van 20 km. De Natuurlopen van Lier zijn trouwens een prachtige voorbereiding op het lopen van een marathon!!!

 

Ik zou graag proberen om een sponsoringsproject te koppelen aan onze deelname aan de Marató, maar dat is werk voor tijdens de kerstvakantie. Binnenkort lees je er hier dus meer over. Inmiddels, loop ze!

 

15:24 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (4) | Tags: marato barcelona |  Facebook |

08-03-07

Anim...Anim...

Anim – klapklap klaaaap – anim – klapklap klaaaap… Ik weet niet meer precies waar het was, en dat is ook niet belangrijk, maar het Catalaanse kinderstemmetje dat de onafgebroken sliert lopers aanmoedigde door hen ‘anim’ (moed; kop op!...) toe te roepen en bijgevallen werd door de ‘klapklap klaaap’ (scanderend applaus) van de lopers bezorgde mij kippenvel, en ik moest een traan wegpinken van emotie omwille van de verbondenheid die op dat moment tussen de lopers onderling en tussen de lopers en het publiek ontstond. Ik vermoed dat we een paar km voor de Calatravabrug waren, en dat was een punt waar ik naar uitkeek, niet alleen omdat het een van de oriëntatiepunten was die ik gewis zou herkennen, maar ook omdat even verderop de eerste – theoretische – 1/2 M erop zat, en dus ook de meeste hellingen in het parcours. Inmiddels was het al flink warm geworden, en zag ik eruit als een verzopen waterkieken door de talrijke ‘douches’ (sponzen, waterflesjes) die ik onderweg had genomen. Op dit moment had ik al meer kruit verbrand dan in Eindhoven over dezelfde afstand. Maar de wetenschap dat ik in Lier 25K net onder 2 u gelopen had, gaf me de kracht om mijn tempo (uiteraard lager dan in de Pallieterstad) toch nog een paar km aan te houden. Een scheutje energiegel net voor de bevoorrading op 25K was de beloning daarvoor. Op 30K was het moeilijk – vooral het terug-op-gang-komen na de drankstand, want daar voelde ik de buitenkant van mijn linkerknie steken. Pas bij de derde poging heb ik doorgezet, in de wetenschap dat ik een paar km verder zou aangemoedigd worden door onze vrienden. Een honderdtal (?) meter verder was de pijn verdwenen. In de buurt van de Avenida Icaria (onze Barcelonese thuis) keek ik uit naar Manuel en/of Gelia – of  beter: ik hoopte dat zíj mij zouden opmerken want zelf had ik al mijn kracht nodig om mijn missie tot een goed einde te brengen. Helaas, we hebben elkaar gemist, maar desondanks had het idee hen te kunnen zien mij emotionele kracht gegeven. Even verderop liepen we het Parque de la Ciutadella in, en al enige lopers lasten een wandelpauze in. Voor mezelf vind ik dat nu geen optie meer. Dóórgaan is het devies, en ik denk aan Patricks woorden tijdens de laatste moeilijke kms van lange duurlopen: ‘Uit deze leer je de kracht putten om een marathon uit te lopen. Niet stoppen, Ann!’ Even voor de bevoorrading aan de Arque de Triunfo (35K) slurp ik de laatste druppel gel uit het enige zakje dat ik bij had, en ik denk nu aan Geerts commentaar op ons blog: ‘Aan de Arc de Triomphe begint dus de Marathon’, en ja, wat mij betreft, een Marathon mét hoofdletter. Waterflesje aannemen, bekertje sportdrank drinken, doucheke nemen… en op, richting oude stad. Vanaf hier staan de toeschouwers rijen dik. ‘Venga, anim, enhorabuena, bravo…’ maar de lucht van een restaurantje bezorgt me enige afkeer – hoe tuk ik ook ben op de Spaanse keuken. Plots duikt Anke een paar meters voor mij op. Tijdens de eerste kms na het vertrek vonden we elkaar ondanks de massa een paar keer terug en liepen dan enkele tientallen meters samen, maar telkens liet ik haar gaan want ik vreesde dat haar tempo voor mij net iets te hoog lag. In de omgeving van Camp Nou was ik haar helemaal uit het oog verloren. Dat ik haar nu nog tegenkwam verbaasde me. We zitten ergens rond km 37 vermoed ik. Aan de voeten van Columbus (einde Ramblas) merk ik dat achter mij een gat gevallen is doordat agenten meermaals de mensen laten oversteken als ik net gepasseerd ben: 'Sí ahora, pasa ahora!'. Ik pep mezelf op: nog één enkele start-to-run-proef, en ik voel me solidair met de aspirant-lopers die hun eerste volle 5 km aan één stuk lopen. Bij 40K trakteer ik me op een laatste bekertje sportdrank. Neen, het smaakt niet, maar ik heb de energie (voor mijn part tussen de oren) nodig om de finish te halen. En dan komt Ana… Ana Giralt Pratt. Ze wordt voortdurend, onafgebroken, aan één stuk, zonder stoppen… toegeroepen door haar begeleider. ‘Ana, Ana, molde, molde, Ana, Ana, venga, molde, Ana, Ana…’ Nu word ik door vrienden en familie in Spanje zelf ook Ana genoemd, en ja, van die aanmoedigingen heb ik dan maar lekker mee geprofiteerd. Jammer voor hen dat andere lopers blijkbaar anders heetten, want nog steeds vielen er stil of bleven stappen. En dan staat daar plots Patrick. Een hand, een groet, nog even… Nog 500 m dus, want op de Garmin staat al lang 42, maar sinds km 30 (zowat de eerste km-zuil die ik opmerkte, en dat was niet omdat die dingen niet groot genoeg waren) had ik een verschil vastgesteld van zo’n 330 m, en bij 40 K was dat gestaag opgeklommen tot zowat 500m. Toen koesterde ik nog de hoop dat de laatste kms wat korter zouden uitvallen. Maar neen dus! Met het enthousiasme van Patrick op m’n netvlies gebrand trotseer ik de laatste helling naar de finish. Voor mij loopt een man met z’n dochtertje aan de hand. Samen genieten zij van het hartverwarmende applaus en enthousiasme van de menigte, dat mij echter bij de start méér kippenvel en emotie bezorgd had – en toen ook het lood van de voorbije dagen uit m’n benen wegnam - dan nu waar ik alleen maar kan denken aan de andere kant van de blauwe boog. Maar het gejoel van die duizenden stemmen stuwt me wel naar die boog toe. Er stond 03.37.20 op de digitale klok toen ik die net voor de matten ontdekte. Garmin, die ik bij mijn eerste passage daar had opgezet, gaf 03.36.03 en 42.760 m aan, goed voor een feestmaaltijd van 2094 kcal. En die laatste begon met een voorgerecht van bananen, sinaasappels, appels, noten en gedroogd fruit, doorgespoeld met water en Powertrade (voor de liefhebbers, maar ik had daar dik genoeg van!).  Twee sinaasparten, een halve banaan en een gesprekje met een Spanjaard verder, kwam Anke tussen het fruitbuffet gewandeld, met ook rond haar nek de mooie medaille met op een van de zijden een bas-reliëf van de Eixample (uitbreiding) van Barcelona met z’n haaks op elkaar kruisende straten waardoor een patroon van vierkanten ontstaat, dat echter doorsneden wordt door de Avenida Diagonal.Eixample - Apartamentos en BarcelonaBarcelonamedailleweb

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samen met Anke wandel ik naar de trappen voor de expohal. Onderweg botsen we op Filip en even later vinden we ook Patrick. Ik ga nog even terug het startvak in om m’n oude shirt op te pikken, maar in de berg kleren is die onvindbaar. Niet erg, ’t was een oude, maar ik zou hem uit sentiment bijgehouden hebben.

Thuis worden we door Gelia en Manuel beloond met een beurt in het Thalassa-complex op de zeedijk, een paradijs van whirlpools, stoombaden, sauna’s, zwembaden… Zonder die verwenpartij had ik allicht de trappen van de Casa Batlló (een van die prachtige Gaudíhuizen) op maandag zélfs niet achterstevoren naar beneden gekund… Muchas gracias, Gelia y Manuel, también por la

estancia más agradable en vuestra casa!

 

Nog een beetje logistiek... hoewel die niet helemaal klopt met de officiële gegevens (afstand; Sporttracks werkte zelfs bij naar 43,1 km). En nu we dan toch officieel bezig zijn: de organisatie tekende voor mij een netto-tijd op van 3u36min08sec. Daarmee eindigde ik als 2020ste in het totaalklassement, was ik 69ste vrouw (van 765) en 14de (van 241) in mijn categorie (Vt45F), en had ik de volgende dag benen die op elke trap normale dienst weigerden.

Klik op foto voor een duidelijkere versie.

 

Barcelona forerunner5

 

En tot slot een sfeerfilmpje 

Besluit: voor herhaling vatbaar!

 

22:30 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (14) | Tags: marato barcelona, marathon |  Facebook |