26-06-07

Fotomarathon, post 40

Pimientos fritos

Pimientos fritos, Navaleno (Soria), 2005

Wat km 40 in de M betreft, je bent nu heel blij dat je de 4 eindelijk op de juiste plaats in het getal ziet staan, even gelukkig misschien als ik bij de aanblik - en vooral het opsnuiven van de heerlijke geur - van pimientos fritos. Deze liggen in ons pannetje op ons campingfornuisje in Navaleno, een rustig dorpje zonder toeristen, tenzij enkele binnenlandse of een verloren gelopen Fransman of Nederlander. De camping is gemeentelijk, net als het grote, naburig openluchtzwembad, waarvan je als campinggast gratis gebruik mag maken. Overdag is het in deze streek lekker, zuiders warm, maar 's nachts - eigenlijk al vanaf een uur of zeven, acht 's avonds - kunnen de temperaturen er flink dalen. Ooit lag ik er in m'n slaapzak met pyama, sweater, warme stapsokken en een deken bovenop. We zitten hier dan ook op een hoogte van een flinke 1000 m. Rond tienen 's ochtends begin je de warmte van de zon lichtjes te voelen, tegen elven trek je alle overbodige kledij uit. Voor wie van het Spaanse binnenland houdt, is Gormaz (10KB)deze vrij authentieke streek een aanrader. Op cultureel vlak zijn er tal van oude dorpen en stadjes. Binnen een straal van zowat 30 km vind je Soria, Burgo de Osma, San Leonardo de Yague, Calatañazor, een prachtig middeleeuws dorp met straten van 'overhangende' huizen (op de link aub doorklikken doorklikken op videos en vervolgens exteriores), ... en tal van burchten en kastelen al dan niet in de hoedanigheid van ruïne, vaak hoog op een heuvel/berg torend over de vlakte(bijvoorbeeld la fortaleza de Gormaz...). Flirtend met de grens van de provincie Burgos vertoef je na +- 50 km in Santo Domingo de Silos (ja, het stadje van de zingende paters van enkele jaren geleden) of het middeleeuwse Covarrubias, en elk dorpje dat je onderweg passeert, lonkt je voor een bezoek of een aperitief op een terrasje. Btw, hou in Silos even halt bij  de Cañon de Yecla , een imposante kloof, die tegenwoordig heel veilig te doorwandelen is. Met anderen woorden, ook op sportief vlak kom je in de provincie Soria en aanpalenden aan je  trekken. In Navaleno zelf  vertrekken tal  van bewegwijzerde wandelingen - op z'n Spaans weliswaar, en dus kan je toch maar beter een (staf)kaart op zak hebben. Op een boogscheut ervandaan kan je een prachtige tocht maken door het Parque Natural del Cañon del Río Lobos, met z'n talrijke gieren en ander natuurschoon. Zowat halverwege de kloof passeer je de ermita (kapel) de San Bartolomé, vlak bij een grot waar je effe zalig in de schaduw kan kruipen. Voor je wandeling aanvat, kan je een bezoek brengen aan het informatiecentrum van het park in Úcero. Tijdens de hele wandeling kan je genieten van de aanwezigheid van de buitre leonado die boven je hoofd giert of z'n nest met jongen opzoekt. Een 20-tal km ten noorden van Navaleno ligt de Sierra (Picos) de Urbión, behorend tot de Sierra de la Demanda -hier balanceren we opnieuw op de grens tussen Soria, Burgos en La Rioja. Je kan er best stevige wandelschoenen aantrekken, want je kan er naar toppen boven 2000 m (Pico de Urbión, 2228m) of een hoogtewandeling maken rond de Lagunas de Neila, of de klim aan de Laguna Negra aanvatten. "Fuente de Castroviejo", Duruelo de la SierraIn elk geval, voorzie voldoende water voor onderweg! Wijn kan natuurlijk ook, want we zitten hier in de streek van de Duero, met zijn talrijke wijngaarden en bodegas. Ook de indrukwekkende stenen natuurstad Castroviejo, een geërodeerd landschap, is een bezoek meer dan waard, net als de Espacio natural la Fuentona met zijn rijke fauna en flora. Aan de ingang van het bezoekerscentrum staat een telescoop opgesteld die gericht is op de bergwand aan de overkant waarin tientallen gieren hun optrekje hebben. Tot slot, over de dino's in de streek hebben we het enkele dagen geleden al eens gehad.

Vind je dat dit een lange post geworden is? Tja, kilometer 40 is dan ook een lange, een verduiveld lange!

PS: de kleine foto's zijn internetvondsten.

PS2: ik weet het, veel links zijn in het Spaans. Mijn excuses hiervoor, maar zoals ik al zei, veel internationale toeristen vind je in de streek niet. Voor gedetailleerde info, raadpleeg het brein van Patrick!Voor wie het Spaans een probleem is, ik speel met het idee om hier over enige tijd een beknopte cursus Spaans op te starten. Maar voorlopig is het nog 'spelen'. En eerst nog vakantie natuurlijk!

PS3: luxe-logeertip: http://www.calatanazor.com/ (Calatañazor) - deze site geeft bovendien een prachtig virtueel beeld van het dorp, en de omgeving ('visita virtual', en 'entorno'). In de provincie vind je heel wat Casas rurales, die vaak te vergelijken zijn met een B&B, maar nogal eens een authentieke uistraling hebben. Sommige, zoals deze, hoeven niet onder te doen voor een chic hotel.

Kampeertip: Fuente del Botón (klik door op 'Instalaciones) in Navaleno om wille van de gezelligheid en kleinschaligheid, de vriendelijke uitbaters, en het gratis gebruik van het grote gemeentelijke openluchtzwembad (40-m-bad - tijdens de siësta van het dorp had ik het eens 50 lengtes lang voor mij alleen; nadien was ik toch wat duizelig toen ik uit het water wilde stappen) met glijbaan. Helaas loopt de weg Soria-Burgos iets hogerop, wat wat hinder geeft als een vrachtwagen passeert.

PS4: Soria, pueblo a pueblo, een overzicht van 181 dorpen. Klik op de naam van een dorp, en vervolgens op 'siguiente'.

20-06-07

Fotomarathon, post 34

Dinosara

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sara de Soria, 2005

Foto's van oudere mensen treffen me vaak. De sporen van het leven, de wijsheid van de oude dag... Deze Sara ontmoetten we twee jaar geleden in een onooglijk dorpje in de provincie Soria in Spanje. Het was niet zo'n echt mooie dag, en we besloten om met de kinderen een tocht te maken op zoek naar dino's. De Ruta de los dinosaurios leidt langs verschillende dorpjes in het noordoosten van de provincie Soria waar sporen gevonden werden van dino's - gaande van voetafdrukken tot uitwerpselen. Onderweg in het landschap staan grote beelden van dino's opgesteld. Sommige daarvan waren tegen de donker-donkergrijze, onheilvoorspellende onweerslucht die er op een bepaald ogenblik hing, best wel indrukwekkend. Ergens op de route is er ook een museum gewijd aan deze tot de verbeelding sprekende wezens. Maar nu terug naar Sara. In een van de dorpjes werden we door haar aangesproken. Ze bracht ons zowat van de ene dinokeutel naar de andere, en allemaal wees ze ze met haar 'wandelstok' energiek aan. Daarbij vertelde ze boeiend over de dieren en hun levenswijze, dat ze zelf al eens op teevee gekomen was, dat profs terzake haar al om raad hadden gevraagd...Ongelooflijk deze vrouw van zo'n 70 jaar, zo energiek, zo verstandig - want geef toe: onthou al die namen van die dinosaurussen maar eens! (En dan nog in het Spaans ;-)) Geregeld greep ze me bij de arm, maar eigenlijk was dat niet nodig om mijn aandacht gevangen te houden. Het was een mooie belevenis, en ik vind het ook een voorrecht, om door deze dame op leeftijd gegidst te worden door een wereld van een paar miljoen jaar geleden. Ik vermoed dat ik me haar m'n ganse leven zal herinneren. Als je op Sara's foto klikt, gaat haar wereld voor je open. Morgen toon ik hier alvast een van haar lievelingen.

Para los que entiendan castellano:

"(...) la evidente atracción que generan los dinosaurios es capaz de desatar pasiones tales, que, en esta comarca soriana, no pueden quedar mejor resumidas que en la figura de Sara, una bretunesa de 66 años, que se ofrece como guía para enseñar y contar el origen y la historia de todas las icnitas que adornan las lajas de piedra que rodean su pueblo. (...)Pero el recorrido no acaba ahí. Incansable, apoyada en un desgastado palo de fregona que hace las veces de bastón y de puntero para señalar las icnitas, con un ritmo sorprendente para su edad y sin dejar de hablar, Sara conducirá a sus improvisados alumnos hasta el centro del pueblo, donde, en un corral, se pueden ver las huellas más pequeñas "de los dinosaurios chicos", el paso de las olas sobre la piedra, la rugosa piel de los grandes reptiles impresa en la roca en lo que se conoce como el cementerio o tres "culetazos", en palabras de Sara, porque "los dinosaurios se sentaban de culo". Luego, Sara lleva al visitante hasta su casa, donde guarda fósiles vegetales de robles y de palmeras gigantes y algún que otro caracol y conchas fosilizadas. Allí, enseñará los libros donde ha aprendido todo lo que sabe sobre dinosaurios, enseñanzas cultivadas al lado de los geológos y paleontólogos que han visitado el pueblo para estudiar las icnitas."

Bron: http://www.revistaiberica.com/rutas_y_destinos/cl/dinosaurios_sorianos.htm

 

16:15 Gepost door AnnAlice in Spaans en Spanje | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dinosaurus, sara, soria |  Facebook |