05-12-06

 Geen titel

red_umbrella... want het is een bijschrijfblogje. De voorbije week is weer zo omgevlogen dat van bloggen weinig in huis kwam. En als je bovendien meer een bloglezer dan een blogger bent (zie About me), tja...dan... Enfin, één ding heb ik toch wel opgestoken: van de regen schijnen we in het weekend allemaal nogal genoten te hebben. Patrick en ik deden zondagnamiddag een (ook voor mij) rustige duurloop van 23K in 2u08 tegen een hartslag van gemiddeld 142 (139-145 navenant brug, tegenwind, einde van de tocht...). Het ging, maar toch verbaast het me telkens opnieuw dat conditie zo snel verwatert. Drie weken geleden liepen we een 1/2M in Kasterlee, vorige zaterdag nog 10M in Lier, woensdag 15K in Zoerselbos, en tussendoor nog 3 x 13Ken een 7-tal keer tussen 7 en 10K (goed voor 150 km in totaal). Je denkt dan dat je een traininkje van 23 eens makkelijk gaat afhaspelen want je bent goed gerodeerd, maar eigenlijk...Die 23km zondag heb ik rustig uitgelopen (de laatste kms werd het wel wat zwaar in de benen), maar ik zou het ook niet sneller gekund hebben (terwijl dat wel ging in Kasterlee en Lier). Misschien heeft het ook wel te maken met vermoeidheid en het feit dat je je op een training niet zo voorbereidt als op een wedstrijd (voldoende rust vooraf, de koolhydraten, de drank onderweg...) Enfin, dat is waarmee m'n lieve man me telkens wil troosten. En misschien heeft hij wel gelijk. Vrijdag maakten we nog een mountainbiketocht van 54 km richting Lille/Wechelderzande ( en de 'bergen' aldaar), en zoiets doen we natuurlijk niet vlak voor een wedstrijd. Wat het MTB-en betreft, da's toch ook wel leuk. Het zijn wel vooral m'n benen die moe worden, want mijn hartslag blijft rustig rond 135 hangen, terwijl ik eigenlijk volop katoen geef en het gevoel heb dat mijn benen zullen afvallen. Bij lopen is dat toch wel heel anders; zeker bij een cross: dan willen de benen nog wel, maar zegt de bovenwinkel: 'genoeg!'  En terwijl het nu toch over MTB gaat: zondag na de 10M Natuurloop Lier (27.11)  namen we deel aan onze eerste 'officiële' veldtoertocht (Zandhoven). We schreven in voor de langste afstand (40K), maar uiteindelijk stonden er op onze kilometerteller maar 37. Het weer was de zondagse trappers goed gezind, en het parcours was soms wel modderig, maar over het algemeen doenbaar - het zou deze laatste zondag wel wat anders geweest zijn! De opkomst was talrijk, 1300 deelnemers, een beetje boven de verwachting van de organisatoren, met als resultaat dat de laatste vertrekkers (waaronder wij die achter de hoek wonen) aan de (enige) bevoorradingspost enkel nog (met sportdrank aangelengd en puur) water konden krijgen. De koeken, de repen, de soep, de échte sportdrank...alles op. Maar de mensen waren vriendelijk, en da's ook veel. Trouwens, wij hadden net voor vertrek ontbeten, en konden er dus nog wel een extra uurtje tegen. Maar een collega van Patrick, die zich al een paar kms op de soep verheugd had, kon er niet om lachen. Blijkbaar heeft ze de rest van de tocht op basis van mijn energiereep toch overleefd, want Patrick heeft geen overlijdensbericht ontvangen. Na afloop kregen we aan de bar nog een flinke fruitsap ter compensatie van de gemiste lekkernijen onderweg. En ook onze fietsen werden netjes met een hogedrukreiniger afgespoten. Terwijl dat gebeurde, kwam een man die ons onderweg had ingehaald angstvallig informeren: of ik wel vaker toertochten meedeed? Toen hij hoorde dat dit mijnMTB eerste was, kreeg ie 't effe benauwd, want die vrouw voor hem inhalen had hem toch veel meer moeite gekost dan hij verwachtte - wat een afgang!, vond hij. Ik heb hem dan maar gerustgesteld met het feit dat we duurlopers zijn, zodat hij met een gerust gemoed toch nog wat van z'n zondagnamiddag kon genieten.  

16:07 Gepost door AnnAlice in Loopsport | Permalink | Commentaren (1) | Tags: veldtoertocht, mtb, duurloop |  Facebook |