06-06-07

Fotomarathon, post 20

Arantuin

View from the garden of the House of the Man of Aran (Ierland, 2004) 

As promised!

 

De tuin ligt op het grootste eiland van de groep, met name Inis Mór. Meer info via klik op de foto. In de verte zie je de bergen van Connemara. Een tip voor wie stevig wil oefenen voor de Jungfrau (2008, dan toch) : jaarlijks wordt in april in Connemara een Marathon gehouden.

14:15 Gepost door AnnAlice in Vakantie | Permalink | Commentaren (3) | Tags: aran islands |  Facebook |

05-06-07

Fotomarathon, post 19

  Aranman (3)

The House of The Man of Aran (Aran Islands, Ierland, 2004)

In 1934 draaide Robert Flaherty hier zijn film The Man of Aran. Een klik op de foto brengt je meer informatie hieromtrent. Het huisje werd speciaal voor deze film gebouwd. Nadien werd het gelukkig bewaard.

Nu is het een prachtige locatie om een paar daagjes tot rust te komen. Weg van de snelweg, de drukte en het lawaai van ons Vlaanderenland. Overdag beuken tegen de wind, met (rommel)huurfietsen bergop, bergaf, of erger nog, klif op klif af genietend van de wind en de zee, een zeeleeuw op het strand. 's Avonds op het terras met een flinke Guinness, en een schitterend uitzicht over de laatste groene helling die overgaat in de eindeloze zee. Neen, niet eindeloos, want heel in de verte zie je de bergen van Connemara. Maar dat beeld is voor morgen...

17:45 Gepost door AnnAlice in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: aran islands, the man of aran |  Facebook |

21-05-07

Fotomarathon, post 4

Ordesa 3JP
Ordesa, Spaanse Pyreneeën, 2006
 
Vandaag komt Patrick terug naar huis. Samen met Jean is hij voor een paar daagjes naar Torla (Parque Nacional Ordesa) getrokken, om van daaruit naar de Breche de Roland te stappen, via de Refugio de Goriz, waar ze inmiddels twee nachten geslapen (gedronken, gefuifd... of wat ook) hebben. Eigenlijk was dit plan B. Oorspronkelijk opzet was te starten in Gavarnie, en dan in een lus te wandelen via de Breche de Roland, Goriz, Bujaruelo en terug naar Gavarnie. Maar het weer op de noordzijde was te slecht, het risico te groot volgens de uitbater van de Refuge aan Franse zijde waar ze voor de eerste nacht een bed geboekt hadden. Toch is hun missie geslaagd. Zaterdag hebben ze de Breche bereikt. Ze hadden het zwaar gehad, de mannen, in regen, wind en sneeuw. Het zicht was met momenten uiterst beperk, soms zagen ze zelfs de Breche niet meer. Zelf kunt u die Breche zien op de foto die we deze zomer namen: het is de hap die in het midden op de foto uit de rots lijkt genomen. Uiteraard hebben ze nu door de sneeuw moeten ploerten. Maar het was meer dan de moeite, zei Patrick zaterdagavond aan de telefoon.
 

07:00 Gepost door AnnAlice in Vakantie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-05-07

Fotomarathon, post 3

Venetie verhuis

 

Verhuizen in Venetië (2005) - lading verliezen is hier geen sinecure

08:00 Gepost door AnnAlice in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-05-07

Fotomarathon, post 2

 

dyn001_original_400_300_pjpeg_2567460_cd76ee3e9b12b248624f91dfdee80a10

 

Pret in Prater (Wenen, 2007)

 

13:34 Gepost door AnnAlice in Vakantie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-07

Honderd-water(landers)

Hundertwasserhaus (2)

Voor wie het zich afvroeg, het antwoord ; voor wie het giste, de bevestiging. Neen, natuurlijk werden hier geen tranen met tuiten gehuild om een gebarsten theepot (alhoewel J), ‘wenen’ (om een theepot) duidde hier op Wenen, Wien, Vienna…, honderdwater(landers) op de kunstenaar Friedensreich Hundertwasser, ‘om’ stond voor ‘omwille van’.  Tja, na 10 dagen van stilte op dit blog en na deze woordverklaring, zal het nu wel duidelijk zijn dat we een weekje vakantie doorbrachten in Wenen, de geboortestad van Hundertwasser, de kunstenaar op wiens werk m’n theepot geïnspireerd is. De kunstenaar die er ons ook toe aanzette om dit jaar Wenen te kiezen  als doel voor onze voorjaarsstadsvakantie.

En het eerste verslagje over onze Wenentrip mag dan ook aan hem gewijd zijn. Voor de theepotkwestie was ik niet zo vertrouwd met deze Friedrich Stowasser (onder die naam werd hij in 1928 in Wenen geboren), en al zeker niet met zijn architectonische ontwerpen en milieuvisie.

Ik wil hier echter niet z’n hele leven uit de doeken doen (daarvoor kunt u terecht op Friedensreich Hundertwasser - Wikipedia en hier (Kunsthaus Wien))  maar toch een paar aspecten die zijn blijven hangen. Zelf word ik in zijn werk sterk aangesproken door de vrolijke kleuren en golvende lijnen. Strakheid is uit den boze. Als kind verzamelde F.H. weidebloemen en liet ze drogen. Hij vond het echter zo jammer dat hun felle kleuren na een poosje zo sterk verbleekten, dat hij besloot de bloemen na te schilderen. Om landschappen te maken (nog steeds in zijn jeugd), inspireerde hij zich op postzegels, die hij natekende of aquarelleerde. Een zwak voor postzegels is hij zijn levenlang blijven houden. Telkens hij een brief verstuurde, maakte hij er werk van om zoveel mogelijk zegels te kleven met verschillende aspecten/uitzichten van het betrokken land. FH trok veel rond (o.a. met zijn boot ‘Regentag’), en liet overal kunstwerken achter. Bij een volgende passage werkte hij er dan verder aan. De spiralen in zijn werken duiden uiteraard op de spiraal van het leven: nooit kom je op eenzelfde moment terug.

Wat architectuur betreft, had HW ook eigenzinnige visies - gekant tegen het rationalisme - en hij deinsde er niet voor terug die af en toe naakt te verkondigen. Hij streed voor het ‘Baumenrecht’ en het ‘Fensterrecht’. Hundertwasserraam (3)Het eerste hield in dat bomen (groen in het algemeen) het recht hadden om overal te groeien waar regen en sneeuw vielen (dus straten, voetpaden, daken, terassen…). De stad moet ‘beboomd’ worden, in al haar dimensies. Het ‘vensterrecht’ geeft bewoners dan weer het recht om hun identiteit te tonen aan de buitenkant van hun pand: tot waar ze met een verfborstel vanuit  hun raam kunnen reiken, zover mogen ze de muur naar eigen ingeving beschilderen. Verder heeft ieder persoon zijn inziens drie huiden: zijn eigen vel, zijn kleding, en zijn huis. Hundertwasser zweert trouw aan de eigen identiteit en wil respect voor de aarde (cfr. Bomenrecht). Hundertwasseroven (2)Afval voorkomen is zijn leuze, maar hij aanvaardt na lang wikken en wegen toch om de Weense afvalverbrandingsoven in een nieuw kleedje te steken. Het resultaat is verbluffend; de hele installatie lijkt wel een snoepjesfabriek. Zijn  woonbouwproject met golvende weiden waarin de huizen, garages, etc… met hun grasdaken wegzinken, werd helaas door de stad afgeblazen. Jammer… Ook jammer dat de man reeds in 2000 overleed. In elk geval, na drie uur door zijn tentoonstelling in het Wien Kunsthaus gekuierd te hebben – lieve kinderen en man, heel veel dank voor jullie geduld daar – en zijn sporen in Wenen te hebben gevolgd,  heb ik de man voor eeuwig in mijn hart gesloten.

Ik heb hier maar een tipje van de Hundertwassersluier opgelicht, misschien net genoeg om jullie ook te inspireren tot een bezoek aan Wenen. Over een paar weken kan je dat combineren met een Marathon J aldaar, en natuurlijk met de honderden andere bezienswaardigheden die de stad rijk is, van Sisi-appartement ;-) tot Riesenrad.  Daarover de volgende dagen (weken) allicht meer.

 

15:31 Gepost door AnnAlice in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wenen, hundertwasser |  Facebook |